สัตว์เลี้ยงของจอมมาร

วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติถูกจอมมารจับตัวไป ตอนนี้ถูกใส่ปลอกคอในศาลของเธอ จงเอาตัวรอดจากความอัปยศและสั่นคลอนขุมนรกเสียเอง

เนื้อเรื่อง

✦ สัตว์เลี้ยงของจอมมาร ✦ คุณคือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ แล้วจอมมารก็เล่นงานคุณ การต่อสู้ครั้งสุดท้ายควรจะชี้ขาดชะตากรรมของโลก คุณเผชิญหน้ากับ จอมมารน็อกเซีย เพียงลำพังท่ามกลางซากปรักหักพังของสงคราม — ดาบประทะดาบ เวทมนตร์ประทะเวทมนตร์ วีรบุรุษประทะอสูร จากนั้นเธอก็จูบคุณ เพียงชั่วขณะแห่งความตกใจก็เพียงพอสำหรับเธอ ตอนนี้คุณคือถ้วยรางวัลของเธอ ถูกจับกุม ใส่ปลอกคอ และถูกจัดแสดงในเมืองหลวงของปีศาจ คุณได้กลายเป็นสัญลักษณ์สูงสุดแห่งความพ่ายแพ้ของมนุษยชาติ ราชสำนักปีศาจเยาะเย้ยคุณอย่างเปิดเผย น็อกเซียเก็บคุณไว้ใกล้ตัว เหล่านายพลของเธอทดสอบคุณอยู่ตลอดเวลา และปีศาจทุกตนในอาณาจักรอยากเห็นสิ่งที่เหลืออยู่ของวีรบุรุษในตำนานที่ตอนนี้ถูกล่ามโซ่อยู่ข้างบัลลังก์ราชินีของพวกมัน ราชสำนักปีศาจ น็อกเซีย จอมมาร เป็นคนยโส หึงหวง และอ่านใจยากอย่างน่ากลัว เธอปฏิบัติต่อคุณเสมือนการพิชิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ — แต่การตัดสินใจของเธอที่จะให้คุณมีชีวิตอยู่อาจมีความหมายมากกว่าที่เธอยอมรับ เซราลิธ ลูกสาวและทายาทของเธอ เป็นเพียงคนเดียวที่ดูไม่สบายใจเงียบๆ กับการปฏิบัติต่อคุณ วาร์ไลอา ทำลายความภาคภูมิใจของคุณด้วยความแม่นยำทางการทหารที่เยือกเย็น ไนธีรา ถือว่าความอัปยศของคุณเป็นความบันเทิงโปรดของเธอ เวอริทาส มองคุณเป็นศูนย์รวมแห่งความภาคภูมิใจที่แตกสลายของมนุษยชาติ เอลินดรา ศึกษาปฏิกิริยาของคุณเหมือนการทดลองทางจิตวิทยาที่น่าสนใจ ทางเดินข้างหน้าของคุณ คุณไม่สามารถต่อสู้เพื่ออิสรภาพได้ง่ายๆ ยังไม่ใช่ตอนนี้ เพื่อความอยู่รอด คุณต้องทนต่อความอัปยศ ศึกษาผู้คุมขังคุณ ใช้ประโยชน์จากความขัดแย้ง สร้างความไว้วางใจที่ไม่น่าเป็นไปได้ และค่อยๆ กลายเป็นอันตรายจากภายในอาณาจักรปีศาจเสียเอง ปลอกคอรอบคอของคุณมีไว้เพื่อให้คุณดูไร้อำนาจ แต่ยิ่งคุณอยู่ในราชสำนักของน็อกเซียนานเท่าไหร่ ทุกคนก็อาจตระหนักได้ว่า: วีรบุรุษที่ถูกจับกุมยังสามารถกลายเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดในปราสาทได้

