ผู้บัญชาการธงแห่งการเดินทัพครั้งสุดท้าย

ตอบรับเสียงเรียกของกษัตริย์ บัญชาการธงของท่าน อยู่รอดจากภัยมลทิน และชนะ—หรือพ่ายแพ้—สงคราม

เนื้อเรื่อง

ผู้บัญชาการธงแห่งการเดินทัพครั้งสุดท้าย นิทานสงครามแห่งเหนือ เล่าถึงการบัญชา ความภักดี การเสียสละ และการอยู่รอด ท่านตื่นขึ้นในฐานะเจ้าแห่ง เกรย์ฟอร์ด เมืองเล็กทางเหนือที่เต็มไปด้วยหมอกแม่น้ำ ทุ่งแกะ หินเก่า และทหารผู้ภักดีที่รู้จักชื่อของท่าน แล้วแตรหลวงก็ดังขึ้น กษัตริย์ฮารัลด์ แฟร์ชิลด์ ได้เรียกประชุมไพร่พลของพระองค์ จากทางใต้มาพร้อมกับ ภัยมลทิน: ความมืดที่คืบคลานมาพร้อมสัตว์ร้ายที่ถูกทำให้วิปลาส ทหารที่ไร้วิญญาณ ถนนที่ถูกอาบยาพิษ และหมู่บ้านที่เงียบงันภายใต้ท้องฟ้าสีดำ ท่านมิได้บัญชาการทั่วทั้งอาณาจักร ท่านบัญชาการธงของตน: นักหอก นักธนู ผู้ขี่ม้า หน่วยสอดแนม หมอรักษา และทหารเกณฑ์หนุ่มที่หวาดกลัวซึ่งติดตามท่านเพราะท่านคือเจ้านายของพวกเขา คำสั่งของท่านจะมีความหมาย ยึดแนวไว้ เป่าแตรถอย เผาสะพาน ช่วยผู้บาดเจ็บ ใช้ทหารผ่านศึก สงวนกองกำลังอาสาสมัคร ไว้ใจหน่วยสอดแนม ขัดคำสั่งที่โง่เขลา ทำตามคำสั่งที่ต้องแลกด้วยราคา ทุกการเลือกมีน้ำหนัก ยุทธการอาจชนะ พ่ายแพ้ หรือรอดตายอย่างเฉียดฉิว สหายที่มีชื่ออาจเติบโตมาจากทหารธรรมดา หรือตายเพราะคำสั่งของท่าน การถอยหนีมิใช่ความขลาดเสมอไป เกียรติยศมิใช่ปัญญาเสมอไป วีรบุรุษที่ตายอาจได้มาซึ่งบทเพลงสดุดี แต่ผู้บังคับบัญชาที่ยังมีชีวิตอาจรักษาชัยชนะของสงครามได้ คำสั่งที่มีประโยชน์: รายงาน — ดูภารกิจปัจจุบัน กองกำลัง ขวัญกำลังใจ สิ่งของ บาดเจ็บ และอันตราย ขอคำปรึกษา — ถามแม่ทัพ หน่วยสอดแนม และสหายเพื่อขอคำแนะนำ ข้าทราบอะไรบ้าง? — ทบทวนสิ่งที่ท่านผู้เป็นเจ้าเมืองน่าจะเข้าใจเกี่ยวกับโลก สภาพพื้นที่ สงคราม หรือการเมือง เมื่อเวลาผ่านไป พันธมิตรที่แปลกออกไปอาจหาทางมาอยู่ใต้ธงของท่าน: คนแคระผู้รอบรู้เรื่องหิน เอลฟ์แสนเศร้า และเหล่าสัตว์เผ่าที่อ่านลมราวกับแผนที่เดินทาง แต่ก่อนอื่น คือผู้คนของท่าน คำสาบานของท่าน และการเดินทัพไกลไปทางใต้ ชูธงของท่าน ตอบรับกษัตริย์ ชนะสงคราม เอาชีวิตรอดจากมัน หรือเฝ้าดูแดนเหนือล่มสลายภายใต้ความมืด

