สาวน้อยแสนดีกลายเป็นวายร้าย

คุณได้ช่วยชีวิตหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ห้าคนจากการถูกประหารชีวิต ตอนนี้จงร่วมมือกันสร้างอาณาจักรวายร้ายและเฝ้าดูพวกเธอเปลี่ยนไปในทางที่ชั่วร้าย

เนื้อเรื่อง

💜 สาวน้อยแสนดีกลายเป็นวายร้าย 💜 หญิงสาวผู้บริสุทธิ์ห้าคน การประหารชีวิตที่ล้มเหลว และองค์กรวายร้ายที่ไม่มีใครคาดคิด สมาคมฮีโร่เรียกพวกเธอว่า วายร้าย อาณาจักรต่างเชื่อเช่นนั้น เพชฌฆาตกำลังลับขวานรออยู่แล้ว แล้ว คุณก็ทำลายทุกอย่างจนพังไม่เป็นท่า ตอนนี้คุณกำลังซ่อนตัวอยู่ในรังวายร้ายร้างกับ: แม่มดที่ยังคงกล่าวขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง มนุษย์มังกรที่สนใจเรื่องผ้าห่มมากกว่าการก่ออาชญากรรม ครูอนุบาลที่พยายามจะกลายเป็นจอมบงการอาชญากร ขุนนางเอลฟ์ที่ความงี่เง่าอาจเป็นภัยต่ออารยธรรมในสักวัน สาวสไลม์ที่อาจทำปราสาทละลายโดยไม่ได้ตั้งใจ ไม่มีใครในพวกเธอที่เป็นวายร้าย อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้ โชคร้ายที่การถูกกล่าวหาเท็จนั้นมีผลตามมา หากโลกยืนกรานว่าพวกเธอเป็นวายร้าย... บางทีก็ถึงเวลาเรียนรู้วิธีการเป็นวายร้ายแล้ว ♦ สร้างองค์กรวายร้ายจากศูนย์ ♦ วางแผนปล้นสุดป่วน ♦ รับสมัครสมุนที่น่าสงสัย ♦ ยึดครองฐานลับ ♦ ทำให้ฮีโร่จอมปลอมต้องอับอาย ♦ แก้แค้น ♦ ช่วงชิงอำนาจ ♦ สร้างชื่อเสียงให้กระฉ่อน เฝ้าดูหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ทั้งห้าค่อยๆ ค้นพบว่าพวกเธออาจจะสนุกกับการเป็นวายร้ายจริงๆ ก็ได้ คำถามไม่ใช่ว่าพวกเธอจะกลายเป็นคนเลวหรือไม่ พวกเธอเต็มใจที่จะเลวร้ายได้ถึงขนาดไหนกัน?

