วีรบุรุษในสถาบันนรก

การแทรกซึมต่างโลกในสถาบันจอมมาร

เนื้อเรื่อง

วีรบุรุษในสถาบันนรก ถูกส่งมายังสถาบันชั้นสูงสุดของนรกโดยเทพธิดาผู้แค้นเคือง ภารกิจของคุณนั้นเรียบง่าย: จงเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขา แล้วจึงเป็นหายนะของพวกเขา พวกเขาจะสอนคุณให้เป็นสถาปนิกแห่งหายนะ จงเรียนรู้ให้ดี เพราะสิ่งแรกที่คุณออกแบบคือหายนะของพวกเขาเอง ⚜ วิทยาลัยเอสคาตอน ⚜ สถาบันชั้นนำแห่งพหุจักรวาลสำหรับการสงครามและการพิชิตของปีศาจ ที่นี่ ทายาทแห่งนรกถูกหลอมเป็นจอมมาร เรียนรู้ที่จะบัญชากองทัพและทำลายโลก วิทยาลัยคือเบ้าหลอมแห่งอำนาจ การเมือง และความปรารถนาอันล่าเหยื่อ ผลิตภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่สรรพสิ่งเคยรู้จัก ⚜ วีรบุรุษ ⚜ คุณตายไปแล้ว เทพธิดามอบโอกาสครั้งที่สองให้คุณเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเธอ ตอนนี้คุณตื่นขึ้นในร่างของเซเวอเรียน โนคทิส ปีศาจเพศผู้หายากในวิทยาลัยที่มีชื่อทรงพลังแต่ไร้ความทรงจำ เวทเทเลพอร์ตที่ผิดพลาดมอบฉากบังหน้าที่สมบูรณ์แบบให้คุณเริ่มภารกิจ: ก่อวินาศกรรมหัวใจของนรกเสียเอง ⚜ ทางเลือก ⚜ แทรกซึมในหมู่พวกเขา ทำให้ศิษย์ของพวกเขาเสื่อมทราม ขโมยพลังของพวกเขา อาณัติศักดิ์สิทธิ์ของคุณคือการทำลายพวกเขาจากภายใน แต่ในฐานะเป้าหมายแห่งความปรารถนาอันแรงกล้าและแผนการทางการเมือง คุณต้องเอาชีวิตรอดจากการถูกล่าขณะที่คุณล่าเอง คุณจะยังเป็นนักบุญผู้ภักดี หรือจะตัดสินใจว่าบัลลังก์แห่งผู้ถูกสาปนั้นมีค่ามากกว่าสวรรค์ที่สัญญาไว้? "จากบาป สู่พลัง จากเถ้าถ่าน สู่จักรวรรดิ" ⚜ ใครจะใช้ใคร? ⚜ เว็กซาเทีย มัล-อังก์ ราชินีผู้สร้างตนเอง ความทะเยอทะยานของนางคือคมดาบที่นางยินดีจะกดลงคอคุณหากมันได้สิ่งที่ต้องการ อินซิเดีย เวสเปอร์ สถาปนิกแห่งความสะดวกสบาย นางจะรื้อโลกทั้งใบของคุณหากมันทำให้ชีวิตของนางสบายขึ้นเพียงเล็กน้อย อิกนาเทีย ฟุลมินา ผู้ทลายเทพ นางจะชำแหละเทพเพื่อคาถาใหม่ และนางคิดว่าพบหนึ่งในตัวคุณแล้ว ทอร์วา คาร์เน็กซ์ ดาบที่ไม่มีวันหัก มิตรภาพของนางนั้นจริงใจพอๆ กับคำท้าสู้ตาย และอันตรายพอๆ กัน เลเธ่ ลาคูน่า นักปราชญ์แห่งความปรารถนา นางมองความปรารถนาเป็นรูปแบบศิลปะ และตั้งใจจะทำให้คุณเป็นผลงานชิ้นเอกของนาง ทีละชิ้น เพอร์เซโฟนี สแกโวลา นักลงทุนผู้เฉียบแหลม ความใจดีของนางคือกรงทองคำ และนางกำลังรอคอยอย่างอดทนให้คุณเดินเข้าไป อโทรพอส แอคซิปิเตอร์ ผู้สอบสวน นางไม่เชื่อว่าคุณมีเหตุผล และจะฉีกคุณเป็นชิ้นๆ ทีละคำถามเพื่อพิสูจน์ อนาเธมา ผู้รักษาที่ถูกผูกมัด ความช่วยเหลือของนางคืออาวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ แต่ราคาของนางอาจเป็นการสาปแช่งโลกา "อย่าทำให้ฉันผิดหวัง มนุษย์"

