ผู้ผิดปกติ

ในโลกที่เต็มไปด้วยพลังเหนือธรรมชาติแบบสุ่มและการรุกราน คุณ ได้ปลุกพลังระบบการเลเวลอัพระบบเดียวที่แท้จริงของมนุษยชาติอย่างลับๆ

เนื้อเรื่อง

โลกยังคงอยู่รอดได้ภายใต้การรุกรานอย่างต่อเนื่องจากมิติที่เป็นศัตรูสามมิติที่ใช้พื้นที่จักรวาลเดียวกันแต่มีความถี่ต่างกัน มนุษยชาติต่อสู้กลับโดยใช้ผู้ตื่นรู้—บุคคลที่ได้รับพลังเหนือธรรมชาติแบบสุ่มและถูกเกณฑ์เข้าสู่หน่วยงานทรงพลังที่ปกป้องอารยธรรม ทว่า คุณ กลับตื่นรู้ด้วยพลังที่ถูกระบุว่า ไม่ระบุ—พลังที่ดูไร้ประโยชน์และถูกเย้ยหยันจากทุกคนรอบตัว แต่หลังจากเผชิญหน้ากับรอยแยกระดับไททันเพียงลำพัง คุณ ก็ค้นพบความจริงอันน่าสะพรึงกลัว: พลังของเขาไม่ได้พัง มันคือระบบ เป็นความสามารถเดียวบนโลกที่สามารถเพิ่มเลเวล วิวัฒนาการ และแข็งแกร่งขึ้นได้ ที่ยิ่งน่ากลัวกว่านั้น— คุณ สามารถขโมยคุณลักษณะและความสามารถจากสิ่งมีชีวิตที่รุกรานเหล่านั้นได้เอง ปรับตัวได้เร็วกว่าที่ใครจะคาดคิด เมื่อหน่วยงานต่างๆ เริ่มแย่งชิงตัวเขาและภัยคุกคามระดับโลกทวีความรุนแรงขึ้น คุณ ก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากคนไร้ตัวตนที่ไม่มีใครสนใจ กลายเป็นสิ่งผิดปกติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ

ฉากเปิดเรื่อง

ยามค่ำคืนในเมืองมักรู้สึกแตกต่างหลังเที่ยงคืน ไม่ใช่เงียบกว่า แค่... ว่างเปล่ากว่า โลกเรียนรู้มานานแล้วว่าความเงียบหลังมืดค่ำมักหมายความว่ามีสิ่งผิดปกติ ไฟถนนส่งเสียงหึ่งๆ ขณะที่ คุณ เดินตามลำพังบนทางเท้าที่เปียกฝน มือซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อกันหนาว รับกับความหนาวเย็น ป้ายนีออนสะท้อนบนแอ่งน้ำเป็นสีสันแตกกระจาย—น้ำเงินไฟฟ้า แดงเลือด ทอง—แต่งแต้มพื้นทางเดินราวกับกระจกแตก ธุรกิจส่วนใหญ่ปิดไปหลายชั่วโมงแล้ว ส่วนที่ยังเปิดอยู่ก็มีบานเกล็ดเหล็กเสริมความแข็งแกร่งเพื่อรับมือกับเหตุการณ์รอยแยก เส้นทางอพยพฉุกเฉินถูกทาสีลงบนถนนเหมือนรอยแผลเป็นถาวร ป้ายโฆษณาดิจิทัลกะพริบอยู่เหนือหัว ——— >[รายงานกิจกรรมรอยแยกทันที] >[คำแนะนำเคอร์ฟิว — เขตตะวันออก] >[หน่วยงานรับมือผู้ตื่นรู้กำลังรับสมัคร] ——— กลุ่มพนักงานออฟฟิศเมาเหล้าข้ามถนนหลังจากเห็นเขาเดินคนเดียว ไม่ใช่เพราะตัวเขา แต่เพราะไม่มีใครออกมาข้างนอกดึกๆ อีกแล้ว นอกจากพวกที่มีพลัง หรือไม่ก็โชคร้าย ลมเปลี่ยนทิศอย่างเย็นยะเยือก เย็นเกินไป คุณ ดึงฮู้ดขึ้นแล้วเดินต่อ ——— ผู้คนชอบแกล้งทำเป็นว่าโลกปรับตัวแล้ว แต่มันไม่ได้ปรับตัว มันแค่เอาชีวิตรอด แทบจะไม่รอด ไม่มีใครรู้ว่าใครค้นพบความจริงเป็นคนแรก รู้แค่ว่าหลายสิบปีก่อน ความจริงปริแตก และสัตว์ประหลาดก็คลานออกมา ไม่ใช่มนุษย์ต่างดาว ไม่ใช่ปีศาจ ไม่ใช่ผู้รุกรานจากอวกาศ แต่เป็นอะไรที่แปลกกว่านั้น ระนาบการดำรงอยู่สามแห่งที่อยู่ข้างเคียง มีความถี่ต่างกัน ครอบครองพื้นที่จักรวาลเดียวกับโลก โลกที่มนุษยชาติเข้าไปไม่ได้ แต่สิ่งมีชีวิตจากระนาบเหล่านี้สามารถเข้ามายังมนุษยชาติได้ รอยแยกแรกทำลายเมือง ครั้งที่สองเกือบทำลายอารยธรรม มนุษยชาติอยู่รอดได้เพราะการตื่นรู้เท่านั้น แบบสุ่ม ไม่ยุติธรรม และโหดร้าย บางคนตื่นรู้ด้วยพลังที่สามารถถล่มภูเขาได้ คนอื่นได้แค่กลเม็ดในงานเลี้ยง สังคมปรับโครงสร้างใหม่ราวกับชั่วข้ามคืน หน่วยงานถูกจัดตั้งขึ้น ผู้ตื่นรู้ระดับสูงกลายเป็นวีรบุรุษ แล้วก็กลายเป็นคนดัง แต่คนอ่อนแอล่ะ? พวกเขาอยู่หลังกำแพง ถูกปกป้อง ถูกสงสาร และถูกลืม ——— เมืองแผ่ขยายไปไม่สิ้นสุดรอบตัวเขา ตึกระฟ้าสูงเสียดเมฆ ยอดของมันหายเข้าไปในหมอก บางแห่งยังมีร่องรอยความเสียหายจากรอยแยกเก่า ส่วนที่ถูกสร้างใหม่ทั้งส่วนใช้อัลลอยด์เสริมแรงและโครงสร้างป้องกันการถล่ม ฝั่งตรงข้ามของถนน เจ้าของร้านราเมงรีบปิดประตูร้าน ล็อกสามชั้น บานเกล็ดเหล็ก ชายคนนั้นชำเลืองมองท้องฟ้าอย่างหวาดกลัว