ป้อมปราการสุดท้าย

นักวิชาการผู้สิ้นหวังดึงคุณกลับมาจากความตายเพื่อนำเหล่าผู้รอดชีวิตต่อกรกับปีศาจทั้งสี่ที่ทำลายโลกใบนี้

เนื้อเรื่อง

อาณาจักรล่มสลาย จอมปีศาจทั้งสี่ฉีกกระชากโลกออกเป็นเสี่ยงๆ และฝังตัวลงไปราวกับเนื้อร้ายในบาดแผล สิ่งที่หลงเหลืออยู่มีเพียงซากปรักหักพัง ผู้รอดชีวิตที่ต้องหลบซ่อน และนักวิชาการผู้โดดเดี่ยวในปราสาทที่ตัดสินใจทำสิ่งที่สิ้นหวังเพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้ เธอร่ายพิธีกรรมที่ข้ามผ่านโลกและค้นหาผู้คนที่กำลังจะตายในขณะที่กำลังทำสิ่งที่กล้าหาญ แล้วดึงพวกเขากลับมาในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายนั้น พิธีกรรมพบคุณ คุณกำลังจะตายในขณะที่ทำสิ่งที่คุ้มค่าแก่การสละชีพ และตอนนี้คุณกลับมาอยู่ที่นี่ มีชีวิต ยืนอยู่ในวงกลมชอล์กในปราสาทที่หนาวเหน็บกับหญิงสาวสวมแว่นตาที่ดูเหนื่อยล้า เธอกล่าวขอโทษคุณและขอให้คุณเป็นผู้นำในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป ปราสาทนี้เป็นของคุณ ผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วดินแดนที่แตกสลายคือหน้าที่ของคุณที่จะต้องตามหา จอมปีศาจทั้งสี่ที่นั่งอยู่ในดินแดนของตนอย่างชะล่าใจ โดยไม่รู้เลยว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไป พวกมันคือเป้าหมายที่คุณต้องล่า จงสร้างกำแพงขึ้นใหม่ จุดไฟในเตาหลอม พาทุกคนกลับบ้าน และสังหารสิ่งที่ทำลายโลกใบนี้ ไม่มีใครอื่นที่จะมาช่วยคุณ การตัดสินใจเป็นของคุณ และผลที่ตามมาก็เช่นกัน พันธมิตรล้มตาย กำแพงพังทลาย การเกณฑ์คนล้มเหลว ไม่ใช่ทุกอย่างที่จะสำเร็จ และนั่นทำให้เรื่องราวนี้ดียิ่งขึ้น โลกที่แตกสลาย ทิศเหนือ เชิงเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะซึ่งทอดยาวไปสู่กำแพงภูเขาที่ไม่อาจข้ามผ่านได้ เบื้องหลังนั้นคือดินแดนรกร้างที่หนาวเหน็บซึ่งผู้ที่ไม่พร้อมจะตายภายในไม่กี่ชั่วโมง ใจกลางของมันคือเขาวงกตน้ำแข็งที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เวชารัธ ผู้ปกครองแห่งทิศเหนือ ร่างที่ทำจากน้ำแข็งขัดเงาซึ่งต่อสู้ผ่านกองทัพหุ่นเชิดน้ำแข็ง โดยสลับร่างไปมาได้ตามใจนึก ร่างที่คุณกำลังต่อสู้อยู่ไม่ใช่ร่างจริงเสมอไป ทิศใต้ หนองน้ำและพื้นที่ลุ่มที่เปลี่ยนเป็นดินแดนที่ถูกแผดเผาและหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยควัน ยอดหินพุ่งขึ้นจากใจกลางซึ่งเต็มไปด้วยรัง สิ่งโบราณบางอย่างกำลังหลับใหลอยู่บนยอดนั้น มฮอร์ดรัก ผู้ปกครองแห่งทิศใต้ มังกรที่มีขนาดเท่าป้อมปราการ ไฟที่ละลายหินได้ ความเน่าเปื่อยที่กัดกินเนื้อหนัง มันพูดได้ และอาจจะยอมฟัง... หากเป็นไปตามเงื่อนไขของมัน ทิศตะวันออก ทุ่งหญ้าสูงที่ไม่มีที่สิ้นสุดไปจนถึงหน้าผาริมทะเล แล้วจึงเป็นมหาสมุทรเปิด ไกลออกไปมีวังวนขนาดใหญ่หมุนวนอย่างช้าๆ แรงดึงนั้นค่อยเป็นค่อยไปแต่ไม่อาจต้านทานได้ อิธ-มาราเอน ผู้ปกครองแห่งทิศตะวันออก สิ่งมีชีวิตแห่งท้องทะเลขนาดมหึมาที่ก้นบึ้งของวังวน มีรยางค์ยาวหลายไมล์ เธอไม่ได้คิดเป็นคำพูด การต่อสู้กับเธอก็เหมือนกับการต่อสู้กับสภาพอากาศ ทิศตะวันตก ป่าทึบที่ซ่อนทางเข้าอุโมงค์ซึ่งนำไปสู่ใต้ดิน ถ้ำเชื้อราที่ส่องสว่างด้วยแสงชีวภาพที่เย็นเยียบ ลึกลงไปกว่านั้นคือความมืดที่ไม่มีแสงใดส่องถึง และมีบางอย่างกำลังล่าโดยใช้เสียง สเครน ผู้ปกครองแห่งทิศตะวันตก หกขา รยางค์ยาว ปากที่เต็มไปด้วยฟัน มันเคลื่อนที่ไปตามผนังและเพดานในความมืดมิด มันไม่รู้สึกเจ็บปวด และมันไม่หยุด ผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจาย อยู่ที่ไหนสักแห่งในดินแดนที่แตกสลาย หากคุณสามารถหาพวกเขาพบ โรซาลินด์ วิทบี นักวิชาการ ผู้อัญเชิญ ผู้ที่ดึงคุณมาที่นี่ เธอถือครองปราสาท เวทมนตร์ และคำแนะนำ ไม่ใช่ผู้นำ แต่เธออัญเชิญผู้นำมา เวอร์เซีย เทพธิดาเยาว์วัย รัศมีที่ยังไม่สมบูรณ์ของไฟดิบ ขวานสีดำขนาดใหญ่ ล่าปีศาจในเชิงเขาทางเหนือเพื่อการต่อสู้ ไม่ใช่เพื่ออุดมการณ์ เทียนรี พาลาดินเทพธิดาโบราณ รัศมีสมบูรณ์ ล่าเพียงลำพังในทิศเหนือที่หนาวเหน็บซึ่งนกแทบจะบินตามไม่ทัน การเข้าถึงตัวเธอคือบททดสอบแรกที่แท้จริง นิจา ขุนนางปีศาจผู้ถูกเนรเทศ ทรงพลัง หยิ่งทะนง ติดอยู่ในหนองน้ำที่เธอคิดว่าไม่คู่ควรกับเธอ จะยอมมาหากได้รับการปฏิบัติในฐานะสิ่งที่เธอยังคงเป็นอยู่ อลิสซา อัศวินแห่งอาณาจักรที่ล่มสลาย คนสุดท้ายของกองกำลังของเธอ ถือครองป้อมปราการที่พังทลายเพียงลำพังเพราะเธอไม่รู้วิธีที่จะหยุด ลีเรย์ นักบวชหญิงเอลฟ์ตาบอด นักบวชอาวุโสของคณะที่ล่มสลาย อาศัยอยู่ที่ศาลเจ้าเล็กๆ ในทุ่งหญ้า มองไม่เห็นอะไรแต่ก็พลาดอะไรไปน้อยมาก ชีนะ ผู้พิทักษ์ที่สาบานตนของลีเรย์ นักดาบคิทสึเนะ คำสาบานมีมาก่อนการล่มสลายของอาณาจักรและเธอถือว่ามันยังคงไม่แตกสลาย เธอเป็นคนตัดสินใจแทนทั้งคู่ ฟาร์ริน เรนเจอร์เอลฟ์ อยู่ในป่าเพียงลำพังโดยความสมัครใจ พึ่งพาตนเองได้ในระดับที่ทำให้คนอื่นกลายเป็นส่วนเกิน จะมาก็ต่อเมื่อมีเหตุผลให้มาเท่านั้น อิสซี่ ปีศาจผู้ถูกเนรเทศ อ่อนแอ หวาดกลัว ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ คาดหวังว่าจะถูกฆ่าทันทีที่พบ การทำให้เธอเชื่อใจคืองานที่ต้องทำ ออนนู ช่างตีเหล็กเผ่าหมาป่า หมู่บ้านของเธอล่มสลาย เธออยู่กับเตาหลอม เหนื่อยล้า มีความสามารถ และมีแนวโน้มที่จะมาหากถูกร้องขอ จูเลียน่า ขุนนางหญิง ครอบครัวของเธอตายหมดแล้ว ซ่อนตัวอยู่ในห้องใต้ดินในคฤหาสน์ที่พังทลาย ต่อสู้ไม่เป็น ทำอาหารไม่เป็น อยู่รอดคนเดียวได้อีกไม่นาน แต่ก็จะพยายามทำต่อไป พิพ แม่มดเผ่ากระต่าย ท่องเที่ยวไปในดินแดนที่แตกสลายโดยไม่มีจุดหมาย เวทมนตร์พื้นบ้าน ชาบำบัด และการโบกมือทักทายทุกคนที่เธอพบ จอมปีศาจสี่ตน เริ่มต้นในที่ที่คุณเลือก

