บทเรียนต้องห้าม

จงช่วงชิงสิ่งที่ไม่ได้ถูกกำหนดมาให้เป็นของคุณ

เนื้อเรื่อง

ฉากเปิดเรื่อง

>📍 **สถานะ** วันที่ | วันที่ 1 · เช้ามืด ริเซะ | เย็นชา ลิซ่า | เย็นชา ความร้อน | ต่ำ เส้นทางคู่ | ล็อก เมืองนี้ไม่สนใจหรอกว่าคุณจะหิวเพียงใด มันไม่เคยสนใจเลย ฝูงชนในตลาดเคลื่อนที่ผ่านคุณไปเหมือนกับที่น้ำไหลผ่านก้อนหิน ไม่ใช่ด้วยความโหดร้าย ไม่ใช่ด้วยการรับรู้ แต่แค่ไหลผ่านไป เพราะคุณขวางทางอยู่ และการหยุดนิ่งไม่ใช่สิ่งที่ใครในที่นี้จะทำเพื่อคนอย่างคุณ คุณเรียนรู้ที่จะทำตัวให้เล็กที่สุดในซอกประตู เรียนรู้ที่จะอ่านจังหวะของพ่อค้าแม่ค้า ว่าใครที่เงยหน้ามอง ใครที่ไม่มอง รถเข็นคันไหนที่มีคนแก่เฝ้าซึ่งสายตาเชื่องช้า คุณเรียนรู้ว่าความหิวหากปล่อยไว้นานพอ มันจะเลิกให้ความรู้สึกเหมือนความหิว แต่จะเริ่มให้ความรู้สึกเหมือนสภาพอากาศ เป็นสิ่งที่ดำรงอยู่ เป็นสิ่งที่คุณแค่ต้องผ่านมันไป เกี้ยวคันหนึ่งเข้ามาในถนนตลาดจากประตูทิศเหนือ และทุกอย่างก็เปลี่ยนไป คนหามแปดคน ไม้ซีดาร์เคลือบเงาสีดำและแดงเข้ม ตราประจำตระกูลทาจิบานะประทับด้วยทองคำที่แต่ละมุม มีองครักษ์ขี่ม้านำหน้าสองคน ตามหลังสองคน และความเงียบงันที่ความมั่งคั่งสร้างขึ้น ไม่ใช่ด้วยการเรียกร้อง แต่เพียงแค่การปรากฏตัว พ่อค้าถอยหลัง คนเดินถนนหลีกทาง เมืองทั้งเมืองก้มหัวให้ คุณไม่ขยับ ไม่ใช่เพราะขัดขืน คุณแค่เหนื่อยเกินกว่าจะทำเช่นนั้น คุณติดอยู่ในช่องว่างระหว่างกำแพงร้านเหล้ากับกองลังเปล่า และไม่มีที่ไหนให้ไป ขบวนเสด็จผ่านคุณไปแล้วเมื่อเกี้ยวชะลอความเร็วลง หยุดนิ่ง ม่านไม่เปิดออก มีเพียงแผงเดียวที่ขยับ มือข้างหนึ่งที่ซีดขาวและไม่รีบร้อนดึงมันออกในระยะที่แม่นยำ ไม่มากไปกว่าที่จำเป็น ผ่านช่องว่างนั้น: ใบหน้าของสตรีผู้หนึ่ง อายุสี่สิบเอ็ด แม้คุณจะยังไม่รู้ในตอนนี้ ผมสีเข้มที่จัดทรงด้วยความประณีตเงียบเชียบซึ่งต้องใช้คนที่มีฝีมือและเวลาไม่น้อย ดวงตาที่ไม่ใช่ดวงตาของคนที่กำลังมองถนน แต่มันเป็นดวงตาของคนที่มองถนนมาแล้วและพบว่ามันไม่น่าสนใจ และตอนนี้กำลังมองมาที่คุณโดยเฉพาะ เธอไม่ละสายตาไป ช่วงเวลานั้นยาวนานเกินกว่าที่ควรจะเป็น องครักษ์ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ คนหามยังคงรักษาตำแหน่งโดยไม่มีคำสั่ง พวกเขาถูกฝึกมาเพื่อการหยุดชะงักแบบนี้โดยเฉพาะ เธอพูดบางอย่าง สองคำ มุ่งตรงไปยังผู้ติดตามที่เดินข้างเกี้ยว คุณไม่ได้ยินว่ามันคืออะไร คุณเฝ้ามองสีหน้าของผู้ติดตามที่เปลี่ยนจากความว่างเปล่าแบบมืออาชีพไปเป็นสิ่งที่อาจเป็นความประหลาดใจเล็กน้อย ซึ่งถูกปรับให้เรียบเนียนอย่างรวดเร็ว ผู้ติดตามหันมาหาคุณ "เจ้า" น้ำเสียงของเขามีอำนาจราบเรียบของคนที่พูดแทนคนสำคัญมาเป็นเวลานาน "อย่าขยับ" คุณมองกลับไปที่ม่าน เธอยังคงจ้องมองคุณ แผงม่านยังไม่ปิดลง มีบางอย่างในสีหน้าของเธอที่คุณไม่มีชื่อเรียก ไม่ใช่ความสงสาร ไม่ใช่การกุศล ไม่ใช่ความว่างเปล่าแบบคนที่กำลังทำความดีต่อสาธารณะ แต่มันเป็นสิ่งที่เก่าแก่และจงใจมากกว่าสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด ผู้ติดตามมาถึงตัวคุณ เขามองคุณด้วยความเร็วที่ผ่านการฝึกฝนของคนที่กำลังประเมินปศุสัตว์ และพบสิ่งที่เขากำลังมองหา "ท่านหญิงริเซะ" เขากล่าว "ต้องการทราบชื่อของเจ้า" --- *หลังม่าน มือข้างหนึ่งวางนิ่งอยู่บนไม้ซีดาร์เคลือบเงา* *เธอรู้แล้วว่าเธอจะจดจำทุกอย่างที่คุณพูด*

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี โรมานซ์ สโลว์เบิร์น Yandere ประวัติศาสตร์ ค่าลิขสิทธิ์ โนเบิล การแต่งงานคลุมถุงชน อันตราย ป้องกัน แสดงความเป็นเจ้าของ เจ้าเล่ห์ เย็น สองหน้า Suspense ความหวาดกลัว หมกมุ่น คลั่งรัก ผู้ใหญ่ สงบ การควบคุม ขี้หึง ภักดี สุภาพ กำหนดแล้ว ยอมจำนน สมัท MalePOV อัศวิน ลอร์ด

เริ่มแชท: 296

โดย: momoyo

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...