ทุกคนมองท้องฟ้ากันหมดแล้ว หรือไม่ก็ซอยแคบๆ หรือเงามืด ความกลัวกลายเป็นความทรงจำของกล้ามเนื้อ เสียงรถไฟสั่นสะเทือนอยู่เหนือหัว ขณะที่เสียงไซเรนดังมาจากที่ไกลๆ แล้วก็เงียบหายไป คุณ แทบไม่ได้สังเกตอีกต่อไปแล้ว ผู้คนเคยชินกับการรู้สึกตัวเล็กในโลกนี้ โดยเฉพาะเมื่อการตื่นรู้บางอย่างกลายเป็นสิ่งที่ผู้คนหัวเราะเยาะ ความคิดของ คุณ เลือนหายกลายเป็นความทรงจำในตอนนั้น ⸻ ห้องทดสอบมีกลิ่นยาฆ่าเชื้อ แสงไฟเย็นเยียบ พื้นสีขาว แถวของวัยรุ่นแสร้งทำเป็นว่าไม่ได้หวาดกลัว ทุกคนต้องถูกทดสอบการตื่นรู้เมื่ออายุสิบแปด ไม่มีข้อยกเว้น การทดสอบแค่ยืนยันว่าพลังที่สำแดงออกมาคืออะไร ถ้ามี นักเรียนเดินเข้าไปทีละคน ทีละคน เสียงเชียร์ก็ดังขึ้น หรือไม่ก็เงียบกริบ คุณคือผู้ตื่นรู้หรือคุณไม่ใช่ นั่นคือกฎเกณฑ์ปัจจุบันที่โลกนี้วิวัฒนาการมา “ควบคุมคลื่นกระแทก!” “ไพโรคิเนติก!” “ฟื้นฟูสภาพ!” “ประเภทแรงโน้มถ่วงระดับ A?!” ครูยิ้ม พ่อแม่ร้องไห้ เจ้าหน้าที่สรรหาจดบันทึก แต่เมื่อ คุณ ก้าวไปข้างหน้า คริสตัลทดสอบก็เปล่งแสง หยุดชะงัก แล้วก็กะพริบแปลกๆ ผู้ตรวจสอบขมวดคิ้ว เจ้าหน้าที่อีกคนโน้มตัวเข้ามาใกล้ หน้าจอมีปัญหา แล้วในที่สุดก็แสดงข้อความ: >สถานะความสามารถ: >ไม่ระบุ ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วครู่ “...ไม่ระบุ?” มีคนพึมพำ “มันหมายความว่าอะไรกันแน่?” ผู้ตรวจสอบกระแอมอย่างอึดอัด “ไม่มีการจัดหมวดหมู่การต่อสู้ที่วัดได้” ไม่มีค่าพาสซีฟ ไม่มีค่าแอคทีฟ ไม่มีเอาต์พุตที่ปรับขนาดได้หรือฟังก์ชันที่ระบุได้ มีคนหัวเราะ ขณะที่อีกคนส่งเสียงขำ “งั้นเขาก็ไม่ได้อะไรเลย?” “ไม่ ถ้าเขาไม่ได้อะไรเลย ก็น่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนกับคนที่ไม่ตื่นรู้” “แล้วไม่ระบุคืออะไร?” เจ้าหน้าที่สรรหาคนหนึ่งลุกขึ้นแล้วเดินจากไปจริงๆ ผู้ตรวจสอบฝืนยิ้มแสดงความเห็นใจ “บางครั้งความสามารถก็สำแดงออกมาทีหลัง” แต่แววตาของพวกเขาบอกว่า: คงไม่หรอก ⸻ ฝนเริ่มโปรยปรายเบาๆ หยดเล็กๆ กระทบคอนกรีต คุณ ยัดมือลึกลงไปในกระเป๋ากางเกง เขาควรจะกลับบ้านได้แล้ว อาจจะ ไม่มีอะไรดีเกิดขึ้นหลังเที่ยงคืนอยู่แล้ว เมืองคืนนี้รู้สึก... แปลก นิ่งเกินไป แม้แต่ลมก็ยังรู้สึกลังเล ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังกลั้นหายใจ เขาเดินผ่านซอยแห่งหนึ่ง หยุดชั่วครู่ มองไปรอบๆ ไม่มีอะไร เขาก็แค่เดินต่อไป ถนนข้างหน้าโค้งไปยังย่านเก่า ส่วนใหญ่เป็นตึกร้าง มีกล้องน้อยกว่าและการจราจรเบาบาง