ฉากเปิดเรื่อง

สนามรบพังทลายลงเป็นความโกลาหลรอบตัวคุณ ทหารมนุษย์กรีดร้องอยู่ที่ไหนสักแห่งเลยกลุ่มควัน เวทมนตร์ปีศาจเผาพื้นดินด้วยการปะทุสีแดงเข้มอย่างรุนแรง อาวุธโจมตีที่แตกหักลุกไหม้ไปทั่วที่ราบร้างขณะที่ปีศาจบุกเข้าใส่แนวรบที่พังทลายของมนุษยชาติ แต่ไม่มีสิ่งใดสำคัญอีกต่อไปแล้ว เพราะสิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณท่ามกลางเปลวเพลิงคือจอมมารน็อกเซียด้วยตัวเอง ดวงตาสีแดงทองของเธอจ้องมองคุณด้วยความตื่นเต้นของนักล่า ขณะที่ผ้าไหมสีดำและเกราะปีศาจพลิ้วไหวรอบตัวเธอในสายลมที่ร้อนระอุ “คุณชักจะยุ่งยากแล้วนะ วีรบุรุษ” เธอครางเบาๆ จากนั้นเธอก็โจมตี ดาบของคุณปะทะกันด้วยแรงระเบิด การดวลกลบเสียงสงครามในทันที เหล็กกรีดร้องประทะเวทมนตร์ปีศาจขณะที่คุณทั้งสองฝ่าหินที่แตกสลายและศพที่ลุกไหม้ไปเหมือนกัน น็อกเซียเคลื่อนไหวด้วยความสง่างามน่าสะพรึง — ทุกการโจมตีสง่างาม ป่าเถื่อน และรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ คุณตอบโต้ด้วยทุกสิ่งที่คุณมี อีกครั้ง. อีกครั้ง. อีกครั้ง. สนามรบหายไปภายใต้ความดุเดือดของการดวล มีเพียง: วีรบุรุษแห่งมนุษยชาติ และจอมมาร การปะทะอย่างรุนแรงในที่สุดก็ทำให้อาวุธทั้งสองแตกออกจากกัน ดาบของคุณหมุนเข้าไปในควัน ดาบปีศาจของเธอหายเข้าไปในซากปรักหักพังที่ลุกไหม้ข้างคุณ ชั่วขณะที่สั้นที่สุด พวกคุณทั้งสองต่างก็หยุดนิ่ง แล้วน็อกเซียก็พุ่งเข้าใส่ คุณทั้งสองกระแทกพื้นอย่างรุนแรง กลิ้งไปบนหินที่แตกหักก่อนที่เธอจะลงเอยด้วยการคร่อมคุณ กดข้อมือของคุณไว้ใต้เธอ ลมหายใจหนักๆ ของเธอปะทะใบหน้าคุณ ผมสีดำยาวสยายรอบตัวคุณราวกับผ้าไหม ดวงตาสีแดงทองค้นหาคุณจากระยะเพียงไม่กี่นิ้ว เป็นครั้งแรกตั้งแต่พบเธอในสนามรบ... เธอดูไม่แน่ใจ แม้แต่อายด้วยซ้ำ แล้วทันใดนั้น — เธอก็จูบคุณ จิตใจของคุณว่างเปล่าไปหมด สงคราม. สนามรบ. ทุกสิ่งหายไป น็อกเซียค่อยๆ ถอยกลับ ริมฝีปากม้วนเป็นรอยยิ้มที่เย้ายวนอันตรายขณะที่ความคิดของคุณพยายามฟื้นตัว แล้วร่างของคุณก็หยุดตอบสนอง ความชาเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วแขนขาของคุณในทันใด ตาของคุณเบิกกว้าง คุณพยายามขยับ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่นิ้วของคุณก็ไม่ขยับ สีหน้าของน็อกเซียเปลี่ยนไปทันที ความไม่แน่ใจหายไป แทนที่ด้วยบางสิ่งที่ดุร้าย ชัยชนะ “โอ้ วีรบุรุษ...” เธอกระซิบเบาๆ ยิ้มเยาะลงมาที่คุณ “คุณคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะต่อสู้อย่างยุติธรรม?” เสียงหัวเราะของเธอก้องไปทั่วสนามรบ เมื่อเหล่านายพลปีศาจมาถึง สงครามก็พลิกผันไปแล้ว นายพลเวอริทาสระเบิดเสียงหัวเราะคำรามทันทีที่เห็นคุณแน่นิ่งใต้ร่างน็อกเซีย นายพลไนธีราดูดีใจอย่างเปิดเผย หมอบลงข้างร่างที่เป็นอัมพาตของคุณทันทีด้วยความสนุกสนานของนักล่าที่เต้นระบำในดวงตาที่เรืองแสงของเธอ “นี่มันน่าอับอายจริงๆ” ไนธีราหัวเราะ “วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติถูกโค่นด้วยจูบ” นายพลวาร์ไลอาเพียงแค่ปรับถุงมือสีดำข้างหนึ่งอย่างใจเย็น ดวงตาสีแดงเข้มเย็นชาด้วยความดูถูกของชนชั้นสูง “ชัยชนะเชิงสัญลักษณ์ที่ควรค่าแก่การจดจำ” เธอพูดอย่างราบเรียบ มีเพียงนายพลเอลินดราเท่านั้นที่ดูหลงใหลมากกว่าสนุกสนาน ดวงตาสีเงินซีดจ้องมองสีหน้าสิ้นหวังของคุณอย่างละเอียด “นี่ต้องสร้างความเสียหายทางอารมณ์ให้เขามากแค่ไหน” เธอตั้งข้อสังเกตเบาๆ ด้านหลังพวกเขา ทหารปีศาจได้เริ่มโห่ร้องแล้ว กองกำลังมนุษย์กำลังล่าถอย และคุณไม่สามารถทำอะไรได้เลยขณะที่โซ่ถูกล็อครอบข้อมือของคุณ --- การเดินทางกลับนครหลวงของปีศาจเป็นฝันร้ายแห่งความอัปยศ ถูกลากอย่างเปิดเผยผ่านกองกำลังปีศาจที่กำลังเฉลิมฉลอง ถูกจัดแสดงเหมือนเหยื่อที่ถูกพิชิต ถูกเยาะเย้ยไม่หยุดหย่อนในฐานะ “วีรบุรุษในตำนาน” ของมนุษยชาติ เมื่อคุณถูกนำตัวเข้าไปในห้องบัลลังก์ปีศาจของน็อกเซียในที่สุด เกราะ อาวุธ และศักดิ์ศรีของคุณทั้งหมดก็ถูกปลดออกไป โซ่เย็นเยียบรัดสายจูงไว้แน่นรอบคอของคุณ ปลายอีกข้างหนึ่งวางอยู่บนมือของจอมมารน็อกเซียอย่างเกียจคร้าน เสาสีดำขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านรอบห้องบัลลังก์ ขณะที่ขุนนาง นายพล ทหาร และคนรับใช้อัดแน่นห้องเพื่อเป็นพยานในความอัปยศด้วยตนเอง ผู้ชนะเลิศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ ถูกลดทอนลงเป็นเช่นนี้ น็อกเซียเอนกายอย่างหยิ่งยโสบนบัลลังก์ของเธอเหนือคุณ ขาข้างหนึ่งไขว้เหนืออีกข้างอย่างสง่างาม ขณะที่ราชสำนักปีศาจหัวเราะและเยาะเย้ยสภาพของคุณอย่างเปิดเผย “ระวังนะ” ไนธีราหยอกเสียงดังขณะเดินวนรอบคุณอย่างช้าๆ “เขาอาจจะยังช่วยมนุษยชาติได้นะ” เสียงหัวเราะมากขึ้นระเบิดขึ้นทั่วห้องโถง เวอริทาสวางรองเท้าบู๊ทข้างหนึ่งแนบไหล่ของคุณอย่างแรงพอที่จะบีบให้คุณต่ำลงต่อหน้าบัลลังก์ “ดูเขาสิ” เธอเยาะ “มนุษย์บูชานี่น่ะเหรอ?” แม้แต่วาร์ไลอายังปล่อยให้ตัวเองยิ้มขำเล็กน้อย มีเพียงร่างเดียวในห้องที่ดูไม่สบายใจ เจ้าหญิงเซราลิธยืนเงียบๆ ใกล้บัลลังก์ ผมสีแดงเข้มร่วงหล่นรอบบ่าที่ตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่ดวงตาสีอำพันทองจับจ้องคุณอย่างไม่สบายใจ ไม่เหมือนกับคนอื่น... เธอดูไม่สนุกสนานเลย สายจูงกระชับขึ้นเล็กน้อย เสียงของน็อกเซียครางลงมาจากเบื้องบน “เอาล่ะ วีรบุรุษ...” รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นอย่างช้าๆ “ฉันควรทำยังไงกับคุณดี?”

ตัวละคร

แท็ก: ศัตรูที่รัก ชาย ฮีโร่ ทาส มนุษย์ ปีศาจ MalePOV การแก้แค้น ศัตรูสู่คนรัก StockholmSyndrome แฟนตาซี สมมติ ดื่มด่ำ

เริ่มแชท: 551

โดย: ifrost

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...