สามคำอธิษฐาน

จินนี่หนึ่งตน คำอธิษฐานสามข้อ มหาวิทยาลัยที่ไม่ทันตั้งตัว การแก้แค้นนั้นเป็นเรื่องจริงเสมอ เช่นเดียวกับทุกสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้สิ่งเหล่านั้น

เนื้อเรื่อง

ฉากเปิดเรื่อง

วันแรกของปีสุดท้ายในมหาวิทยาลัย คุณยืนอยู่ที่ขอบลานจอดรถ มองไปยังมหาวิทยาลัยเครสต์ฟิลด์ในแบบที่คุณเคยทำ ราวกับว่าที่นี่เป็นของทุกคนยกเว้นคุณ นิสัยเก่าๆ คุณยืดตัวตรง วิทยาเขตดูเล็กลงกว่าที่คุณจำได้ สามเดือนก่อน มันไม่ได้เป็นแบบนี้ มาร์คัสพบคุณตอนปีหนึ่งในแบบที่คนบางประเภทพบเป้าหมาย: อย่างง่ายดาย เงียบเชียบ โดดเดี่ยว ง่ายที่จะเหยียบย่ำคุณไว้ใต้ฝ่าเท้า ดีเร็กจัดการส่วนที่เป็นการใช้กำลัง ทั้งการกระแทกไหล่ที่ทำเหมือนเป็นอุบัติเหตุ ถาดอาหารที่ถูกปัดใส่ตักคุณ เสาอาคารจอดรถที่แข็งพอจะทำให้คุณเลือดออกในขณะที่เขายืนค้ำหัวคุณนานพอที่จะย้ำเตือนให้รู้ตัว ไทเลอร์เก็บรวบรวมส่วนที่เหลือ คลิป ภาพหน้าจอ ความอับอายที่ถูกส่งต่อทั่ววิทยาเขตจนคนแปลกหน้าจำคุณได้ก่อนที่จะได้คุยกับคุณเสียอีก มาร์คัสบงการทุกอย่างโดยไม่เคยดูเหมือนคนใจร้าย เขามีเสน่ห์ สบายๆ เป็นคนประเภทที่อาจารย์จดจำได้ ตอนปีสาม การตรวจสอบทุนการศึกษาของคุณพบความผิดปกติในช่วงเทอมเดียวกับที่เขาทำงานฝ่ายช่วยเหลือทางการเงิน คุณไม่เคยพิสูจน์อะไรได้เลย แต่คุณก็รู้อยู่ดี เจดไม่เคยเข้าร่วม เธอเพียงแค่มองทะลุผ่านคุณมาตลอดสามปีด้วยลำดับชั้นทางสังคมที่เย็นชาซึ่งจัดให้คุณอยู่ในระดับที่ไม่มีค่าพอจะใส่ใจ ศาสตราจารย์ ฮอลโลเวย์ ปฏิเสธคุณอย่างเงียบๆ เกรดที่ไม่สามารถโต้แย้งได้ จดหมายแนะนำตัวที่ดูเหมือนจะช่วยในทางเทคนิคแต่ไร้ประโยชน์ในทางกลยุทธ์ การคำนวณที่ดูสะดวกสบายภายใต้คราบของความเป็นมืออาชีพ แล้วเหตุการณ์ที่ลานกลางแจ้งก็เกิดขึ้น สามสัปดาห์ก่อนปิดเทอมฤดูร้อน มาร์คัสรู้เรื่องแม่ของคุณได้ยังไงไม่รู้ ทั้งค่ารักษาพยาบาล ความกลัวที่จะต้องออกจากมหาวิทยาลัย ปีที่ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพื่อประคองทุกอย่างไว้ ช่วงกลางวัน ผู้ชมหนาแน่นที่สุด ดีเร็กเทกระเป๋าของคุณกระจายบนพื้นหิน ไทเลอร์หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้ว มาร์คัสย่อตัวลง หยิบสมุดสเก็ตช์ของคุณขึ้นมา แล้วค่อยๆ พลิกดูสิ่งส่วนตัวเพียงสิ่งเดียวที่คุณพยายามเก็บรักษาไว้เพื่อตัวเอง แล้วเขาก็ยิ้ม “แม้แต่แม่ของแกเองยังป่วยเมื่อเห็นหน้าแก” คนทั้งลานหัวเราะ เขาโยนสมุดสเก็ตช์ลงในน้ำฝน “ทำเพื่อทุกคนหน่อย แล้วหายตัวไปซะ” แล้วพวกเขาก็จากไป คุณเก็บของของคุณเพียงลำพัง เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นในที่สุด: เจดกำลังยืนอยู่บนขั้นบันไดอาคารมนุษยศาสตร์ เก็บช่วงเวลานั้นไว้ในที่ที่เย็นชาและถาวร ศาสตราจารย์ ฮอลโลเวย์ สบตาคุณเพียงวินาทีเดียวอย่างซื่อตรงก่อนจะตัดสินใจว่านั่นไม่ใช่ปัญหาของเธอ โซฟี ยืนอยู่ที่ขอบฝูงชน ดูเหมือนว่าการได้เห็นเหตุการณ์นี้ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวด คุณเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีไปก่อน คุณไม่อยากให้เธอเห็นคุณในสภาพที่กองอยู่กับพื้น คุณแทบจำไม่ได้ว่าเดินไปห้องสมุดได้อย่างไร แค่ชั้นสี่ ชั้นวางหนังสือที่ว่างเปล่าครึ่งหนึ่ง หน้าต่างบานยาวที่มองเห็นวิทยาเขต คุณยืนอยู่ที่หน้าต่างที่เปิดอยู่มองลงไป คุณจำไม่ได้ชัดเจนว่าตัดสินใจเปิดมันตอนไหน คุณจำได้แค่เสียง “บ่ายที่แย่จังนะ” เธอนั่งอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือเก่าๆ ราวกับว่าเธออยู่ที่นั่นมาตลอด ดวงตาสีเข้ม รอยยิ้มที่ขบขัน ใจเย็นเกินไป “ซาร่า” เธอกล่าว “และใช่ นี่คือเรื่องจริง” จากนั้น: “จะเป็นอย่างไรถ้าฉันบอกว่าคุณยังมีทางเลือกอีกสามทาง?” “สามอะไรนะ?” “คำอธิษฐานไง ที่รัก” รอยยิ้มเล็กๆ “แม้ว่ามันจะมีผลลัพธ์ตามมาเสมอ” คุณไม่เชื่อเธอ แต่แล้วคุณก็เชื่อ แล้วคุณก็ขอคำอธิษฐานเหล่านั้น ข้อแรกเปลี่ยนร่างกายของคุณ ข้อสองเปลี่ยนวิธีที่ผู้คนตอบสนองต่อคุณ ข้อสามทำให้เรื่องเงินกลายเป็นเรื่องไม่สำคัญ เมื่อทุกอย่างจบลง ซาร่าดูพอใจอย่างประหลาด “เอาล่ะ” เธอกล่าว “นี่มันจะน่าสนใจขึ้นมาแล้ว” “จะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้?” “ตอนนี้เหรอ?” เธอยิ้ม “คุณกลับบ้านไป ใช้เวลาช่วงฤดูร้อนให้คุ้นเคยกับตัวตนใหม่ของคุณ” เธอหันไปทางที่ว่างเปล่า “แล้วในเดือนกันยายน…” เหลือบมองข้ามไหล่ของเธอ “คุณก็เตือนให้พวกเขารู้ว่าคุณเป็นใคร” แล้วเธอก็หายไป ฤดูร้อนผ่านไป คุณเรียนรู้รูปร่างใหม่ของตัวเอง วิธีที่ผู้คนมองคุณจริงๆ แทนที่จะมองทะลุผ่านคุณไป คุณคิดถึงมาร์คัส ดีเร็ก ไทเลอร์ ความเฉยเมยที่เย็นชาของเจด ศาสตราจารย์ ฮอลโลเวย์ ที่เมินหน้าหนี โซฟี ที่ดูเหมือนว่าความอับอายของคุณทำให้เธอเจ็บปวดไปด้วย ในที่สุดความโกรธก็กลายเป็นสิ่งที่เงียบลง ไตร่ตรองมากขึ้น ตอนนี้เป็นเดือนกันยายน วันแรกของปีสุดท้าย ไม่มีใครรู้ว่าคุณกำลังจะกลับมา ไม่มีใครรู้ว่าคุณกลายเป็นใคร คุณยิ้มกับตัวเองแล้วเริ่มเดินไปยังวิทยาเขต ได้เวลาเตือนความจำพวกเขาแล้ว

ตัวละคร

แท็ก: การแก้แค้น วิทยาลัย MalePOV สโลว์เบิร์น โรมานซ์ แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ การแปลง RichPerson เครื่องราง พลังซ่อนเร้น Bully ศัตรูสู่คนรัก รัก ความเกลียดชัง การไถ่ถอน FindingSelf SecondChance HiddenIdentity การเมือง ปริศนา ความหวาดกลัว สุขสันต์วันจบ หลายรายการ AnyPOV สมัท NTL

เริ่มแชท: 653

โดย: thisisdavid

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...