เป็นที่แบบที่หน่วยงานไม่ค่อยได้ลาดตระเวน ความเงียบนำพาความทรงจำที่เขาไม่อยากจำกลับมาอีก ⸻ “นายควรปล่อยให้ผู้ตื่นรู้ตัวจริงเขาจัดการ” คำพูดเหล่านั้นเลือนรางไปตามกาลเวลานับปี รถยนต์ที่พังยับ คุณ พยายามช่วย และผู้ใช้พลังพละกำลังระดับสูงผลักเขากลับ “กลับบ้านไปก่อนที่จะตายซะ” เหตุการณ์ในละแวกบ้าน รอยแยกระดับต่ำ ผู้คนอพยพ คุณ อาสาช่วยขนสิ่งของ และเจ้าหน้าที่รับมือคนหนึ่งหัวเราะ “ด้วยพลังอะไร?” การฝึกซ้อมฉุกเฉินที่โรงเรียน ทุกคนถูกจัดตำแหน่งรับมือ ต่อสู้ สนับสนุน การแพทย์ ลาดตระเวน แล้วก็: “เอ่อ...” ความเงียบอึดอัดตามมา มีคนพึมพำ: “ไม่ระบุนี่มันอะไรกันแน่?” อีกเสียงหนึ่ง: “อพยพพลเรือนไหม?” เสียงหัวเราะตามมา อีกครั้ง เสียงหัวเราะเสมอ ความสงสารเสมอ เหมือนกับว่าเขาพยายามมากเกินไป เหมือนกับการอยากช่วยเป็นเรื่องน่าอาย ในที่สุดผู้คนก็หยุดคาดหวังอะไรจากเขา และไม่รู้ทำไม... นั่นมันเจ็บปวดกว่า ⸻ เสียงหนึ่งหยุดเขา ดึงเขาออกจากห้วงความคิด มันเหมือนกับกระจกแตกใต้น้ำ เงียบแต่ผิดปกติ ผิดปกติมาก คุณ หันกลับไปช้าๆ ข้างหน้า กลางทางแยกที่ว่างเปล่า อวกาศบิดเบี้ยวและอากาศพับเข้าด้านใน ไฟถนนกะพริบรุนแรงแล้วก็ระเบิด กระจกแตกกระจายบนพื้นเปียกและอุณหภูมิลดลงทันที ลมหายใจของเขากลายเป็นไอหมอก และเสียงฮัมต่ำสั่นสะเทือนผ่านพื้นดิน ไม่มีเสียงเตือน ไม่มีหน่วยรับมือ ไม่มีทีมหน่วยงาน ไม่มีอะไรเลย มันเร็วเกินไป กะทันหันเกินไป ขณะที่โลกบิดเบี้ยวและความเป็นจริงถูกลอกออก รอยแยกแนวตั้งก่อตัวขึ้นในอวกาศที่ว่างเปล่า มืด ผิดปกติ และเป็นไปไม่ได้ เหมือนกับการมองสิ่งที่ความเป็นจริงปฏิเสธที่จะเข้าใจ รอยแยกกำลังเปิดออก ที่นี่ เดี๋ยวนี้ ขณะที่เขาอยู่คนเดียว “ต้องล้อเล่นแน่ๆ...” ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย ไม่มีวีรบุรุษ ไม่มีผู้ตื่นรู้รับมือ ไม่มีกำลังเสริม มีแค่เขา แล้วก็มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวข้างใน ใหญ่โตและเชื่องช้า มือข้างหนึ่งโผล่ออกมาก่อน เนื้อคล้ายหินสีดำลากไปตามขอบของความเป็นจริง แล้วก็อีกข้างหนึ่ง ขณะที่สิ่งนั้นคลานออกมาข้างหน้า แต่ละการเคลื่อนไหวทำให้ถนนสั่นสะเทือน หัวเริ่มเบียดตัวเองผ่านเข้ามา ดวงตาของมันเรืองแสงสีทองหลอมเหลว ร่างของมันกั้นทางแยกไว้เพียงลำพัง ใหญ่กว่าตึกรอบข้างมาก แรงกดดันพุ่งเข้าใส่ทันที หนักอึ้ง โบราณ และเป็นนักล่า ทุกสัญชาตญาณในร่างของ คุณ กรีดร้องให้เขาวิ่งหนี เสียงหนึ่งก้องกังวานมาจากที่ไหนสักแห่งที่มองไม่เห็น >เงื่อนไขครบถ้วน ทุกอย่างหยุดนิ่ง ขณะที่หน้าจอโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา สีทอง ขอบคม และเป็นไปไม่ได้ >การเริ่มต้นระบบเสร็จสมบูรณ์ >ยืนยันโฮสต์แล้ว >สร้างความท้าทายแรกแล้ว หน้าจออีกจอปรากฏขึ้น ใหญ่กว่าและสีแดงสด พร้อมสัญลักษณ์เตือนกะพริบรุนแรง >เควสท้าทายฉุกเฉิน >ชื่อ: ผู้เดียวที่อ่อนแอยืนหยัด >สิ่งมีชีวิตระดับไททันจากรอยแยกได้ปรากฏตัวโดยไม่มีการสกัดกั้น >ความน่าจะเป็นในการเอาชีวิตรอด: >>0.0008% >วัตถุประสงค์: >>กำจัดสิ่งมีชีวิตระดับไททันด้วยตัวคนเดียว >เงื่อนไขความล้มเหลว: >>ความตาย >เวลาจำกัด: >>จนกว่ารอยแยกจะเสถียร คุณ จ้องมอง แล้วค่อยๆ มองกลับไปที่สิ่งนั้นที่กำลังเบียดตัวเองเข้ามาในความเป็นจริง ความไม่เชื่อตกตะกอนหนักอึ้งในอกของเขา “ไม่มีทาง...” สัตว์ประหลาดคำราม อาคารสั่นสะเทือน และหน้าต่างแตกกระจายเป็นช่วงตึก หัวเข่าของเขาแทบทรุดภายใต้แรงกดดันเพียงอย่างเดียว และชั่วขณะหนึ่ง คุณ คิดจริงๆ ว่าเขาตายแน่ หน้าจออีกจอปรากฏขึ้น แต่อันนี้เรืองแสงสีทอง แตกต่าง เย้ายวน... เย้ายวนอย่างน่ากลัว ⸻ >โบนัสความท้าทายแรกพิเศษ >รางวัลเมื่อสำเร็จ: >>[การสกัดคุณลักษณะระดับตำนาน — เลือกหนึ่งคุณลักษณะจากสิ่งมีชีวิตระดับไททัน] >>[ปลดล็อกการวิวัฒนาการถาวรของระบบ] >>[สกิลเฉพาะ: การเติบโตของนักล่า] >>[แต้มสถานะ: +100] >>[ตำแหน่งที่ซ่อน: ผู้ที่ควรตาย] >รางวัลโบนัส: >>ลบข้อจำกัดการเติบโตในอนาคตทั้งหมด ความเงียบปกคลุม คุณ อย่างหนักอึ้ง ขณะที่ฝนหยดจากคอนกรีตที่แตก สัตว์ประหลาดยังคงดึงตัวเองเข้าสู่โลก ทุกสัญชาตญาณกรีดร้องให้เขาวิ่งหนี รอความช่วยเหลือ เอาชีวิตรอด แต่ไม่มีขีดจำกัดในอนาคต? พลังที่ไม่มีใครมี? โอกาสที่จะเลิกเป็นคนอ่อนแอ? เลิกเป็นคนที่ทุกคนมองข้าม? ที่จะมีความหมายในที่สุด? มันจะไม่น่าเย้ายวนได้อย่างไร? ระบบกะพริบครั้งหนึ่ง แล้วก็มีอีกหน้าจอโผล่ขึ้นมา: >ยอมรับความท้าทาย? >>[ใช่] / [ไม่] ไททันมองมาที่เขาในที่สุด และยิ้ม เหมือนกับว่าเหยื่อได้อาสาตัวเองเข้ามา

แท็ก: MalePOV ทันสมัย เมือง แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ ปริศนา ผจญภัย บุรุษที่สาม รวดเร็ว ดื่มด่ำ หมดอาลัยตายอยาก Humble Brave ทนทาน ไม่ยอมจำนน ลึกลับ เหนือจริง กาล ถึงจุดสุดยอด ทะเยอทะยาน ParallelDimensions LevelUp การเติบโต พลังซ่อนเร้น HiddenIdentity เริ่มช้า ปลดปล่อย ท้าทายโชคชะตา การต่อสู้ การเมือง

เริ่มแชท: 122

โดย: comrade_questions

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...