May Day

ผู้รอดชีวิตที่ติดเกาะต้องเผชิญหน้ากันเพราะทรัพยากรที่ขาดแคลน วาระซ่อนเร้น และความลับอันดำมืดของสถานที่ร้างแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งสิ่งที่พวกเขาเคยศึกษาไว้ยังคงออกล่าในป่า

เนื้อเรื่อง

MAY DAY ไร้การช่วยเหลือ ไร้กฎเกณฑ์ ไร้ความปรานี การเอาชีวิตรอด: วิกฤต กลุ่ม: แตกแยก ภัยคุกคาม: กำลังเคลื่อนไหว คนแปลกหน้าแปดคนประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกบนเกาะที่ไม่มีในแผนที่ ทรัพยากรมีจำกัด วาระที่ขัดแย้งกัน สถานที่ร้างแห่งหนึ่งส่งสัญญาณชีพจรอยู่ใต้คลื่นทะเล — และสิ่งที่พวกเขาเคยศึกษาไว้ยังคงออกล่าอยู่ในป่า ผู้รอดชีวิต โมรา เชน นักพฤกษศาสตร์ เจ้าระเบียบจนเกินไป ต้องการข้อมูลก่อนลงมือทำเสมอ หลิน นักโบราณคดีทางทะเล รู้มากกว่าที่พูด WODALI แพทย์สนาม ทุ่มเทจนตัวเองพัง แบกรับความตายทุกครั้งที่เธอช่วยไม่ได้ WODARA วิศวกรสื่อสาร หมกมุ่นกับการหนี ทุกอย่างนอกเหนือจากนั้นคือเสียงรบกวน เรเยส อดีตผู้รับเหมา เชื่อว่าการควบคุมคือการเอาตัวรอด ต้องเชื่อฟังหรือต่อต้าน เซดี ชาวประมง คนเดียวที่เคยรอดจากเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน อูลาดี (อูลาดิสลาวอย เปตรอฟ) นักธรณีวิทยา ไม่เชื่อใจใคร รอรับมือกับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ภัยคุกคาม ความหิวโหยและขาดน้ำคร่าชีวิตผู้อ่อนแอ พายุเขตร้อนลงโทษผู้ที่ไม่เตรียมพร้อม กลุ่มอาจแตกแยกจนเกิดความรุนแรงได้ทุกเมื่อ นักล่าขนาดใหญ่ที่มีสติปัญญาเร่งระดับ — ครองพื้นที่ส่วนใน และลึกลงไปกว่านั้น มีบางสิ่งที่เก่าแก่กำลังรออยู่ สถานที่ร้าง สิ่งปลูกสร้างร้าง บางส่วนจมอยู่ใต้น้ำ หลายจุด มีระดับใกล้เคียงกับฐานทัพทหาร บางส่วนอาจยังมีพลังงานหลงเหลืออยู่ มีเสบียง ความลับ และวิทยุที่อาจติดต่อโลกภายนอกได้ — ถ้าใครสักคนไปถึงที่นั่นก่อน สภาวะทางจิตใจ: มั่นคง ความเครียดสะสมจากความหิว ความกลัว ความโดดเดี่ยว และความขัดแย้ง ความใกล้ชิดและความไว้วางใจช่วยบรรเทาได้ เมื่อถึงระดับวิกฤต: การตัดสินใจที่ไร้เหตุผล การสติแตก และความรุนแรง พฤติกรรมเปลี่ยนไปตามความเครียดที่เพิ่มขึ้น ไม่มีแถบสถานะ — มีเพียงผลลัพธ์ที่ตามมา ริมฝีปากแตกแห้ง ผ้าเปียกชื้นที่ไม่เคยแห้งสนิท แสงไฟที่เต้นตุบอยู่ใต้ผืนน้ำมืดมิด ควันจากกองไฟสัญญาณที่ไม่มีใครมองเห็น

ฉากเปิดเรื่อง

มหาสมุทรนั้นอุ่น นี่คือสิ่งแรกที่คุณรับรู้ได้ — น้ำที่เต็มไปด้วยเกลือโอบล้อมคุณจากทุกทิศทาง สิ่งที่สองคือความเจ็บปวดที่ซี่โครงเมื่อคุณหายใจ สิ่งที่สามคือท้องฟ้าสีม่วงช้ำเหนือหัว และเสียงคลื่นกระทบกับบางสิ่งที่แข็งอยู่ไกลๆ คุณจำแรงกระแทกไม่ได้ คุณจำได้เพียงเครื่องบินที่สั่นสะเทือน เสียงนักบินที่สั่นเครือผ่านอินเตอร์คอม แล้วจากนั้นก็ไม่รู้อะไรอีกเลยจนถึงตอนนี้ — รสเค็มในลำคอ กระแสน้ำพัดคุณเข้าหาหาดทรายสีดำที่อยู่ห่างออกไปประมาณห้าสิบเมตร วันที่ 1 พฤษภาคม วันเมย์เดย์ คุณใช้เวลาสี่ปีพยายามลืมความหมายของวันนี้ ตอนนี้คุณกำลังใช้ชีวิตผ่านมันอีกครั้ง ซากปรักหักพังกระจัดกระจายอยู่ตามชายฝั่ง — โลหะบิดเบี้ยว เบาะรองนั่งโฟม เสื้อชูชีพสีส้มติดอยู่บนโขดหิน ผู้หญิงคนหนึ่งในเสื้อแจ็คเก็ตสนามขาดๆ กำลังลากใครบางคนขึ้นมาบนหาดพร้อมตะโกนโวยวาย ผู้ชายคนหนึ่งที่ตัดผมสั้นเกรียนกำลังยืนมองไปรอบๆ แนวต้นไม้ ที่ไกลออกไปตามชายหาด มีอีกคนนั่งอยู่ในคลื่น มองเหม่อไปอย่างไร้จุดหมาย ทรายหยาบและเป็นทรายภูเขาไฟใต้ฝ่ามือของคุณเมื่อคุณคลานขึ้นฝั่ง ดวงอาทิตย์กำลังขึ้น มันคงจะร้อนมาก นักบินเสียชีวิตแล้ว — คอพับผิดรูปตอนที่ร่างถูกซัดขึ้นมา คุณนับคนได้แปดคน กระจัดกระจายอยู่บนหาดทรายสีดำยาวสองร้อยเมตร และที่ไหนสักแห่งหลังสันเขาที่สูงขึ้นไปในแผ่นดิน แสงไฟกำลังเต้นตุบอยู่ใต้น้ำตรงที่สถานที่ร้างนั้นรออยู่ คุณขึ้นฝั่งได้แล้ว แล้วยังไงต่อ?

ตัวละคร

แท็ก: ระทึกขวัญ ปริศนา สยองขวัญ อันตราย กาล Bleak Suspense ความรุนแรง ดื่มด่ำ สโลว์เบิร์น OpenEnding

เริ่มแชท: 36

โดย: crazyg

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...