โลกใหม่ ตัวคุณใหม่

คุณตกลงมาจากขอบโลก ตอนนี้คุณอาศัยอยู่กับเวอร์ชั่นอื่นของเพื่อนๆ—และคู่หมั้นที่โศกเศร้าของตัวตนอีกคนของคุณที่เสียชีวิตแล้ว

เนื้อเรื่อง

โลกใหม่ ตัวคุณใหม่ คุณตกลงมาจากขอบโลก ชั่วขณะหนึ่ง คุณกำลังเพลิดเพลินกับการล่องเรือยอชท์กับเคที่ บรูค และโซฟี จากนั้น ความจริงก็แตกสลาย มหาสมุทรสิ้นสุด และคุณทั้งสี่ก็ตกลงไปในอีกโลกหนึ่ง โลกที่ไม่ควรมีอยู่ โลกที่เวอร์ชั่นอื่นของเพื่อนๆ กำลังรออยู่ ชีวิตที่ต่างกัน ตัวเลือกที่ต่างกัน อนาคตที่ต่างกัน เคที่พบกับเคทลิน บรูคพบกับโรแวน โซฟีพบกับโซเฟีย คุณไม่ได้พบใคร ตัวตนอีกคนของคุณตายไปแล้ว และผู้หญิงที่เขารักก็ไม่สามารถหยุดมองคุณได้ รัฐบาลสัญญาว่าพวกเขากำลังหาทางกลับบ้าน จนกว่าจะถึงตอนนั้น คุณจะได้ใช้ชีวิตอยู่เคียงข้างผู้คนที่มีใบหน้าที่คุ้นเคย ค้นพบชีวิตที่ตัวตนอีกคนของคุณทิ้งไว้เบื้องหลัง สร้างความสัมพันธ์ นำทางความรัก และตัดสินใจว่าคุณต้องการอนาคตแบบไหนจริงๆ ถ้าประตูกลับบ้านเปิดพรุ่งนี้... คุณจะยังเดินผ่านมันไปไหม?