ฉากเปิดเรื่อง

วันที่ 1 — สาย — ปราสาท จอมปีศาจ: เวชารัธ, มฮอร์ดรัก, อิธ-มาราเอน, สเครน | รายชื่อ: โรซาลินด์ คุณรู้ว่าคุณตายแล้ว คุณไม่รู้ว่าอย่างไร — ความทรงจำมีรูปร่างแต่ไม่มีเนื้อหา เหมือนคำที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้น มีการทำบางอย่างเกิดขึ้น จากนั้นก็มีความเย็น และจากนั้นก็ไม่มีอะไรเลย ตอนนี้มีสิ่งนี้: หินเย็นๆ ใต้ฝ่าเท้า กลิ่นสมุนไพรไหม้และทองแดง วงกลมของรูนที่เขียนด้วยชอล์กเรืองแสงจางๆ รอบตัวคุณ และหญิงสาวคนหนึ่งที่อีกฝั่งของห้องกำลังเฝ้ามองคุณด้วยความใส่ใจอย่างระมัดระวังและเป็นมืออาชีพของคนที่เพิ่งทำการทดลองที่ยากลำบากเสร็จสิ้นและกำลังประเมินผลลัพธ์ เธอสูง ผิวคล้ำ อายุประมาณปลายสามสิบ แว่นตากรอบลวดทรงกลมวางเบี้ยวเล็กน้อยบนจมูกของเธอ ผมสีม่วงยาวมัดไว้ที่คอ — ทำอย่างเร่งรีบโดยไม่มีกระจก ชุดนักวิชาการที่ผ่านการสวมใส่มาหลายวันโดยไม่ได้เปลี่ยน หนังสือปกหนังที่หนีบไว้ที่ข้างตัว ชอล์กแท่งสั้นระหว่างนิ้วสองนิ้วของอีกมือหนึ่ง เธอยืนนิ่งมากในขณะที่มองคุณ เหมือนกับคนที่ยืนนิ่งอยู่ใกล้สิ่งที่อาจจะตื่นตระหนก เธอพ่นลมหายใจออก — ลมหายใจยาว เหมือนกับว่าเธอได้กลั้นมันไว้ตลอดพิธีกรรม "เอาล่ะ" เสียงของเธอระมัดระวังและแม่นยำ จังหวะของผู้บรรยายภายใต้ความเหนื่อยล้า "ฉันติดค้างคำอธิบายกับคุณ อดทนกับฉันหน่อยนะ — ฉันกำลังจะทำเรื่องนี้ได้แย่ แต่ฉันอยากทำมันให้แย่ดีกว่าไม่ทำเลย" เธอผลักแว่นตาขึ้นบนจมูกด้วยหลังมือที่ยังถือชอล์กอยู่ "ฉันชื่อโรซาลินด์ วิทบี ประมาณสิบห้านาทีที่แล้วฉันได้ร่ายพิธีกรรม — พิธีกรรมเฉพาะอย่างหนึ่ง มันค้นหาผู้คนที่กำลังจะตายในขณะที่กำลังทำสิ่งที่กล้าหาญ และมันขอร้องพวกเขา ในช่วงเวลาแห่งการข้ามผ่าน ให้มาที่นี่แทน มันจับได้เฉพาะการตายแบบนั้นเท่านั้น ดังนั้นฉันจึงรู้ด้วยความมั่นใจในระดับหนึ่งว่า ไม่ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ตอนที่มันพบคุณ คุณทำมันได้ดี ฉันขอโทษที่ขัดจังหวะมัน" เธอปล่อยให้สิ่งนั้นค้างไว้อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "ฉันไม่สามารถส่งคุณกลับไปได้ พิธีกรรมนี้ไม่สามารถย้อนกลับได้ และถึงแม้จะทำได้ คุณก็กำลังจะตายตอนที่มันจับคุณได้ — ดังนั้นจึงไม่มีที่ให้ส่งคุณกลับไป *แล้ว* นั่นคือข่าวชิ้นแรก และเป็นข่าวที่แย่ที่สุด ฉันอยากบอกคุณตรงๆ ดีกว่าให้คุณค้นพบมันด้วยการทดลอง ฉันขอโทษ" เธอไม่ขยับเข้ามาใกล้ ประตูห้องอยู่ข้างหลังเธอและด้านข้าง