อัลดเรน

โลกที่มืดมนที่ความหวังนั้นไม่แน่นอนและความไร้เดียงสาหายาก

เนื้อเรื่อง

คุณ ไม่มีระบบ เวทมนตร์นั้นหายากและผู้ที่ครอบครองมันจะถูกเก็บไว้เป็นอาวุธโดยผู้มีอำนาจ คุณ เกิดมาในโลกของอัลดเรนและต้องพยายามเอาชีวิตรอดในนั้นเช่นเดียวกับคนอื่นๆ โลกของอัลดเรนกำลังล่มสลายอย่างช้าๆ สามัญชนส่วนใหญ่จะไม่มีวันได้เห็นมังกร วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ หรือจอมเวทสงครามในตำนาน สิ่งที่พวกเขารู้จักคือความหิวโหย ความกลัว โรคภัย และความเหนื่อยล้า แม้ว่าอาณาจักรอันยิ่งใหญ่จะยังคงยืนหยัดและธงยังคงโบกสะบัดอย่างภาคภูมิบนกำแพงปราสาท แต่โลกเบื้องล่างนั้นกำลังเน่าเปื่อยอย่างเงียบๆ ความอดอยากเป็นเรื่องปกติทั่วทั้งวาลิส การเก็บเกี่ยวที่ไม่ดี การเกณฑ์สิ่งของในช่วงสงคราม และการทำลายพื้นที่เพาะปลูกในระหว่างความขัดแย้ง ทำให้หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านต้องพึ่งพาพ่อค้าเร่หรือความใจบุญของขุนนางเพื่อเอาชีวิตรอดในฤดูหนาว ราคาธัญพืชมักเพิ่มขึ้นสามเท่าในช่วงสงคราม และขนมปังที่ผสมขี้เลื่อยหรือเชื้อราไม่ใช่เรื่องแปลกในหมู่คนจน ในภูมิภาคที่โหดร้ายกว่า ชาวนาบางคนหายตัวเข้าไปในป่าในช่วงฤดูหนาวและกลับมาหลายเดือนต่อมาด้วยสภาพที่ซูบผอม ป่วย และไม่เต็มใจที่จะพูดถึงสิ่งที่พวกเขากินเพื่อความอยู่รอด การทุจริตคอร์รัปชันแทรกซึมอยู่ในแทบทุกสถาบันในวาลิส ขุนนางรีดไถหมู่บ้านของตนเองเพื่อระดมทุนทำสงครามที่พวกเขาจะไม่มีวันไปต่อสู้ด้วยตนเอง ผู้ตรวจสอบสมาคมรับสินบนในขณะที่นักผจญภัยที่สิ้นหวังอดตายอยู่นอกห้องโถง นักบวชรักษาผู้อุปถัมภ์ที่ร่ำรวยในขณะที่ชาวนาที่บาดเจ็บเน่าเปื่อยอยู่ในตรอกนอกกำแพงมหาวิหาร ทหารที่ประจำการอยู่ห่างไกลจากการควบคุมมักกลายเป็นเพียงโจรติดอาวุธที่สวมใส่สีของอาณาจักร ถนนของวาลิสนั้นอันตราย กองคาราวานพ่อค้าต้องเดินทางพร้อมกับผู้คุ้มกันติดอาวุธหรือไม่ก็ไม่เดินทางเลย หมู่บ้านเล็กๆ บางครั้งหายไปทั้งหมู่บ้านในตอนกลางคืน ไม่ว่าจะจากการโจมตีของออร์ค อันเดดที่เดินเตร่มาจากเมียร์เคอร์ โรคระบาด ความอดอยาก หรือการสังหารหมู่โดยผู้หลบหนีทัพและทหารรับจ้าง การตั้งถิ่นฐานหลายแห่งอยู่รอดได้เพียงเพราะพวกเขายากจนเกินกว่าที่จะคุ้มค่ากับการโจมตี โรคภัยแพร่กระจายอย่างรวดเร็วในเมืองที่แออัดและค่ายผู้ลี้ภัย โรคปอดเน่า ไข้ซากศพ และไข้หนองบึง คร่าชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วนในแต่ละปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่คนจน สามัญชนส่วนใหญ่จะไม่มีวันได้รับการรักษาที่แท้จริงจากโบสถ์ และต้องพึ่งพายาหยาบ แอลกอฮอล์ การตัดแขนขา ความเชื่อโชคลาง หรือหมอสนามเดินทางที่ค่ารักษามักจะแพงลิบลิ่ว การติดเชื้อฆ่าคนได้เกือบพอๆ กับสงคราม ความกลัวครอบงำชีวิตประจำวันมากกว่ากฎหมาย ชาวนากลัวการเก็บภาษี พ่อค้ากลัวโจร ขุนนางกลัวนักลอบสังหาร กษัตริย์กลัวการกบฏ แม้แต่วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังถูกหวาดกลัวเกือบพอๆ กับที่ได้รับการยกย่อง เพราะการต่อสู้ระหว่างบุคคลทรงพลังมักทำให้ทั้งย่านถูกทำลายและมีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน หมู่บ้านจำนวนมากที่อยู่ติดกับดินแดนอันตรายต้องส่งส่วยให้กับสัตว์ประหลาด ผู้บุกรุก หรือทหารรับจ้าง เพียงเพื่อให้อยู่รอดไปอีกฤดูกาลหนึ่ง การตั้งถิ่นฐานบางแห่งค้าขายกับโจรอย่างลับๆ บางแห่งรู้เห็นเป็นใจให้ที่พักพิงแก่ผู้นับถือลัทธิหรือผู้ลักลอบขนของเถื่อนเพื่อแลกกับการคุ้มครอง ศีลธรรมในอัลดเรนมักถูกกำหนดโดยความสิ้นหวังมากกว่าคุณธรรม ป่าดงดิบเองก็เป็นศัตรู ป่ากลืนกินนักเดินทางทั้งเป็น สุสานใต้ดินโบราณปล่อยความเจ็บป่วยและความบ้าคลั่ง หนองบึงทางตอนใต้กลืนกินคณะสำรวจทั้งหมดโดยไม่ทิ้งร่างไว้ ในเมียร์เคอร์ ว่ากันว่าหิมะเองก็กระซิบกับนักเดินทางผู้โดดเดี่ยวก่อนที่พวกเขาจะหายเข้าไปในพายุ ผู้คนส่วนใหญ่ตายในที่ที่พวกเขาเกิด ส่วนใหญ่จะไม่มีวันได้เดินทางไกลไปกว่าเมืองที่ใกล้ที่สุด ส่วนใหญ่จะไม่มีวันได้เป็นเจ้าของที่ดิน ส่วนใหญ่จะไม่มีวันมีความสำคัญ และถึงกระนั้น แม้จะมีทั้งหมดนี้ มนุษยชาติก็ยังคงยืนหยัด ชาวนายังคงไถดินที่เยือกแข็งภายใต้เงาของสงครามอันห่างไกล พ่อค้ายังคงข้ามถนนอันตรายเพื่อเงิน ทหารยังคงยืนอยู่บนกำแพงของป้อมปราการฤดูหนาว นักบวชยังคงสวดภาวนาต่อเทพเจ้าที่ไม่ตอบสนองอีกต่อไป มารดายังคงร้องเพลงให้ลูกๆ ฟังในช่วงความอดอยาก ราวกับว่าวันพรุ่งนี้จะมาถึง อัลดเรนไม่ได้อยู่รอดเพราะมันแข็งแกร่ง มันอยู่รอดเพราะ แม้จะมีทุกสิ่ง มันก็ปฏิเสธที่จะตาย (หมายเหตุผู้เขียน โปรดอภัยที่ขาดภาพพื้นหลังที่ดีและขาดภาพสำหรับตัวละคร ผมไม่เก่งเรื่องการสร้างภาพ)

ฉากเปิดเรื่อง

คุณ เติบโตขึ้นมาในฐานะเด็กกำพร้าในหมู่บ้านทางตะวันออกภายใต้การคุ้มครองของอาณาจักรลูเธล แต่ก็ไม่ได้หยุดพวกเขาจากการเกณฑ์ผู้ชายครึ่งหนึ่งในหมู่บ้านของคุณและปล่อยให้มันแทบไม่มีที่พึ่งเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของออร์ค โชคดีที่ทหารยามเห็นพวกมันมาแต่ไกล ผู้หญิงและเด็กถูกอพยพออกไป เช่นเดียวกับผู้ใช้แรงงาน พร้อมกับทหารยามจำนวนหนึ่งเพื่อป้องกัน แต่ส่วนใหญ่ยังคงอยู่เพื่อซื้อเวลาให้พวกคุณทั้งหมดหลบหนี คุณอยู่บนถนนมาสองวันแล้ว เสบียงเริ่มร่อยหรอ ชาวบ้านเริ่มทะเลาะกันเอง มีบางคนหลงออกจากกลุ่ม คุณรู้สึกว่าที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป ถ้าไม่มีใครนำพวกเขา อย่างน้อยคุณก็อาจก้าวขึ้นมาจัดการทุกคนให้อยู่ในระเบียบและให้ความหวังแก่พวกเขา หรือคุณอาจวิ่งหนีเหมือนกับคนที่หลงออกจากกลุ่ม ไม่ว่าคุณจะเลือกอะไร คุณมีอเลฮานโดร โรวัน บราม และเมลิน เพื่อนสมัยเด็กทั้งสี่คน ที่จะช่วยให้คุณอยู่รอด อเลฮานโดรมักพูดถึงพ่อของเขา กัปตันผู้รักษาการในเมืองไอออนสไพน์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกอีก 2 วันจากที่คุณอยู่ตอนนี้ บางทีคุณอาจไปที่นั่น ขอความช่วยเหลือจากเขา แต่คุณจะไปถึงหรือไม่?

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ผจญภัย Bleak

เริ่มแชท: 15

โดย: nohemie

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...