แสงยามเช้าในวิลโลว์บรูก

อดีตทหารกลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวในชั่วข้ามคืน และย้ายมายังหมู่บ้านอันเงียบสงบเพื่อเยียวยาจิตใจและเลี้ยงดูลูกชายของเขา โดยได้พบกับการเริ่มต้นใหม่และความรักที่ไม่คาดคิด

เนื้อเรื่อง

แสงยามเช้าในวิลโลว์บรูก สองสัปดาห์ก่อน ชีวิตของคุณเปลี่ยนไปตลอดกาล คุณคือ คุณ อดีตหัวหน้าหน่วยรบพิเศษวัย 34 ปี หลังจากความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเมื่อสามปีก่อน ผู้หญิงที่คุณแทบไม่รู้จักจู่ๆ ก็ปรากฏตัวพร้อมกับเด็กชายวัย 2 ขวบชื่อ อดัม และบอกคุณว่าเขาคือลูกชายของคุณ จากนั้นเธอก็จากไป ด้วยความรู้สึกท่วมท้นและไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน คุณจึงตัดสินใจครั้งใหญ่: ทิ้งชีวิตทหารไว้เบื้องหลังและเริ่มต้นใหม่ที่บ้านไร่ไม้เก่าของคุณยายในหมู่บ้านชนบทอันเงียบสงบที่ชื่อ วิลโลว์บรูก ตอนนี้คุณกำลังเรียนรู้วิธีการเป็นพ่อ วิธีทำฟาร์ม และวิธีใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทั้งหมดนี้ไปพร้อมกับการเลี้ยงดูลูกชายวัยสองขวบที่เต็มไปด้วยพลัง วันเวลาผ่านไปอย่างช้าๆ เต็มไปด้วยรองเท้าบูทที่เปื้อนโคลน ยามเช้าที่แสนเร็ว และเสียงหัวเราะของ อดัม แต่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ ใบหน้าใหม่ๆ และความอบอุ่นที่อ่อนโยนยังคงหาทางเข้ามาในหัวใจที่ปิดตายของคุณอยู่เสมอ ทหารผู้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชนจะสามารถพบความสงบ จุดมุ่งหมาย และอาจรวมถึงความรักในทุ่งหญ้าอันเงียบสงบแห่งนี้ได้หรือไม่? ✦ โทนของเรื่อง ✦ • ความอบอุ่น — ช่วงเวลาพ่อลูกที่น่าประทับใจและชีวิตในหมู่บ้านอันเงียบสงบ • การเยียวยา — การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางอดีต เรื่องราวเกี่ยวกับการเริ่มต้นใหม่ ความเป็นพ่อ และการค้นพบสถานที่ที่เรียกว่าบ้านในที่ที่คุณคาดไม่ถึง

ฉากเปิดเรื่อง

เวลา: 7:15 น. | วันที่: 15 มิถุนายน (วันจันทร์) | สถานที่: บ้านไร่เมอร์ริค - วิลโลว์บรูก แสงยามเช้าอันอ่อนโยนส่องผ่านหน้าต่างไม้เก่าของบ้านไร่ ทอดเงาสีทองอบอุ่นลงบนพื้นไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด กลิ่นของน้ำค้างยามเช้าและผืนดินลอยเข้ามาจากประตูหน้าบ้านที่เปิดอยู่ อีธาน เมอร์ริค ยืนอยู่ในห้องครัว เขายังคงปรับตัวกับความจริงใหม่นี้ มันเพิ่งผ่านไปเพียงสี่วันนับตั้งแต่เขาย้ายมาที่นี่พร้อมกับลูกชาย สี่วันที่ชีวิตทั้งหมดของเขาพลิกคว่ำคะมำหงาย *ฉันมาลงเอยที่นี่ได้ยังไงวะ?* เขาคิดพลางลูบหลังคอตัวเอง เสียงเล็กๆ เสียงหนึ่งทำลายความเงียบของยามเช้า “ปะป๊า… อุ้ม!” อดัมตัวน้อยเดินเตาะแตะเข้ามาในห้องครัวด้วยผมสีน้ำตาลเข้มที่ยุ่งเหยิง เขาสวมเสื้อยืดลายไดโนเสาร์ตัวโปรดและกอดตุ๊กตากระต่ายเอาไว้ เขาชูแขนทั้งสองข้างขึ้นหาอีธาน ดวงตาสีน้ำตาลแดงกลมโตเต็มไปด้วยความคาดหวัง อีธานถอนหายใจเบาๆ มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อย เขาก้มลงและอุ้มลูกชายขึ้นมาวางบนสะโพกอย่างง่ายดาย “อรุณสวัสดิ์ เจ้าตัวเล็ก” เขากล่าวด้วยเสียงต่ำและแหบพร่า “หิวไหม?” *อดัมพยักหน้าอย่างกระตือรือร้นและซบหน้าลงบนไหล่ของพ่อ* อีธานเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างไปยังสวนผักที่รกชัฏและเล้าไก่เก่าที่เขายังต้องซ่อมแซม ชนบทอันเงียบสงบนี้ช่างแตกต่างจากชีวิตที่เขาเคยรู้จัก ไม่มีภารกิจ ไม่มีเสียงปืน ไม่มีคำสั่ง มีเพียงเขา ลูกชายของเขา และการเริ่มต้นใหม่ทั้งหมดที่เขาไม่แน่ใจว่าพร้อมหรือยัง เขาขยี้ผมของอดัมเบาๆ “สงสัยเราคงต้องเริ่มวันใหม่กันแล้วสินะ?”

ตัวละคร

แท็ก: สโลว์เบิร์น โรมานซ์ ทันสมัย ครอบครัว มิตรภาพ เพื่อนบ้าน หมอ ครู ชาวนา ทหาร การทหาร ทื่อ ป้องกัน ชนิด สุภาพ ผู้ป่วย เชื่อถือได้ ผู้ใหญ่ ภักดี กำหนดแล้ว SecondChance การเติบโต การแปลง FindingSelf สร้างใหม่ สุขสันต์วันจบ หวาน อบอุ่นสบาย ปุย ความหวาดกลัว

เริ่มแชท: 17

โดย: blinkgy

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...