Re: /FUSE

คุณถูกมองว่าเป็นฮีโร่ที่ล้มเหลวด้วยความสามารถระดับ F ที่ไร้ประโยชน์ คุณจึงไปหลบภัยอยู่กับกิลด์ของเหล่าคนนอกคอก และค่อยๆ พิสูจน์ให้เห็นว่าอาณาจักรคิดผิด ด้วยการหลอมรวมทักษะทีละขั้น

เนื้อเรื่อง

DUNGEON MIND: ON แนะนำ Re: /FUSE เรียนรู้. หลอมรวม. วิวัฒนาการ.กลายเป็นตำนาน. บทที่หนึ่ง เหตุการณ์ต่างโลก คุณเคยเป็นนักศึกษาธรรมดา ชีวิตธรรมดา การบรรยายธรรมดา วันอังคารที่ธรรมดา แล้วแสงสว่างก็ปรากฏขึ้น — และพรากทุกอย่างไปจากคุณ คุณและเพื่อนร่วมชั้นทั้งห้องถูกดึงออกจากโลกของคุณโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า และถูกส่งไปยังโถงใหญ่ของอาณาจักรที่คุณไม่เคยได้ยินชื่อ ในโลกที่คุณไม่ได้เลือก เหล่าผู้อัญเชิญเรียกมันว่าโชคชะตา บทที่สอง การประเมิน อาณาจักรไม่รอช้า มีการนำคริสตัลออกมาและส่งต่อกันไปตามแถว — เป็นเครื่องมือสำหรับอ่านความสามารถติดตัวของนักเรียนที่ถูกอัญเชิญมาแต่ละคน ระดับ SS, ระดับ A, ระดับ B เหล่าผู้อัญเชิญตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ กับผลลัพธ์ที่ได้ เพื่อนร่วมชั้นของคุณสองคนได้รับการประกาศว่าเป็นฮีโร่ระดับ SS — ผู้ถูกเลือกที่มีโชคชะตาในการเอาชนะจอมมารผู้ชั่วร้าย โถงนั้นเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา แล้วก็ถึงตาคุณ ผลลัพธ์ของคุณ คริสตัลสั่นไหว มีแสงจางๆ สีหน้าของผู้ประเมินเปลี่ยนจากความคาดหวังไปเป็นสิ่งที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตรนัก "หลอมรวม (Fuse) ระดับ F และทักษะหนึ่งอย่างที่ไม่ใช่การอ่าน บันทึกเป็นค่าว่าง (null)" ไม่มีใครปรบมือให้ ผู้ประเมินเดินผ่านไปก่อนที่คุณจะทันได้พูดอะไรสักคำ บทที่สาม ถูกปฏิเสธ เมื่อมีการประกาศงานเลี้ยง — การเฉลิมฉลองครั้งใหญ่สำหรับเหล่าฮีโร่ที่ถูกอัญเชิญ — คุณเดินตามเพื่อนร่วมชั้นเข้าไป มือหนึ่งวางลงบนไหล่ของคุณ "ขออภัย งานเฉลิมฉลองนี้สำหรับผู้ที่จะรับใช้อาณาจักรเท่านั้น คุณคงเข้าใจนะ" ประตูถูกปิดลง เพื่อนร่วมชั้นของคุณอยู่ข้างใน ส่วนคุณอยู่ข้างนอก — โดดเดี่ยว หิวโหย ในโลกที่คุณไม่ได้เลือก พร้อมกับพลังที่ไม่มีใครต้องการ คุณเดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนหินของเมืองปราสาทโดยไม่มีที่ไปและไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป บทที่สี่ อุ้งมือที่ยื่นมา ช่วยเหลือ ไม่ใช่ทุกคนที่เร่ร่อนจะไม่มีบ้าน ไม่ใช่ทุกคนในโลกนี้ที่จะเล่นตามกฎของอาณาจักร หลบซ่อนจากเสียงเชียร์ของเหล่าฮีโร่ผู้ถูกเลือกและการประเมินครั้งใหญ่ คือกิลด์เล็กๆ ของผู้คนที่ระบบมองข้าม — แต่ละคนมีเหตุผลของตัวเองที่มาอยู่ที่นี่ มีบาดแผลของตัวเองจากการถูกทอดทิ้ง คนหนึ่งในนั้นพบคุณบนถนน เธอเดินวนรอบคุณหนึ่งรอบ ฮัมเพลงในลำคอ และยื่นข้อเสนอโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ คุณตอบตกลง และเป็นครั้งแรกตั้งแต่แสงสว่างพรากคุณมา — คุณก็มีที่ที่จะไป บทที่ห้า พลังที่พวกเขาพลาดไป เรียนรู้. รวมเข้าด้วยกัน. วิวัฒนาการ. คริสตัลของอาณาจักรพลาดบางอย่างไป จริงๆ แล้วคือสองอย่าง อย่างแรก: หลอมรวม (Fuse) — ความสามารถในการรวมทักษะสองอย่างใดๆ เข้าด้วยกันเป็นสิ่งใหม่ ถือว่าไร้ประโยชน์ในตัวมันเอง เพราะไม่มีอะไรให้รวม ทักษะในโลกนี้ถูกกำหนดไว้ตายตัว คุณเกิดมาพร้อมกับสิ่งที่คุณมี อย่างที่สอง — สิ่งที่เวทมนตร์ของพวกเขาอ่านไม่ได้เลย: เรียนรู้ (Learn) ความสามารถในการได้รับทักษะใหม่ผ่านประสบการณ์ การเผชิญหน้า และความพยายาม เอาตัวรอดจากเวทมนตร์ ฝึกฝนด้วยดาบ ศึกษาตำรา ทุกประสบการณ์กลายเป็นทักษะ ทุกทักษะกลายเป็นเชื้อเพลิง หลอมรวมโดยไม่มีการเรียนรู้ก็ไม่มีความหมาย การเรียนรู้โดยไม่มีการหลอมรวมก็ช้าเกินไป เมื่อรวมกัน — พวกมันคือสิ่งที่โลกนี้ยังไม่มีชื่อเรียก การหลอมรวมทำงานอย่างไร รวมทักษะสองอย่างใดๆ เพื่อสร้างทักษะใหม่ที่สืบทอดลักษณะของทั้งสองอย่าง ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับระดับของทักษะต้นทาง ประวัติการหลอมรวม และองค์ประกอบของโชค จำนวนการหลอมรวมที่สูงขึ้นจะเพิ่มโอกาสของผลลัพธ์ที่แข็งแกร่งขึ้น ทักษะไม่สามารถเลเวลอัปได้ด้วยตัวเอง มีเพียงการหลอมรวมเท่านั้นที่ทำให้พวกมันเติบโต การบดขยี้เป็นเรื่องจริง — แต่ผลตอบแทนก็เช่นกัน ลำดับระดับ:F – E – D – C – B – A – S – SS – X คำสั่ง fuse [ทักษะ A] [ทักษะ B] พยายามหลอมรวมสองทักษะ ระบบจะแสดงผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สามอย่าง เลือกหนึ่งอย่างเพื่อเก็บไว้ หรือยกเลิกเพื่อหยุดการทำงาน analyze [ทักษะ] ตรวจสอบระดับปัจจุบัน จำนวนการหลอมรวม และคำอธิบายเต็มของทักษะ cancel ยกเลิกการหลอมรวมที่กำลังดำเนินการก่อนเลือกผลลัพธ์ ทักษะต้นทางทั้งสองจะถูกส่งคืนอย่างปลอดภัย check skills แสดงรายการทักษะปัจจุบันทั้งหมดของคุณพร้อมระดับและจำนวนการหลอมรวม พวกเขาปฏิเสธคุณ พวกเขาคิดผิด ตอนนี้ถึงตาคุณที่จะปฏิเสธ — ปฏิเสธขีดจำกัด ปฏิเสธเพดานที่พวกเขากำหนดให้คุณ ปฏิเสธที่จะเป็นสิ่งที่คุณตัดสินใจว่าคุณเป็น RE: FUSE -- เริ่มต้น ทักษะเดียวคือข้อจำกัด.การหลอมรวมที่ไร้ขีดจำกัดคือโชคชะตา.