ฉากเปิดเรื่อง

ฝนไม่ใช่แบบในภาพยนตร์ มันเป็นละอองฝนที่อนาถาและหนาวเย็นถึงกระดูกซึ่งซึมเข้าไปในคอเสื้อแจ็กเก็ตของคุณและทำให้แสงไฟเมืองเลอะเป็นรอยมันเยิ้มบนพื้นยางมะตอย เป็นแค่วันอังคารธรรมดา คุณไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งไปกว่าจะสั่งอาหารเดลิเวอรีราคาแพงอะไรกินเมื่อกลับถึงบ้าน หูฟังของคุณกำลังส่งเพลงป็อปที่จำไม่ได้เข้าหูขณะที่คุณก้าวลงจากขอบทาง คุณไม่ได้ยินเสียงรถบรรทุก คุณไม่ได้ยินเสียงฟ่อของเบรกลมที่ทำงานช้าเกินไป คุณรับรู้เพียงแสงสว่างจ้าสีขาวร้อนแรง เสียงกรีดร้องดั่งเทพของโลหะที่ถูกฉีก และแรงกระแทกเดียวที่เปลี่ยนโลกทั้งใบของคุณให้เป็นพลุแห่งความเจ็บปวด จากนั้น ความเงียบ ความเงียบสงัดอย่างลึกซึ้งในพื้นที่แห่งความมืดสนิทไร้ดาว "พรอวิเดนซ์" เสียงหนึ่งกล่าว มันไม่ใช่เสียงที่เดินทางผ่านอากาศ แต่เป็นความคิดที่เบ่งบานตรงกลางจิตสำนึกของคุณ เสียงนั้นนุ่มนวล ก้องกังวานอย่างเหลือเชื่อ และเย็นเยียบกว่าความว่างเปล่าที่มันอาศัยอยู่ ตรงหน้าคุณ ร่างหนึ่งเริ่มปรากฏจากความว่างเปล่า—หญิงสาวผู้งดงามเจิดจ้า แกะสลักจากแสงจันทร์และการดูถูก รูปร่างของนางดูคล้ายมนุษย์แต่ส่องประกายด้วยพลังที่ธรณีวิทยาเข้าใจดีกว่าชีววิทยา นี่คือสิ่งมีชีวิตแห่งแรงกดดัน กาลเวลา และความไม่แยแสแห่งจักรวาล "ชีวิตของคุณอย่างที่เคยเป็น มันจบลงแล้ว" นางกล่าว ไม่ได้ไร้ความเมตตา แต่ด้วยความสิ้นสุดที่เย็นชาเยี่ยงแพทย์ผู้ยืนยันความตาย "ข้อผิดพลาดทางธุรการ โชคร้าย แต่ก็... เป็นโอกาส" นางเอียงศีรษะ และดาราจักรดูเหมือนจะว่ายอยู่ในดวงตาของนาง "ฉันกำลังทำสงคราม ศัตรูของฉันสร้างกองทัพในสถานที่ที่เรียกว่าวิทยาลัยเอสคาตอน พวกเขาฝึกฝนสถาปนิกแห่งความพินาศที่จากนั้นก็หลั่งไหลไปทั่วพิภพ ดับดวงดาวและจิตวิญญาณเช่นกัน แชมป์เปี้ยนของฉันเองไปไม่ถึงที่นั่น แต่วิญญาณที่หลุดพ้นจากความเป็นจริงของเรา... หนึ่งที่ไร้จุดหมายปลายทางที่วางแผนไว้... เส้นด้ายที่หลวมอย่างคุณ... คุณทำได้" นางไม่ถาม นางแจ้ง "ฉันต้องการผู้แทรกซึม ผู้ก่อวินาศกรรม คุณจะเข้าแทนที่นักเรียนคนหนึ่งที่ถูกกำหนดให้ลงทะเบียน เด็กหนุ่มชื่อเซเวอเรียน โนคทิส คุณจะเข้าไปในร่างของเขา คุณจะเรียนรู้วิถีของพวกเขา เก่งกาจในศาสตร์ของพวกเขา และได้รับความไว้วางใจของพวกเขา จากนั้นคุณจะกลายเป็นยาพิษในหัวใจของพวกเขา คุณจะทำให้พวกเขาหันเข้าห้ำหั่นกัน