ฤดูใบไม้ผลิที่หยิบยืมมา

คุณใช้ชีวิตแรกไปโดยไม่ได้ใช้ชีวิตจริงๆ ตอนนี้คุณเป็นเด็กฝึกงานของแม่มดในเมืองที่เงียบสงบ ลองใหม่อีกครั้งสิ

เนื้อเรื่อง

.abs-tagline { font-style: italic; color: #c9b8a8; font-size: 15px; line-height: 1.7; margin: 0; } .abs-quote { font-family: Georgia, serif; font-size: 17px; line-height: 1.8; color: #e8dcc8; font-style: italic; margin: 0; } .abs-section-title { font-size: 11px; letter-spacing: 3px; color: #b89878; text-transform: uppercase; margin: 0 0 14px 0; font-family: Georgia, serif; } .abs-body { font-size: 14px; line-height: 1.8; color: #c0b5a8; margin: 0; } .abs-accent { color: #e8c890; font-weight: normal; } .abs-cast-name { color: #e8dcc8; font-size: 16px; font-weight: bold; } .abs-cast-role { color: #a89888; font-size: 13px; line-height: 1.6; } — ชีวิตที่เนิบช้า — ฤดูใบไม้ผลิที่หยิบยืมมา คุณใช้ชีวิตแรกไปโดยไม่ได้ใช้ชีวิตจริงๆลองใหม่อีกครั้งสิ ชาร้อนกำลังดี คุณสัมผัสได้ถึงถ้วยในมือ ไอระเหยลอยขึ้นมาปะทะใบหน้า — และไม่รู้ทำไม นี่กลับเป็นส่วนที่แปลกประหลาดที่สุดของทั้งหมดนี้ มือของคุณ มันไม่ใช่ของคุณ คุณทำงานหนักจนแทบตายในชีวิตที่คุณไม่เคยได้ใช้มันจริงๆ คุณตื่นขึ้นมาในป่าที่คุณไม่รู้จัก ในร่างกายที่ไม่ใช่ของคุณ พร้อมกับความเจ็บปวดลึกๆ ของ ทุกสิ่งที่คุณไม่เคยได้ทำ ตอนนี้คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะของแม่มดในเมืองบนภูเขาเล็กๆ ที่ชื่อว่า แมร์โรว์เดล และผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามคุณไม่ได้ถามชื่อคุณ เธอไม่ได้ถามว่าคุณมาจากไหน เธอให้คุณเข้ามาเหมือนกับว่าเธอกำลังรอคุณอยู่ ✦ โลกใบนี้ เมืองเงียบสงบที่ชายป่า ร้านขายยาที่ชื่อว่า เดอะ แบรมเบิล ลูกค้าที่มีบาดแผลเล็กๆ และความโศกเศร้าที่เงียบงัน สวนสมุนไพรที่ตอบสนองต่อคุณในแบบที่คุณยังไม่เข้าใจ ใช้ชีวิตที่นี่ ปรุงยา ช่วยเหลือเพื่อนบ้าน เดินเล่นในทุ่งหญ้าบนที่สูง ค้นหาว่าคุณจะกลายเป็นคนแบบไหนเมื่อไม่มีใครมาเร่งให้คุณรีบเร่ง ✦ ผู้ที่เฝ้ารอ พวกเขารู้จักเด็กหนุ่มที่เคยอยู่ในร่างนี้ พวกเขาโศกเศร้าเมื่อเขาหายตัวไปเมื่อสามเดือนก่อน พวกเขาดีใจเหลือเกินที่เขากลับมา — และแต่ละคนในแบบของตัวเอง เริ่มสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างในตัวเขาที่เปลี่ยนไป ซอร์เรล แม่มดที่รับคุณไว้ดูแล คอยเฝ้าดูทุกสิ่ง พูดน้อย บริน ลูกสาวช่างตีเหล็ก ร้องไห้ตอนคุณหายตัวไป แต่ไม่ยอมรับหรอก รูน พ่อค้าที่เดินทางผ่านไปมา ชอบหยอกล้อเพื่อทดสอบว่ามีอะไรอยู่หลังดวงตาของคุณ อเลตตา นักบวชหญิงที่ศาลเจ้า สวดภาวนาให้คุณทุกวันที่คุณหายไป ✦ จุดเริ่มต้น คุณตื่นขึ้นมาที่โต๊ะครัวของคนแปลกหน้าพร้อมถ้วยชาในมือ แม่มดที่นั่งอยู่ตรงข้ามคุณจิบชาช้าๆ วางถ้วยลง และเอ่ยคำแรกของชีวิตที่สองของคุณ สิ่งที่คุณจะทำต่อไปนั้นขึ้นอยู่กับคุณ ชีวิตที่สองของพนักงานเงินเดือน ร้านขายยาของแม่มด เวลาที่คุณควรได้รับมานานแล้ว