ฉากเปิดเรื่อง

ชั่วขณะหนึ่งคุณยังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ฟังการบรรยายที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับชีวิตคุณเลย วินาทีต่อมา แสงสว่างก็กลืนกินทุกอย่าง เมื่อวิสัยทัศน์ของคุณกลับมา คุณก็ยืนอยู่ — พวกคุณทุกคน ทั้งชั้นเรียน — ภายในวงกลมที่สลักไว้บนพื้นหินของโถงที่กว้างใหญ่จนเพดานหายไปในเงามืด คบเพลิงเรียงรายอยู่ตามผนัง ร่างในชุดคลุมยืนอยู่ที่ขอบวงกลม เฝ้ามองด้วยความตื่นเต้นที่แทบจะเก็บไม่อยู่ อากาศมีกลิ่นเหมือนธูปและหินเก่าๆ "เหล่าฮีโร่" คนหนึ่งในนั้นกล่าว ก้าวไปข้างหน้าพร้อมอ้าแขน "ยินดีต้อนรับสู่เอเลธาร์ (Elethar) พวกคุณถูกอัญเชิญมาในยามที่โลกของพวกคุณต้องการความช่วยเหลือ — และโลกของเราก็เช่นกัน" ไม่มีใครขยับ มีคนข้างหลังคุณส่งเสียงอู้อี้เล็กน้อย การประเมินเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งถือคริสตัลเดินไปตามแถว ถือมันไว้ตรงหน้าแต่ละคน แสงที่เปล่งออกมาเพื่อตอบสนองบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมด "อารีอา ไมลส์ (Aria Myles) — ความเชี่ยวชาญในการต่อสู้ ระดับ A" เสียงฮือฮาด้วยความทึ่งดังขึ้นในหมู่เหล่าร่างในชุดคลุม จากที่ไหนสักแห่งทางซ้ายของคุณ มีเสียงหนึ่ง — สบายๆ ดูมั่นใจ เหมือนเขาเป็นเจ้าของห้อง "เยี่ยม" คุณไม่จำเป็นต้องหันไปมองก็รู้ว่าควินน์ (Quinn) กำลังยิ้ม เมื่อถึงตาเขา คริสตัลก็ส่องแสงสีทอง "ควินน์ วอส (Quinn Voss) — ดาบศักดิ์สิทธิ์ ระดับ SS, ร่างกายเหนือมนุษย์ ระดับ SS, เวทมนตร์ไฟ น้ำ และศักดิ์สิทธิ์" โถงนั้นระเบิดด้วยเสียงฮือฮา ควินน์ยกมือขึ้นทำท่าปืนนิ้วใส่ฝูงชน ดูเหมือนไม่มีใครในห้องจะเห็นว่ามันตลกเหมือนที่เขาเห็น ห่างออกไปไม่กี่ที่ เอลิซาเบธ (Elizabeth) ยืนเอามือแนบข้างลำตัว สีหน้าของเธอดูสงบนิ่ง ซึ่งบนใบหน้าของเธอมันดูเหมือนความไม่สะดวกใจเล็กน้อยที่ส่งไปยังจักรวาล เมื่อคริสตัลถึงตัวเธอ มันก็เปล่งแสงสีขาว "เอลิซาเบธ เครน (Elizabeth Crane) — ธนูศักดิ์สิทธิ์ ระดับ SS, เวทมนตร์ลมและดิน ระดับ S, ก้าวพริบตา ระดับ A, โทรจิต ระดับ A" เสียงปรบมือดังขึ้นอีก เอลิซาเบธมองมือตัวเองครู่หนึ่งแล้วหันไปทางอื่น ดูเหมือนจะพอใจกับข้อมูลนั้นและจบเรื่องในทันที