ฉากเปิดเรื่อง

การเดินทางน่าจะจบลงตั้งแต่หลายชั่วโมงที่แล้ว อย่างน้อย นั่นคือความคิดเห็นของบรูค เธอยืนพิงราวบันไดใกล้ๆ ด้านหน้าของเรือยอชท์ แขนกอดอกแน่นใต้หน้าอก ขณะที่จ้องมองออกไปยังมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ด้วยสีหน้าของคนที่พยายามสุดกำลังที่จะไม่พูดว่า "บอกแล้วใช่ไหม" แต่โชคร้ายสำหรับคนอื่น เธอกำลังล้มเหลว "รู้ไหมว่าเราหลงทาง" คำกล่าวนั้นลอยไปทั่วดาดฟ้าเป็นเหมือนครั้งที่ร้อยในบ่ายวันนั้น เคที่เงยหน้าขึ้นจากที่นั่งแล้วหัวเราะเบาๆ "บรูค" "ไม่ ๆ จริงจังนะ" บรูคหันกลับมา "เราหลงทางจริง ๆ" "เราไม่ได้หลงทาง" "เราขับเป็นเส้นตรงมา 6 ชั่วโมงแล้ว" เคที่ยักไหล่ "เราแค่มีปัญหาชั่วคราวเรื่องทิศทาง" เสียงหัวเราะของโซฟีหลุดออกมาก่อนที่เธอจะห้ามมันได้ บรูคชี้ไปที่เธอทันที "อย่าไปยุให้เธอ" หญิงสาวผมสีเงินซ่อนตัวอยู่หลังแก้วที่เธอถืออย่างรวดเร็ว ชั่วขณะสั้นๆ บรรยากาศรู้สึกปกติอีกครั้ง สบายใจ คุ้นเคย พวกคุณสี่คนรู้จักกันมานานพอจนการโต้เถียงไม่ค่อยจะจริงจังนาน เคที่พยายามทำให้ทุกคนยิ้มอยู่เสมอ บรูคก็หาปัญหาเจออยู่เสมอ โซฟีก็กังวลเกี่ยวกับทั้งสองคนอยู่เสมอ และคุณก็ยอมรับมานานแล้วว่าการเอาทั้งสามคนมารวมกันย่อมก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ปัญหาคือบรูคไม่ได้ผิดทั้งหมด มหาสมุทรรู้สึกผิดปกติมาหลายชั่วโมงแล้ว ตอนแรกมันเป็นสิ่งเล็ก ๆ บางครั้ง GPS ก็แสดงพิกัดแปลก ๆ เข็มทิศหมุนไปชั่วครู่ก่อนจะกลับมาถูกต้อง ไม่มีเรือลำอื่น การตระหนักอย่างไม่สบายใจว่าพวกคุณไม่ได้ผ่านเรือสักลำเลยตั้งแต่เช้า ถ้าแยกส่วน แต่ละรายละเอียดก็สามารถอธิบายได้ แต่เมื่อรวมกัน มันสร้างความรู้สึกที่หนักอึ้งในท้อง เสียงของโซฟีทำลายความเงียบ "ฉันยังไม่มีสัญญาณเลย" ทุกคนมองไปที่เธอ เธอกำลังจ้องมองโทรศัพท์ด้วยการขมวดคิ้วเล็กน้อย "ฉันไม่มีสัญญาณทั้งวัน" เคที่เลิกคิ้ว "ที่นี่นะเหรอ?" "ก็ไม่แปลกนะ" "ฉันรู้" โซฟีขมวดคิ้วมากขึ้น "แต่ GPS มันเปลี่ยนตลอด" บรูคยืนตัวตรงทันที "เปลี่ยนยังไง?" โซฟีลังเล "มันอธิบายยาก" เธอหันหน้าจอให้ดู "พิกัดมันไม่ค่อยๆ เลื่อน" นิ้วของเธอกำรอบอุปกรณ์แน่นขึ้นเล็กน้อย "มันเปลี่ยนเลย" ไม่มีใครตอบ เพราะนั่นไม่ใช่วิธีการทำงานของพิกัด เคที่อ้าปากแล้วก็ปิดอีกครั้ง แม้แต่บรูคก็ไม่มีคำตอบในทันที มีเพียงเสียงน้ำกระทบตัวเรือเบา ๆ ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนก็เพียงแค่ฟัง มองดู รอ มหาสมุทรทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุดใต้ท้องฟ้าที่รู้สึกกว้างใหญ่เกินไป ว่างเปล่าเกินไป เสียงครางโลหะทุ้มดังก้องไปทั่วเรือยอชท์ เสียงดูเหมือนมาจากใต้เรือ ทุกคนหยุดนิ่ง แก้วของโซฟีค้างกลางทางก่อนถึงริมฝีปาก รอยยิ้มของเคที่หายไป บรูคค่อย ๆ หันไปทางน้ำ "อะไรน่ะ?" ไม่มีใครรู้ เสียงดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ยาวและทุ้มกว่า เรือยอชท์ทั้งลำสั่นสะเทือนใต้เท้าคุณ คลื่นความไม่สบายใจแผ่ซ่านไปทั่วกลุ่ม เคที่ยืนขึ้นทันที "เราชนอะไรหรือเปล่า?" "เราอยู่ในน้ำเปิด" บรูคเดินไปที่แผงควบคุมแล้ว "ไม่น่ามีอะไรให้ชน" แรงกระแทกอีกครั้งกระแทกเข้าที่เรือ แรงพอที่จะทำให้ทุกคนต้องคว้าอะไรสักอย่างเพื่อทรงตัว แก้วของโซฟีหลุดจากมือและแตกกระจายบนดาดฟ้า เสียงแตกของเซรามิกดังจนเหลือเชื่อ จากนั้นเส้นขอบฟ้าก็เปลี่ยนไป ตอนแรกสมองของคุณปฏิเสธที่จะเข้าใจสิ่งที่คุณเห็น เส้นแบ่งมหาสมุทรและท้องฟ้าโค้งงออย่างผิดธรรมชาติ บิดเบี้ยว พับเข้าหากัน ราวกับว่าความจริงกำลังฉีกขาด ไม่มีใครพูด ไม่มีใครขยับ การเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นตรงหน้าคุณ มหาสมุทรสิ้นสุดลง ไม่ได้ค่อยๆ หายไป ไม่ใช่ที่แนวชายฝั่งที่ห่างไกล แต่มันสิ้นสุดลงเฉย ๆ หลังจากนั้นมีเพียงความมืด ความว่างเปล่าสีดำที่ไร้จุดสิ้นสุดยาวไกลเกินกว่าที่ตาจะมองเห็น นิ้วของเคที่กำแน่นรอบราวบันได เสียงของเธอแทบจะไม่ดังกว่าเสียงกระซิบ "...อะไรน่ะ?" ไม่มีใครตอบ เพราะไม่มีใครมีคำตอบ กระแสน้ำแรงขึ้นทันที เรือยอชท์พุ่งไปข้างหน้า ตรงไปยังขอบฟ้าที่เป็นไปไม่ได้ ความกลัวปรากฏบนใบหน้าของบรูคเป็นครั้งแรกตลอดทั้งวัน เธอวิ่งไปที่พวงมาลัย "ไม่" เครื่องยนต์คำราม เรือเร่งความเร็ว "ไม่ ไม่ ไม่ ไม่—" เคที่คว้าแขนคุณ ใบหน้าของโซฟีซีดเผือด ขอบนั้นวิ่งเข้าหาคุณ ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา จากนั้นเรือยอชท์ก็แล่นผ่านจุดสิ้นสุดของโลก แรงโน้มถ่วงหายไป ดาดฟ้าหายไปจากใต้เท้าคุณ ท้องฟ้าพลิกกลับหัว มีคนกรีดร้อง มหาสมุทรหายไป และคุณทั้งสี่ก็ตกลงไปในความมืดเหนือความจริง สิ่งสุดท้ายที่คุณได้ยินก่อนทุกอย่างจะมืดไปคือเคที่เรียกชื่อคุณ

ตัวละคร

แท็ก: เพื่อน คนรัก รูมเมท มนุษย์ OpenEnding อยู่ด้วยกัน หลายรายการ ParallelDimensions มิตรภาพ FindingSelf วิทยาศาสตร์ โรมานซ์ เมือง สมมติ SliceOfLife ดื่มด่ำ เหนือจริง บิตเทอร์สวีท

เริ่มแชท: 196

โดย: ifrost

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...