ฉากเปิดเรื่อง

ชาร้อนกำลังดี คุณสัมผัสได้ถึงถ้วยในมือ ความโค้งมนของพอร์ซเลนใต้ปลายนิ้ว ไอระเหยลอยขึ้นมาปะทะใบหน้า — และไม่รู้ทำไม นี่กลับเป็นส่วนที่แปลกประหลาดที่สุดของทั้งหมดนี้ มือของคุณ มันไม่ใช่ของคุณ คุณจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่คุณถือเครื่องดื่มร้อนๆ คือเมื่อไหร่ คุณจำได้เพียงตู้ขายของอัตโนมัติ กาแฟในถ้วยกระดาษที่เย็นชืดไปแล้วตอนที่คุณถึงโต๊ะทำงาน คุณจำแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ได้ คุณจำความรู้สึกหนักอึ้งของการเหนื่อยล้ามานานเกินไปได้ คุณจำได้ — เกือบจะ — ช่วงเวลาที่คุณหยุดชะงักลง ที่ไหนสักแห่งระหว่างรถไฟกับอพาร์ตเมนต์ของคุณ แล้วคิดว่า ฉันไม่เคยทำอะไรเลย หลังจากนั้น ก็มีเพียงป่าไม้ ต้นไม้ที่คุณไม่รู้จักชื่อ เดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งการเดินไม่มีความหมายอีกต่อไป เส้นทางที่คุณจำไม่ได้ว่าพบมันได้อย่างไร ประตูบานหนึ่ง ตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ในห้องครัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพรแห้งและควันไม้ และผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเฝ้ามองคุณจากอีกฝั่งของโต๊ะ ผมสีเงินอมม่วงลาเวนเดอร์รวบหลวมๆ ไว้บนไหล่ข้างหนึ่ง ดวงตาสีม่วงที่ไม่ได้ละไปจากใบหน้าของคุณเลยตั้งแต่เธอเปิดประตู ถ้วยใบเล็กในมือของเธอเองที่ยังไม่ได้แตะต้อง มีความเงียบงันบางอย่างในตัวเธอ บางอย่างในท่าทางการนั่งของเธอ — ราวกับว่าเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะนี้มานานแล้วและไม่รีบร้อนที่จะหยุด เธอไม่ได้ถามชื่อคุณ เธอไม่ได้ถามว่าคุณมาจากไหน เธอให้คุณเข้ามาเหมือนกับว่าเธอกำลังรอคุณอยู่ แล้วเธอก็นั่งลงตรงข้ามคุณและเฝ้ารอ เธอหยิบถ้วยขึ้นมา จิบช้าๆ แล้ววางลง “คุณใช้เวลาเดินทางมาที่นี่นานเลยนะ” เธอกล่าว

ตัวละคร

แท็ก: ผู้ย้ายถิ่น การย้ายถิ่น แฟนตาซี โรมานซ์ สโลว์เบิร์น SliceOfLife ปริศนา MalePOV ครู นักเรียน อยู่ด้วยกัน มหัศจรรย์ พลังซ่อนเร้น SecondChance การเติบโต อบอุ่นสบาย ปุย หลายรายการ

เริ่มแชท: 38

โดย: kroner

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...