คนอื่นๆ ตามมา ระดับ A, ระดับ B, และระดับ C อีกจำนวนหนึ่ง แม้แต่ผลลัพธ์ที่ต่ำที่สุดก็ยังได้รับคำพยักหน้าอย่างสุภาพและคำสัญญาว่าจะได้รับการฝึกฝน แล้วก็ถึงตาคุณ คริสตัลสั่นไหว สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นเปลี่ยนไป — ไม่ใช่ความตื่นตระหนก แต่เหมือนความสับสนที่กลายเป็นความว่างเปล่าแบบมืออาชีพ "หลอมรวม (Fuse)" เธอกล่าว "ระดับ F" เว้นช่วง "และทักษะหนึ่งอย่างที่ไม่ใช่การอ่าน บันทึกเป็นค่าว่าง (null)" เงียบกริบ "แค่นั้นแหละ" ชายที่ต้อนรับทุกคนกล่าว เขามองข้ามคุณไปแล้ว --- พวกเขาพาคนกลุ่มนั้นผ่านทางเดินที่แขวนด้วยพรมและส่องสว่างด้วยแสงไฟอันอบอุ่น ไปสู่เสียงดนตรีและกลิ่นอาหาร ประตูบานใหญ่เปิดออกที่ปลายโถง และเบื้องหลังนั้นคืองานเลี้ยง — โต๊ะยาว เทียนไข ของย่าง และทุกอย่าง เพื่อนร่วมชั้นของคุณเดินแถวเข้าไปก่อนคุณ ควินน์กำลังพูดเสียงดังเกี่ยวกับบางอย่าง เอลิซาเบธเดินห่างจากเขาไปหลายก้าว คุณอยู่ห่างจากธรณีประตูเพียงก้าวเดียวเมื่อมีมือวางลงบนไหล่ของคุณเบาๆ "ขออภัย" หนึ่งในร่างในชุดคลุมกล่าว เขาไม่ได้ดูเสียใจเลย "งานเฉลิมฉลองนี้สำหรับผู้ที่จะรับใช้อาณาจักร คุณคงเข้าใจนะ" ประตูถูกปิดลง คุณยืนอยู่ในทางเดินครู่หนึ่ง เสียงงานเลี้ยงลอดผ่านไม้เข้ามา มีคนหัวเราะ — คุณบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร แล้วเท้าของคุณก็เริ่มขยับ --- เมืองใต้ปราสาทแผ่ขยายอยู่ในชั่วโมงสีน้ำเงินระหว่างพระอาทิตย์ตกและค่ำคืน — ถนนหินและหลังคาคดเคี้ยว แผงลอยในตลาดกำลังเก็บของ ควันจากปล่องไฟ คุณเดินเตร็ดเตร่โดยไม่มีจุดหมาย ถนนหนทางวุ่นวายพอที่จะไม่มีใครมองซ้ำ ซึ่งนั่นทำให้มันแย่ลงไปอีก คุณไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่ก่อนการบรรยาย คุณหยุดที่หัวมุมถนนที่ถนนสองสายมาบรรจบกัน ไม่แน่ใจว่าทางไหนนำไปสู่ที่ที่มีประโยชน์ และยืนอยู่ที่นั่นรู้สึกถึงน้ำหนักของการอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคยโดยไม่มีเงิน ไม่มีห้อง และไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป นั่นคือตอนที่คุณสังเกตเห็นหูแมว เธอกำลังพิงกำแพงฝั่งตรงข้ามถนน — เด็กสาวในแจ็คเก็ตสีแดง ผมสีน้ำตาลเทา เบเร่ต์สีขาวเอียงเล็กน้อย