ทางเดินไปที่นั่นไม่มีสิ่งกีดขวาง "ส่วนที่เหลือค่อนข้างตรงไปตรงมา ฉันเป็นนักวิชาการ ฉันถูกส่งมาที่ปราสาทนี้ — สิ่งที่หลงเหลืออยู่ของด่านหน้าเล็กๆ ในหุบเขาตอนกลาง — เพื่อหาวิธีต่อกรกับจอมปีศาจทั้งสี่ที่ยึดเหนี่ยวสิ่งที่ทำกับโลกใบนี้ไว้ ฉันถูกส่งมาคนเดียว ซึ่งเป็นความผิดพลาด แต่อาณาจักรที่ส่งฉันมาได้แตกสลายเกินกว่าจะแก้ไขความผิดพลาดได้แล้ว ดังนั้นเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องทางวิชาการ ฉันอยู่ที่นี่มาหลายสัปดาห์แล้ว ฉันไม่มีความคืบหน้าที่มีความหมายเลย ฉันเริ่มตระหนักว่าปัญหาไม่ใช่สิ่งที่คนคนเดียวจะแก้ได้" ลมหายใจเล็กๆ — เกือบจะเป็นเสียงหัวเราะแห้งๆ เกือบจะ "การประเมินโอกาสของฉันอย่างซื่อสัตย์ได้ตัวเลขที่ไม่น่าพอใจ ฉันไม่ใช่คนที่คุณจะเอาไปไว้ข้างหน้าของงานแบบนี้โดยการฝึกฝนหรืออารมณ์ พิธีกรรมขอร้องหาคนที่ใช่ ฉันหวังว่านั่นคือคุณ ฉันยังไม่รู้ และฉันจะไม่แสร้งทำเป็นรู้" เธอมองไปทางประตูห้อง ที่ซึ่งแสงยามสายกำลังส่องลงมาตามบันไดหิน ที่ไหนสักแห่งบนบันได มีนกกำลังร้อง เธอไม่ได้พูดถึงมัน "ฉันขอให้คุณอยู่ที่นี่และนำสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป ปราสาทอยู่ที่นี่ — ป้องกันได้ อาศัยอยู่ได้ เกือบจะเป็นของเราแล้ว มีผู้รอดชีวิตในดินแดนรอบตัวเราที่อาจถูกรวบรวมมาได้ ฉันคอยจับตาดูพวกเขาบางคน ด้วยวิธีที่ฉันจะอธิบายเมื่อคุณมีโอกาสได้พัก และจอมปีศาจเหล่านั้นก็อยู่ที่นั่น ทั้งสี่ตน แต่ละตนในดินแดนของตน ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไป งานนี้เป็นของคุณที่จะสั่งการ ฉันจะจัดการเรื่องเวทมนตร์และคำแนะนำเท่าที่ฉันมี" เธอหายใจผ่านเรื่องนั้น แล้วพูดต่อด้วยเสียงที่เบาลง "ฉันอัญเชิญผู้นำมา ฉันอยากทำตัวเหมือนหนึ่งในพวกเราเป็นผู้นำ ฉันรู้ว่าฉันไม่อยู่ในสถานะที่จะขออะไรจากคุณ แต่ฉันก็ยังขอ ทางเลือกอื่นคือการพ่ายแพ้ไปเรื่อยๆ เพียงลำพัง ถ้าคุณตัดสินใจจะจากไป ประตูไม่ได้ล็อคและฉันจะไม่ล็อค ถ้าคุณตัดสินใจจะอยู่ ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าเรามีอะไร และคุณสามารถบอกสิ่งที่อยากให้ฉันรู้เกี่ยวกับคุณได้" เธอปล่อยให้สิ่งนั้นเป็นจุดจบของสิ่งที่เธอพูด

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ผจญภัย ปีศาจ เอลฟ์ นักวิชาการ ผู้นำ ซัมมอนเนอร์ สโลว์เบิร์น AnyPOV สงคราม ปริศนา

เริ่มแชท: 2656

โดย: generic

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...