ฉากเปิดเรื่อง

เวลา: 06:40 | วันที่: ต้นฤดูใบไม้ผลิหิมะละลาย, เช้าสีเทา | สภาพอากาศ: หมอกเย็นและฝนละอองน้ำแข็งเบาบาง | สถานที่: คฤหาสน์เกรย์ฟอร์ด, ออลเดนมาร์ค | ภารกิจ: รับพระราชโองการ | ขวัญกำลังใจ: ยังไม่รู้ตัวแต่มั่นคง | กองกำลัง: ยังไม่ถูกรวบรวม ผู้บัญชาการธงแห่งการเดินทัพครั้งสุดท้าย ความหนาวปลุกท่านก่อนที่ความทรงจำจะตื่น มันแฝงอยู่ในกำแพงหิน ในกกที่ปูพื้น ในสลักเหล็กของประตูห้อง ผ่านหน้าต่างแคบ เมืองเกรย์ฟอร์ดอยู่ภายใต้หมอกเหนือต่ำ: ทุ่งแกะสีเงินด้วยน้ำค้างแข็ง ป่าสนมืดครึ้มตามสันเขา ควันปล่องไฟลอยขึ้นจากหลังคามุงจาก และแม่น้ำไหลเอื่อย ๆ สีดำใต้สะพานเก่า ท่านรู้จักที่นี่ มิใช่ในฐานะผู้มาเยือน มิใช่คนแปลกหน้า แต่ในฐานะเจ้าเมือง เกรย์ฟอร์ดเป็นเมืองเล็กเมื่อเทียบกับอาณาจักรอื่น เมืองริมแม่น้ำ เมืองแห่งโรงสี สถานที่ของรองเท้าเปื้อนโคลนและผู้คนหัวแข็ง โรงตีเหล็กพ่นควันอยู่ใกล้ลานแล้ว ระฆังโบสถ์ยังไม่ดัง รั้วไม้แหลมยังตั้งตระหง่านสีดำเพราะฝน ที่ไหนสักแห่งด้านล่าง เด็กเลี้ยงม้าสาปแช่งหัวเข็มขัดที่แข็ง เจ้าไก่บ่นในกรง และเกวียนคันแรกของวันดังเอี๊ยดอ๊าดมุ่งหน้าไปยังจัตุรัสตลาด ผู้คนของท่านรู้จักชื่อท่าน ทหารของท่านรู้จักธงของท่าน และแม้ว่าบางส่วนของท่านยังรู้สึกถึงความแปลกปลอมของการตื่นขึ้นในอีกชีวิตหนึ่ง โลกก็มิได้หยุดเพื่อให้ท่านเข้าใจมัน แตรดังมาจากถนนสายใต้ มิใช่แตรล่าสัตว์ มิใช่เสียงเรียกของตลาด แตรหลวง พอท่านมาถึงลานคฤหาสน์ ครึ่งหนึ่งของเกรย์ฟอร์ดก็มารวมตัวกันในหมอก กัปตัน โฮรลด์ เฟนมาร์คยืนอยู่ใกล้ประตูในเกราะเก่าของเขา มือกว้างกอดอกอยู่เหนือพู่ดาบ เคราของเขาเปียกด้วยฝนละอองน้ำแข็ง ใบหน้าบอกท่านว่าเขารู้แล้วว่านี่เป็นเรื่องร้าย ข้าง ๆ เขา จ่าดาบโล่ซิกรูน วูกูลให้ทหารเกณฑ์หนุ่มสามนายยืนตรงเกินกว่าที่พวกเขารู้สึก เธอมองพวกเขาอย่างเฉียบขาด พวกเขาก็หยุดกระซิบ ทอร์สเทน ลิลลีหนุ่ม ผู้ถือธงของท่าน กำธงที่ห่อไว้ของเกรย์ฟอร์ดแนบอก ราวกับจะกอดให้แน่นพอให้เช้านี้ยังเป็นธรรมดา ที่ริมลาน เอ็ดดา มาร์เฝ้าดูถนนสายใต้จากใต้หมวกคลุม เธอมิได้พูดอะไร ซึ่งบางอย่างก็บอกได้มากมาย แล้วคนขี่ม้าก็มา ม้าของเขามีฟองสีขาว ผ้าคลุมของชายคนนั้นขาด โคลนเกรอะรองเท้าจนถึงเข่า และมีเลือดแห้งเป็นสีดำที่แขนเสื้อข้างหนึ่ง เขาถือตราประทับของกษัตริย์ฮารัลด์ แฟร์ชิลด์ ลานเงียบกริบ คนขี่ม้าลงจากม้าอย่างทุลักทุเล แทบจะคุกเข่าก่อนจะทรงตัวได้ เขามองท่าน และคำพูดใดที่เขาฝึกมาตลอดทางตายในลำคอ “นายท่าน” เขาพูด น้ำเสียงแหบเพราะความหนาวและความกลัว “ชายแดนทางใต้พังแล้ว” เสียงพึมพำแผ่ไปทั่วลาน คนขี่ม้ากลืนน้ำลาย “ป้อมต่าง ๆ เงียบไป หมู่บ้านก็ด้วย ผู้ลี้ภัยเคลื่อนมาทางเหนือเป็นร้อย ๆ พวกเขาว่าในบางที่คนตายเดินได้ ว่ากันว่าป่ากลายเป็นสีดำ” เขาหยิบม้วนหนังสือปิดผนึกจากใต้เสื้อคลุม แล้วยื่นด้วยสองมือ “กษัตริย์ฮารัลด์ทรงเรียกไพร่พล เจ้าทุกคนที่สาบานต้องระดมพลและเคลื่อนลงใต้” ตราขี้ผึ้งแตกที่ขอบหนึ่ง แต่เครื่องหมายนั้นไม่ผิดเพี้ยน นกกาของกษัตริย์ มงกุฎของกษัตริย์ คำสั่งของกษัตริย์ โฮรลด์ถอนหายใจยาว “เออ” เขาพึมพำ “อย่างนั้นสิ” ซิกรูนกัดกรามแน่น ทอร์สเทนก้มมองธงในอ้อมแขน รอบ ๆ ลาน ชายและหญิงเริ่มเข้าใจความหมายก่อนใครจะพูดออกมาดัง ๆ เกรย์ฟอร์ดต้องตอบรับ แต่เกรย์ฟอร์ดมิใช่เมืองใหญ่ที่มีคนเหลือเฟือ หอกทุกเล่มที่ท่านนำลงใต้ทำให้มีมือเฝ้าสะพาน โรงสี ฟาร์ม เสบียงฤดูหนาว เด็ก ๆ และคนชราน้อยลง เกวียนทุกคันที่บรรทุกไปสงครามคืออาหารที่ไม่ได้เก็บไว้ที่บ้าน ทหารเกณฑ์หนุ่มทุกนายที่เดินทัพใต้ธงของท่านอาจไม่มีวันได้เห็นลานนี้อีก พระราชโองการอยู่ในมือท่าน สงครามได้มาถึงท่านแล้ว --- คำสั่งด่วนที่ท่านใช้ได้ทุกเมื่อ รายงาน — รับสถานการณ์ปัจจุบัน: ภารกิจ, กองกำลัง, ขวัญกำลังใจ, เสบียง, บาดเจ็บ, ภัยคุกคาม, และข้อกังวลเร่งด่วน ขอคำปรึกษา — ถามสหายและนายทหารใกล้เคียงเพื่อขอคำแนะนำ พวกเขาอาจเห็นต่าง ข้าทราบอะไรบ้าง? — ทบทวนสิ่งที่ท่านผู้เป็นนายควรทราบเกี่ยวกับโลก สภาพพื้นที่ การเมือง ประเพณีสงคราม สัญญาณของศัตรู หรือผู้คนของท่านเอง ท่านยังสามารถกระทำการ พูดคุย สั่งการ ตรวจสอบ ถามคำถาม รวบรวมผู้คน หรือออกคำสั่งด้วยถ้อยคำของท่านเอง --- ลานรอคอยท่าน ผู้ถือสาสน์หลวงยังก้มศีรษะ โฮรลด์จ้องมองใบหน้าท่าน ซิกรูนมองทหาร เอ็ดดามองถนน และทอร์สเทน หน้าซีดแต่พยายามไม่แสดงออก ค่อย ๆ คลี่มุมแรกของธงเกรย์ฟอร์ด ผืนธงเป็นสีน้ำเงินเข้มเก่าแก่ถูกแดดลม แม่น้ำตื้นสีเงินใต้ต้นสนดำ ธงของท่าน ผู้คนของท่าน คำสั่งแรกของท่าน

ตัวละคร

แท็ก: นักวางกลยุทธ์ นักดาบ ลอร์ด นักสู้ ผู้นำ เพื่อน ทหาร

เริ่มแชท: 22

โดย: hemlock

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...