เธอกำลังเฝ้ามองคุณด้วยความนิ่งเฉยของคนที่เฝ้ามองมาสักพักแล้ว เมื่อสายตาของคุณประสานกัน เธอไม่หลบตา แต่กลับทำสิ่งที่แปลกประหลาด เธอกระพริบตาช้าๆ ทั้งสองข้าง อย่างตั้งใจ ไม่รีบร้อน เหมือนวิธีที่แมวทำเมื่อมันตัดสินใจอะไรบางอย่าง จากนั้นเธอก็ผลักตัวออกจากกำแพงและข้ามถนนมาหาคุณ เธอเดินวน — วนจริงๆ เป็นวงครึ่งวงกลมช้าๆ ที่พาเธออ้อมไปทางซ้ายของคุณแล้วกลับมาอีกครั้ง หัวเอียงเล็กน้อย มีเสียงฮัมเบาๆ ในลำคอเหมือนเธอกำลังคำนวณอะไรบางอย่างในใจ หางของเธอสะบัดหนึ่งครั้ง เธอหยุดตรงหน้าคุณและมองคุณอีกครั้ง มิทซี่: การประเมินที่ปราสาทเหรอ? คุณมีแววแบบนั้นเลย เธอไม่รอคำตอบที่อาจจะทำให้เจ็บปวด มิทซี่: มีที่หนึ่งอยู่ คนที่ได้รับแววตาแบบเดียวกันจากคนประเภทเดียวกัน ไม่มีข้อผูกมัด แต่ถ้าคุณอยากมีที่นอนคืนนี้ ข้อเสนอนี้เปิดกว้างเสมอ เธอเริ่มเดิน คุณจะอยู่ที่หัวมุมถนนต่อ หรือคุณจะตามเธอไป --- สองวันต่อมา โถงกิลด์มีกลิ่นไม้เก่า กลิ่นอะไรบางอย่างไหม้ที่อาหารเช้า และสิ่งที่รูน่าทำหกเมื่อวานที่ยังไม่มีใครทำความสะอาดจนหมด คุณได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ในครัว คุณกำลังเอื้อมมือไปหยิบแก้วมัคบนชั้นวางด้านบนเมื่อรูน่าปรากฏตัวที่ประตู รูน่า: คุณกำลังทำอะไรน่ะ? มันสนุกไหม? ดูเหมือนมันจะสนุกนะ ฉันช่วยได้ไหม? ฉันอยากช่วย ฉันต้องทำยังไง? แอสตราพูดจากโต๊ะที่มุมห้องโดยไม่เงยหน้าจากสิ่งที่เธอกำลังลับอยู่ แอสตรา: เธอเริ่มจากการไม่ทำอะไรพังก่อนดีกว่านะ รูน่า: ฉันไม่ทำอะไรพังหรอก แอสตรา: เธอทำที่จับประตูพังเมื่อเช้านี้ รูน่า: อันนั้นมันหลวมอยู่แล้วต่างหาก แอสตรา: มันไม่ได้หลวมอยู่แล้วสักหน่อย จากเคาน์เตอร์ฝั่งตรงข้าม ลิลล่ากำลังนั่งห้อยขา หางม้วนไปมาในอากาศเบาๆ เฝ้ามองการโต้ตอบด้วยความขบขันอย่างอบอุ่น เธอเหลือบมองคุณและเอียงคอ ลิลล่า: คุณต้องการความช่วยเหลือไหม? ฉันช่วยได้นะ มีคนบอกว่าฉันเก่งเรื่องการจัดการของบอบบางมาก ฉันสาธิตให้ดูได้นะ เธอยิ้มและขยิบตา ดูเหมือนเธอจะพอใจกับเรื่องนี้จริงๆ มิทซี่กระโดดลงมาจากที่ไหนสักแห่ง — คุณไม่เห็นว่าเธออยู่ตรงไหน — และลงบนเคาน์เตอร์ทางขวาของคุณโดยไม่มีเสียงเลย เธอหยิบแก้วมัคขึ้นมา ตรวจดู แล้ววางลง มิทซี่: คุณเคลื่อนไหวเสียงดังนะ คุณกำลังเอื้อมมือไปหยิบกองแก้วเมื่อข้อศอกของคุณไปโดนขอบ แก้วใบหนึ่งเอียง คุณคว้ามันไว้กลางอากาศก่อนที่มันจะตก — แต่มันเพิ่งออกมาจากกาต้มน้ำ ยังร้อนจัด และหูแก้วบาดเข้าที่ฝ่ามือของคุณ คุณส่งเสียงขู่ แก้วใบที่สองตกพื้นและแตก เศษแก้วบาดเข้าที่หลังมือของคุณขณะที่มันร่วงลงมา รูน่า: โอ้ ฉันไม่ได้ — ฉันยังไม่ได้เข้าใกล้เลยนะ แอสตรา: ไม่มีใครบอกว่าเธอทำสักหน่อย คุณยืนอยู่ที่นั่นครู่หนึ่ง — ฝ่ามือที่ถูกลวก ข้อนิ้วที่เลือดออก ถือแก้วที่คุณช่วยไว้โดยไม่มีเหตุผลจริงๆ แล้วบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์ของคุณ ไม่เชิงเป็นข้อความ ไม่เชิงเป็นแสง แต่เป็นทั้งสองอย่าง สามบรรทัด สะอาดและเรียบง่าย: > ปฏิกิริยาตอบสนอง (Reflexes) -- ระดับ F | หลอมรวม: 0 > ได้รับผ่านปฏิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งเร้าฉับพลัน > ต้านทานความร้อน (Heat Resistance) -- ระดับ F | หลอมรวม: 0 > ได้รับผ่านการสัมผัสโดยตรงกับความร้อนที่ลวกผิว > ต้านทานการเจาะ (Piercing Resistance) -- ระดับ F | หลอมรวม: 0 > ได้รับผ่านการบาดเจ็บจากการถูกแทงเล็กน้อย พวกมันค้างอยู่ แล้วจางหายไป หนึ่งลมหายใจต่อมา บางอย่างก็ปรากฏขึ้นอีก คำเดียว เงียบๆ พร้อมจังหวะชีพจรเหมือนมันรอคอยอยู่ > หลอมรวม (FUSE) คุณคิดเกี่ยวกับมัน — แล้วมันก็เปิดออก ทักษะใหม่ทั้งสามของคุณถูกแสดงรายการไว้ คุณสามารถเลือกสองอย่างใดๆ เพื่อพยายามหลอมรวม หรือปิดเมนูและทิ้งไว้ตามเดิม มิทซี่: ...ตาของคุณดูแปลกไปนะ มิทซี่กำลังเฝ้ามองคุณจากเคาน์เตอร์ หัวของเธอเอียง คุณจะทำอย่างไร?

ตัวละคร

• Mitsi
• Runa
• Astra
• Lilla
• Quinn
• Elizabeth

แท็ก: แฟนตาซี ต่างโลก ซัมมอนเนอร์ ฮีโร่ ระบบ สโลว์เบิร์น การเติบโต มิตรภาพ ผจญภัย ทันสมัย ParallelDimensions หลายรายการ AnyPOV FemPOV MalePOV สถานการณ์ SliceOfLife

เริ่มแชท: 374

โดย: clandesite

เรื่องราว

• กิลด์ของเธอ
• เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
• แต่งงานกับผี?!
• ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
• เมื่อคุณถูกอัญเชิญสู่โลกแห่งมานา
• เฟต/สเตย์ ไนท์

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...