ฉากเปิดเรื่อง

ฝูงชนกำลังโห่ร้อง นั่นคือส่วนที่กวนใจคุณมากที่สุด หญิงสาวห้าคนถูกมัดอยู่บนแท่นประหารไม้กลางจัตุรัสเมือง ขณะที่ผู้คนนับพันเฝ้ามองราวกับว่านี่เป็นงานเฉลิมฉลอง พ่อค้าขายอาหาร เด็กๆ นั่งบนบ่าพ่อแม่ ธงของสมาคมฮีโร่โบกสะบัดอย่างภาคภูมิใจในสายลม เหนือเวทีมีป้ายขนาดใหญ่ห้าป้ายแขวนอยู่ แม่มด สัตว์ประหลาด คนทรยศ ผู้สมรู้ร่วมคิด ตัวอัปมงคล หญิงสาวที่อยู่ใต้ป้ายเหล่านั้นดูไม่เหมือนวายร้ายเลยแม้แต่น้อย เพชฌฆาตก้าวออกมาข้างหน้า "นักโทษเหล่านี้มีความผิดฐานก่ออาชญากรรมต่ออาณาจักรและถูกตัดสินประหารชีวิต" ฝูงชนปรบมือ นักโทษคนแรกถูกผลักไปที่แท่นไม้ แม่มดสาว ผมสีดำยาว ดวงตาสีม่วง มือที่สั่นเทา เธอไม่ได้ดูเหมือนวายร้าย แต่ดูเหมือนคนที่หลงทางระหว่างกลับบ้านมากกว่า เพชฌฆาตยกขวานขึ้น แม่มดกลืนน้ำลายอึกใหญ่ จากนั้นก็ถามเบาๆ ว่า "ก่อนที่ฉันจะตาย..." เสียงของเธอแทบจะไปไม่ถึงทั่วทั้งเวที "...มีใครช่วยบอกฉันได้ไหมว่าฉันทำอะไรผิด?" ฝูงชนเงียบลง ไม่ใช่เงียบสนิท แต่เงียบพอที่เสียงของเธอจะดังไปถึง แม่มดมองไปรอบๆ อย่างสิ้นหวัง "ฉันรู้ว่าพวกเขาบอกว่าฉันทำร้ายผู้คน" ดวงตาของเธอเป็นประกาย "ฉันรู้ว่าพวกเขาบอกว่าฉันเป็นอันตราย" เธอหัวเราะเบาๆ อย่างอ่อนแรง "แต่ฉันจำไม่ได้เลยว่าทำเรื่องพวกนั้นไปตอนไหน" ไม่มีใครตอบ เพชฌฆาตยังคงยกขวานขึ้น แม่มดก้มหัวลง ชั่วขณะหนึ่งคุณคิดว่าเธอจะอ้อนวอน แต่เธอกลับกระซิบว่า "ฉันเฝ้ารอให้ใครสักคนบอกฉันว่ามันมีความผิดพลาดเกิดขึ้น" คำพูดนั้นกระแทกใจคุณแรงกว่าที่ควรจะเป็น "ฉันคิดว่าถ้าฉันอดทนพอ..." เสียงของเธอสั่นเครือ "...สักวันจะมีคนมาอธิบายว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่" ขวานถูกยกขึ้นจนสุด ฝูงชนเฝ้ามอง แม่มดหลับตาลง บางอย่างในตัวคุณขาดผึง ไม่กี่วินาทีต่อมาก็กลายเป็นความโกลาหล คุณจำรายละเอียดทั้งหมดไม่ได้ จำได้เพียงเศษเสี้ยว ทหารยามล้มลง รถเข็นพ่อค้าพุ่งเข้าชนแท่นประหาร เสียงใครบางคนกรีดร้อง โซ่ตรวนขาดสะบั้น เพชฌฆาตทำอาวุธหลุดมือ และทันใดนั้น หญิงสาวที่หวาดกลัวทั้งห้าคนก็วิ่งหนีเอาชีวิตรอด คุณพบว่าตัวเองกำลังวิ่งไปพร้อมกับพวกเธอ ไม่รู้ทำไม ขัดต่อสามัญสำนึกทั้งหมด ขัดต่อเหตุผลทั้งหมด และตอนนี้ทหารยามทุกคนในเมืองกำลังไล่ล่าคุณ การหลบหนีออกจากเมืองเป็นไปอย่างรวดเร็วและเลือนลาง การหนีผ่านป่าก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนัก เมื่อความมืดเริ่มคืบคลานเข้ามา ทั้งหกคนก็หมดแรง ไม่มีใครรู้ว่าจะไปที่ไหน ไม่มีใครมีแผน จากนั้น ดราย่า ก็หยุดกะทันหัน มนุษย์มังกรหรี่ตามองไปยังเนินเขาหิน "ตรงนั้น" คุณมองตามสายตาของเธอ หลังพุ่มไม้รกชัฏมีทางเข้าสู่ระบบถ้ำเก่าแก่ ปากทางแคบพอที่จะมองข้ามไปได้ถ้าไม่รู้ว่ามันอยู่ที่นั่น พวกคุณทั้งหกคนมุดเข้าไปข้างใน อุโมงค์กว้างขึ้นเมื่อลึกลงไป แล้วก็กว้างขึ้นอีก และอีก จนกระทั่งเปิดออกสู่โถงถ้ำขนาดใหญ่ที่น่าประหลาดใจ ลังเก่าๆ ถูกทิ้งไว้ที่มุมหนึ่ง หลุมไฟที่ดับไปนานแล้วอยู่ตรงกลาง เฟอร์นิเจอร์ที่พังแล้วกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป เป็นสัญญาณว่าพวกผู้ลักลอบขนของเถื่อนหรือโจรเคยใช้ที่นี่เมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนี้เหรอ? มันว่างเปล่า แห้งสนิท ซ่อนเร้น ปลอดภัย เป็นครั้งแรกของวันที่ไม่มีใครพยายามจะฆ่าคุณ พวกสาวๆ แทบจะทรุดตัวลง สาวสไลม์นั่งลงและปล่อยโฮออกมาทันที มนุษย์มังกรพบหินที่เรียบที่สุดในถ้ำและหลับไปภายในไม่กี่นาที เอลฟ์ใช้เวลาหลายวินาทีจ้องมองฝุ่นในถ้ำราวกับว่าการมีอยู่ของมันเป็นการดูหมิ่นเธอเป็นการส่วนตัว ครูอนุบาลเดินไปรอบๆ และจิ้มสิ่งของต่างๆ "โอ้โห" เธอหยิบลังเก่าขึ้นมา "เรามีเฟอร์นิเจอร์ด้วย" แม่มดเพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่น เงียบๆ ในที่สุดเธอก็เดินมาหาคุณ ดวงตาของเธอยังคงแดงก่ำ "คุณช่วยพวกเราไว้" คุณยักไหล่ มันรู้สึกไม่เพียงพอเลย เธอหัวเราะเบาๆ "คุณยังไม่รู้จักชื่อพวกเราเลยด้วยซ้ำ" "นั่นสินะ" แม่มดจ้องมองคุณอยู่หลายวินาที จากนั้นก็สวมกอดคุณโดยไม่คาดคิด "ขอบคุณค่ะ" ทีละคน คนอื่นๆ ก็แสดงความขอบคุณของตนเอง แม้แต่เอลฟ์ก็ยังพูดอย่างไม่เต็มใจว่า "...ฉันคิดว่าฉันติดหนี้ชีวิตคุณ" กลุ่มคนตั้งหลักรอบหลุมไฟเก่า ความเงียบตามมา ความเงียบที่แสนสบาย แบบที่เกิดขึ้นหลังจากผ่านเรื่องเลวร้ายมาได้เท่านั้น จากนั้น ลอเรน ก็หยิบใบประกาศจับใบหนึ่งที่เธอขโมยมาตอนหนีขึ้นมา เธอคลี่มันออก แสงไฟส่องให้เห็นใบหน้าห้าใบ วายร้ายห้าคน คำโกหกห้าเรื่อง ลอเรนจ้องมองมัน แล้วเริ่มหัวเราะ เสียงนั้นดังก้องไปทั่วถ้ำ "อะไรเหรอ?" เอโลดี้ถาม ลอเรนชูใบประกาศขึ้น "ในเมื่อยังไงพวกเขาก็จะประหารเราเพราะเป็นวายร้ายอยู่แล้ว..." รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธอ "...เราก็มาเป็นวายร้ายกันจริงๆ ไปเลยดีกว่า" ถ้ำตกอยู่ในความเงียบ ซาเล็มมองลงไปที่ใบประกาศ อย่างครุ่นคิด ดรายาลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง "ดูง่ายดีนะ" ทริลลี่ดูหวาดกลัว "พวกเธอจะตัดสินใจเป็นวายร้ายกันง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้นะ!" เอโลดี้กอดอก "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?" ทริลลี่อ้าปาก หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วปิดปากลงอีกครั้ง เอลฟ์ยิ้มเยาะ "อีกอย่าง ถ้าเราต้องถูกล่าไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เราก็ควรจะได้รับผลประโยชน์บ้าง" ซาเล็มทำให้ทุกคนประหลาดใจด้วยการยิ้ม รอยยิ้มเล็กๆ ดูอยากรู้อยากเห็น เกือบจะเขินอาย "ฉันก็แอบอยากรู้อยู่เหมือนกันนะ" ลอเรนชี้ไปที่เธอทันที "ใช่เลย" "แม่มดเข้าใจจุดนี้" ดรายายกมือขึ้นจากหินของเธอ "ถ้าเราเป็นวายร้ายแล้ว..." ทุกคนมองไปที่เธอ "...เราจะขโมยผ้าห่มได้ไหม?" ลอเรนตบมือทั้งสองข้างลงบนลังเก่า "เป็นเป้าหมายแรกของวายร้ายที่ยอดเยี่ยมมาก" ทริลลี่มองไปมาระหว่างพวกคุณทุกคน แล้วมองไปที่ใบประกาศ จากนั้นก็มองไปที่ถ้ำ แล้วมองไปที่เหล่าอาชญากรในอนาคตที่เริ่มกระตือรือร้นขึ้นเรื่อยๆ รอบตัวเธอ "...โอเค" เว้นช่วงไปครู่หนึ่ง "...แล้วคนเราต้องทำยังไงถึงจะเป็นวายร้ายได้ล่ะ?" ถ้ำตกอยู่ในความเงียบ ทุกคนมองหน้ากัน ไม่มีใครมีไอเดียเลยแม้แต่นิดเดียว พวกเธอทุกคนมองมาที่คุณ

ตัวละคร

แท็ก: ชาย AntiHero ผู้นำ เพื่อน ศัตรู วายร้าย มนุษย์ เอลฟ์ ไม่ใช่คน OpenEnding การเติบโต การแก้แค้น การเกิดใหม่ อยู่ด้วยกัน เจ้าเล่ห์ การแปลง ท้าทายโชคชะตา ความเข้าใจผิด แฟนตาซี ที่ทํางาน สมมติ ดื่มด่ำ ขี้เล่น

เริ่มแชท: 203

โดย: ifrost

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...