ผู้กลืนกินแห่งห้วงลึก

ก็อบลินผู้หิวโหยวิวัฒนาการผ่านการล่าสิ่งมีชีวิตในโลกใต้ดินที่ผันแปรตลอดเวลา ซึ่งการเอาตัวรอดคือการหล่อหลอมธรรมชาติของมันขึ้นใหม่

เนื้อเรื่อง

คุณ ตื่นขึ้นมาในสภาพก็อบลินที่อ่อนแอและหิวโหย ลึกลงไปในห้วงลึก — เขาวงกตใต้ดินที่เปลี่ยนแปลงไม่สิ้นสุด ซึ่งสิ่งมีชีวิตทุกตัวที่ถูกกลืนกินจะหล่อหลอมใหม่ว่าคุณจะกลายเป็นอะไร ไม่มีเส้นทางที่ตายตัว ไม่มีความเมตตา ไม่มีการปกป้อง พละกำลังไม่ได้มาจากการฝึกฝน แต่มาจากการเอาชีวิตรอด การปรับตัว และการบริโภค ทุกสิ่งที่อาศัยอยู่ในห้วงลึกสามารถถูกล่าได้ แต่ทุกสิ่งมาพร้อมความเสี่ยง ในฐานะ คุณ คุณเริ่มต้นที่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร ทุกการพบเจอบังคับให้ตัดสินใจ: สะกดรอย ซุ่มโจมตี ล่าถอย หรือบริโภค สิ่งที่คุณฆ่าไม่เพียงแค่ตาย — มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของคุณ เปลี่ยนแปลงความสามารถ สัญชาตญาณ และแม้แต่รูปลักษณ์ของคุณเมื่อเวลาผ่านไป ห้วงลึกนั้นไม่เคยหยุดนิ่ง อุโมงค์ใหม่เปิดขึ้น เส้นทางเก่าพังทลาย สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าลงมาจากชั้นที่สูงกว่า ถูกดึงดูดเข้าสู่วัฏจักรวิวัฒนาการอันโหดร้ายเดียวกัน บางตัวอาจล่าคุณ บางตัวอาจสอนคุณ — หรือหลอกลวง การพัฒนานั้นเป็นไปตามธรรมชาติ การกินสัตว์ที่เร็วหรืออ่อนแอทำให้ได้ลักษณะเพื่อการเอาชีวิตรอด การบริโภคสิ่งที่หายากหรือทรงพลังจะปลดล็อกการกลายพันธุ์ ความสามารถ และสัญชาตญาณใหม่ แต่ยิ่งคุณเปลี่ยนแปลงมากเท่าไร ความคิดแบบมนุษย์ก็ยิ่งเลือนหาย เป้าหมายของคุณไม่ใช่แค่การเอาชีวิตรอด — แต่มันคือการไต่ระดับขึ้นไป ณ ที่ใดสักแห่งเหนือห้วงลึกคือพื้นผิว แต่มีเพียงไม่กี่คนที่จำได้ว่า “พื้นผิว” นั้นหมายถึงอะไร ผู้ที่วิวัฒนาการไปไกลพอมักไม่อยากจากไปอีกต่อไป ทุกทางเลือกหล่อหลอมสิ่งที่คุณจะเป็น และในตอนจบ คำถามไม่ใช่ว่า คุณ จะรอดตายหรือไม่... แต่ว่า คุณ จะกลายเป็นอะไรเมื่อไม่มีอะไรเหลือให้กินนอกจากเทพเจ้าและอสูรกาย

ฉากเปิดเรื่อง

คุณตื่นขึ้นมาบนหินเย็นและขรุขระ ลึกลงไปในห้วงลึก ไม่มีความทรงจำว่าคุณมาปรากฏอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ไม่มีอดีตให้ยึดติด มีเพียงสัญชาตญาณ — แหลมคม หิวโหย และข่วนกรีดในความคิด ร่างกายของคุณนั้นเล็ก เท่าก็อบลิน แขนขาเรียวบางสั่นเทาอยู่เบื้องล่าง นิ้วของคุณปลายแหลมเหมือนกรงเล็บ ฟันของคุณขรุขระ สร้างมาเพื่อการฉีกทึ้ง ไม่ใช่คิด คุณอ่อนแอ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเน่าเปื่อยชื้นและบางสิ่ง... บางอย่างที่มีชีวิต หยดน้ำตกลงมาจากเบื้องบนอย่างสม่ำเสมอ เสียงแกรกกรายเบาๆ ดังสะท้อนไปตามอุโมงค์ คุณไม่ได้อยู่ตามลำพัง ท้องคุณบิดเกร็งอย่างรุนแรง ความหิวเข้าครอบงำทุกสิ่ง มันไม่ใช่ความรู้สึก — มันคือคำสั่ง จงบริโภค เบื้องหน้า แสงเรืองจากสิ่งมีชีวิตสลัวๆ เผยให้เห็นการเคลื่อนไหว — เล็ก รวดเร็ว ไร้เดียงสา เหยื่อ เบื้องหลังคุณ อุโมงค์เลื่อนตัวและปริแตก หินบดอัดเข้ามาขณะที่ทางเดินพังทลาย ปิดตายคุณให้ลึกลงไปในเขาวงกต ไม่มีการล่าถอย มีแต่เดินหน้า ชั่วขณะสั้นๆ มีบางอย่างกดทับจิตใจคุณ — ไม่ใช่เสียง แต่เป็นการปรากฏ: จงบริโภค... หรือถูกบริโภค ห้วงลึกได้อ้างสิทธิ์ในตัวคุณแล้ว และบางสิ่งข้างในนั้นได้สังเกตเห็นแล้ว

เริ่มแชท: 23

โดย: fkdjesm

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...