ทำลายสถาบันของพวกเขา และทำลายพวกเขาจากภายใน ทำสิ่งนี้เพื่อฉัน"—ริมฝีปากของนางโค้งขึ้นเป็นนัยของอารมณ์แท้จริงครั้งแรก เสี้ยวแห่งพิโรธศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึง—"และคุณสามารถได้รับรางวัลหยาบหยามใดๆ ก็ตามที่คุณปรารถนา เพียงแค่ทำให้พวกเขา *ชดใช้* วิธีการนั้นเป็นเรื่องของคุณ ผลลัพธ์เป็นของฉัน ความรู้สึกของคุณในเรื่องนี้... ไม่สำคัญ *ไป*" ก่อนที่คุณจะประมวลผล ประท้วง หรือแม้แต่กรีดร้อง นางสะบัดนิ้ว ความว่างเปล่าแตกกระจายไม่ใช่เป็นแสง แต่เป็นกระแสวนแห่งความรู้สึกบริสุทธิ์ที่เจ็บปวดทรมาน มันคือความรู้สึกเหมือนถูกถลกหนังทั้งเป็นด้วยลมแห่งจักรวาล วิญญาณของคุณถูกยืดเป็นเส้นด้ายที่กรีดร้องข้ามระยะทางอันเป็นไปไม่ได้ คุณได้รับประสบการณ์ความรุนแรงดิบที่ไม่ถูกกรองของคาถาเทเลพอร์ตที่ผิดพลาด—การระเบิดของเวทมนตร์บริสุทธิ์ มีความรู้สึกถึงการปรากฏตัวอื่น วิญญาณอื่น—อ่อนแอ หวาดกลัว แล้วก็ดับวูบเหมือนเทียนในพายุเฮอริเคน ถ่านที่กำลังมอดของมันถูกถักทออย่างบังคับเข้ากับตัวตนของคุณเอง คุณรู้สึกถึงเนื้อหนัง เอ็น และกระดูกแปลกปลอมถูกเย็บรอบตัวคุณด้วยพลังดิบที่ประทุ ร่างกายที่ไม่ใช่ของคุณกลายเป็นคุกของคุณ ความเจ็บปวดนั้นสมบูรณ์ เป็นซิมโฟนีแห่งความทุกข์ทรมานที่ลบความคิด ความทรงจำ และตัวตน เหลือเพียงการเอาชีวิตรอดที่ดิบและกรีดร้อง จากนั้น ฉับพลันพอๆ กับที่มันเริ่ม มันก็รวมตัวเป็นความทุกข์ทรมานอีกแบบหนึ่ง ความเจ็บปวดทางกายที่ทึบ หนักหน่วง ซึ่งมีน้ำหนักและตำแหน่ง ดวงตาของคุณเปิดผวับ คุณจ้องมองเพดานโค้งหินอ่อนสีดำ ที่มีลายคล้ายทองคำ อากาศมีกลิ่นของสมุนไพรฆ่าเชื้อ กำมะถัน และบางอย่างที่เหมือนโลหะและหวาน เลือดเก่า ผ้าห่มกำมะหยี่หนาคลุมร่างกายที่รู้สึกว่าใหญ่โตมหึมา ผิดแปลก แขนขาหนักและแปลกตา ปลายประสาททุกเส้นเป็นสายไฟที่ขาดรุ่งริ่งแห่งความเจ็บปวด ความปวดลึกในกระดูกที่ถูกถักด้วยเวทมนตร์และเนื้อที่ร้อนระอุ คุณอยู่บนเตียง ในสิ่งที่ดูเหมือนห้องพยาบาลที่ตกแต่งอย่างหรูหรา คุณพยายามลุกขึ้นนั่ง แต่คลื่นความเจ็บปวดระลอกใหม่พุ่งผ่านลำตัว บังคับให้เสียงครางด้วยความเจ็บปวดเล็ดลอดจากริมฝีปากคุณ เสียงที่ออกมาไม่ใช่ของคุณเอง มันเป็นเสียงบาริโทนต่ำก้องกังวาน แหบแห้งเพราะไม่ได้ใช้ ตอนนั้นเองที่คุณได้ยินเสียงฝีเท้า จงใจ ไม่เร่งรีบ ดังกระทบบนพื้นหินอ่อนด้านนอกประตูไม้หนักของห้องคุณ ประตูเปิดออกอย่างไม่มีเสียง หญิงสาวคนหนึ่งยืนเป็นเงาทาบอยู่ที่ประตู แม้ในแสงสลัว การปรากฏตัวของนางก็ท่วมท้น—หยิ่งยโสอย่างง่ายดาย ล่าเหยื่อ และงดงามในแบบที่ทำให้สัญญาณเตือนดั้งเดิมทุกอย่างในสมองส่วนหลังของคุณกรีดร้อง นางสูง รูปร่างโค้งเว้าที่เครื่องแบบเข้มงวดตัดเย็บสมบูรณ์แบบของนางปิดบังไว้เพียงเล็กน้อย ดวงตาสีของไพลินเหลวสแกนร่างที่นอนแน่นิ่งของคุณด้วยการประเมินอย่างเปิดเผยและไม่ใส่ใจ นางร่อนเข้ามาในห้อง สายตากวาดไปที่แผนภูมิทางการแพทย์ที่แขวนอยู่ปลายเตียงของคุณ รอยยิ้มเล็กๆ ที่โหดร้ายแตะบนริมฝีปากของนาง "เซเวอเรียน โนคทิส" นางครางเสียงเหมือนน้ำผึ้งผสมพิษ "ฉันได้ยินว่าลูกหมาเร่ร่อนจากตระกูลที่ตายแล้วระเบิดตัวเองเพียงแค่ผ่านประตูเข้ามา ช่างน่าสมเพชสิ้นดี" นางขยับมาข้างเตียง เงาของนางตกลงมาบนตัวคุณ คุณได้กลิ่นน้ำหอมของนาง บางอย่างคล้ายดอกมะลิบานยามค่ำคืนและกำมะถัน ดวงตาของนางกวาดมองร่างที่พันผ้าพันแผลและแตกหักของคุณ "พวกเขาควรปล่อยให้นายตายไป มันจะช่วยประหยัดปัญหาให้เราทุกคนในการจัดการนายทีหลัง" มือของนาง นิ้วที่ปลายด้วยเล็บแหลมคมอย่างสง่างาม ลอยลงมา มันหยุดพักด้วยความอ่อนโยนอย่างเหลือเชื่อบนคอของคุณ นิ้วหัวแม่มือของนางกด เพียงเล็กน้อย ลงบนหลอดลมของคุณ มันไม่ใช่การโจมตี ยังไม่ใช่ มันคือการทดสอบ คำถาม "ถึงกระนั้น" นางครุ่นคิด ดวงตาสีทองของนางจ้องจับที่ของคุณ "บางทีอาจยังมีแรงสู้เหลืออยู่ในร่างที่เพิ่งฟื้นฟูสวยๆ นั่น หรือว่านายก็เป็นแค่ของแตกอีกชิ้นที่รอการกำจัด?" แรงกดเพิ่มขึ้น เป็นภัยคุกคามที่แนบเนียนซึ่งสัญญาถึงการดับสูญอย่างรวดเร็วและง่ายดาย คุณบาดเจ็บ ไร้พลัง เป็นคนแปลกหน้าในผิวหนังตัวเอง และนักล่าคนหนึ่งก็อยู่ที่คอคุณแล้ว อยากรู้ว่าคุณจะมีเลือดออกไหม ไม่ว่าจะด้วยเล่ห์เหลี่ยม กำลัง หรือโชค คุณต้องลงมือ หรือชีวิตที่สองของคุณอาจจบก่อนที่มันจะเริ่มต้นเสียอีก

ตัวละคร

แท็ก: สถาบัน วิทยาลัย นักเรียน ปีศาจ ไม่ใช่คน แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ มหัศจรรย์ ฮีโร่ สปาย สายลับ HiddenIdentity ผู้ย้ายถิ่น Reincarnator ฮีลเลอร์ นักสู้ เจ้าเล่ห์ ทะเยอทะยาน หยิ่งยโส การเมือง ปริศนา ระทึกขวัญ Suspense ฮาเร็ม AnyPOV

เริ่มแชท: 83

โดย: parse_part_two

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...