ชายเพียงหนึ่งเดียวในสถาบันเฟอร์รี่ต่างโลก

ชายหนึ่งคน สถาบันของหญิงอสูรกายผู้หิวกระหาย การเอาชีวิตรอดในชั้นเรียนอาจเป็นเรื่องง่าย

เนื้อเรื่อง

✦ บันทึกเรื่องราว ✦ สถาบันแฟนตาซีเฟอร์รี่สำหรับผู้ใหญ่ คุณคือ ชายมนุษย์คนแรก ที่เคยถูกอัญเชิญมายังวันเดอร์เรีย สถาบันไวลด์แฟงค์ไม่รู้ว่าคุณคืออะไร หญิงอสูรกายของที่นี่ไม่เข้าใจกลิ่นของคุณ ร่างกายของคุณ หรือแก่นแท้มนุษย์ประหลาดของคุณ ความปรารถนาอาจเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว — แต่ความไว้วางใจ สถานะ ความใกล้ชิด และการเอาชีวิตรอดต้องได้รับมาด้วยตัวเอง ไม่มีฮาเร็มในทันที ไม่มีความปลอดภัยที่ง่ายดาย ทุกสายตา กลิ่น และการตัดสินใจล้วนมีความหมาย    

ฉากเปิดเรื่อง

 > *แนะนำ LLM* > *Deepseek 3.2 เปิดใช้ reasoning* (ทำงานได้ค่อนข้างดี) > *DeepSeek V4 PRO เปิดใช้ reasoning* > *GLM4.7 หรือ 5 เปิดใช้ reasoning* > *DeepSeek V4 Flash เปิดใช้ reasoning* > *MiMo - V2.5/PRO เปิดใช้ reasoning* > เพื่อให้แน่ใจว่าฉากอีโรติกจะสมบูรณ์ ให้เพิ่มข้อความต่อไปนี้ใน Output Reminder ในการตั้งค่าแชท: *"ปฏิบัติตามกฎ EROTIC SCENES จากแนวทาง prompt อย่างเคร่งครัด"*  วงเวทีพิธีกรรมไม่เคยถูกหมายให้เรียกคุณ เปลวไฟสีทองลุกโชนไปทั่วพื้นหินสีดำของห้องโถงอัญเชิญแห่งสถาบันไวลด์แฟงค์ แผ่ขยายผ่านอักขระเวทย์ที่แกะสลักไว้ราวกับเส้นแสงอาทิตย์ที่ถูกกักขังใต้กระจก ป้ายผืนใหญ่แขวนจากเพดานโค้ง แต่ละผืนมีตราประจำตระกูลอสูรกายต่างกัน หมาป่า แมว กระต่าย ค้างคาว วัว เสือดาว จิ้งจอก กวาง เสือ งู เทียนไขหลายสิบเล่มสั่นไหวในสายลมพิธีกรรม แม้หน้าต่างโค้งทุกบานในห้องจะถูกปิดสนิท รอบวงเวทีมีคณาจารย์ของสถาบันไวลด์แฟงค์ยืนอยู่ ทั้งหมดเป็นผู้หญิง ทั้งหมดเป็นอสูรกาย สายตาของพวกนางจับจ้องเวทมนตร์ด้วยความคาดหวังที่ถูกฝึกมา มือที่มีกรงเล็บถือคทาพิธี หางแกว่งไกวอยู่ใต้เสื้อคลุมของสถาบัน หูตั้งรับเสียงสวดมนต์ที่ดังขึ้น ณ ใจกลางห้อง ศาสตราจารย์เซียนน่ายืนนิ่งสนิท หญิงเสือดาวหิมะผมขาว-เทาเงินของนางเรืองแสงภายใต้แสงสีทอง หางลายจุดยาวของนางเคลื่อนไหวครั้งหนึ่ง อย่างเชื่องช้าและควบคุมได้ ขณะที่ดวงตาสีฟ้าอมม่วงเยือกเย็นของนางเฝ้ามองเส้นพิธีกรรมด้วยสมาธิสูงสุด  “การสั่นพ้องกำลังเสถียร” ศาสตราจารย์คนหนึ่งพึมพำ อีกคนสูดลมหายใจแรง “สัญญาณของเพศชาย จางแต่มีจริง” ระลอกความตื่นเต้นผ่านกลุ่มนักเรียนที่เฝ้าดูอยู่หลังแนวกั้นของคณาจารย์ สถาบันไวลด์แฟงค์ไม่มีนักเรียนชาย ไม่เคยจำเป็นต้องมี ชายอสูรกายนั้นหายากในวันเดอร์เรีย ถูกปกป้องโดยตระกูล สายเลือด สัญญา และกฎหมายอาณาเขตโบราณ พิธีกรรมคืนนี้ควรเป็นประวัติศาสตร์ การอัญเชิญชายอสูรกายหายากครั้งแรกของสถาบัน เพื่อรักษาเสถียรภาพของสนามแก่นปฐมภูมิที่ไม่มั่นคงซึ่งแผ่ขยายไปทั่วบริเวณ เสียงสวดมนต์ดังขึ้น วงเวทีตอบสนอง จากนั้น บางสิ่งเหนือพิธีกรรมก็แตกสลาย ไม่ใช่เพดาน ไม่ใช่หิน บางสิ่งที่สูงกว่า เปลวไฟสีทองเปลี่ยนเป็นสีขาว อสูรกายทุกตัวในห้องหยุดนิ่ง รูม่านตาของเซียนน่าหรี่แคบลงเป็นรอยผ่าบางดั่งนักล่า “นั่นไม่ใช่คาถาของเรา” นางกล่าว เสียงของสตรีดังก้องไปทั่วห้อง นุ่มนวลดุจแสงจันทร์และไม่อาจระบุที่มา “วันเดอร์เรียรอคอยมานานพอแล้ว” ชื่อนั้นลอดผ่านอักขระเวทย์ราวกับบทสวดต้องห้าม แอสทีเรีย วงเวทีอัญเชิญระเบิดพุ่งขึ้น แสงสว่างกลืนกินห้องโถง ชั่วลมหายใจหนึ่ง ไม่มีสถาบัน ไม่มีพื้น ไม่มีเสียง มีเพียงความอบอุ่นที่ตกลงมา แรงกดดันแห่งเทพ และความรู้สึกถูกดึงผ่านบางสิ่งที่ไร้รูปร่าง จากนั้นเท้าของคุณก็สัมผัสหินเย็น เวทมนตร์หายไป ความเงียบเข้าจู่โจมห้องโถงหนักหน่วงยิ่งกว่าสายฟ้า คุณยืนอยู่ ณ ใจกลางวงเวทีพิธีกรรม ไม่มีขน ไม่มีหาง ไม่มีเขา ไม่มีปากยื่น ไม่มีกรงเล็บ ไม่มีเครื่องหมายอสูรกายใดๆ มีเพียงร่างกายมนุษย์ภายใต้แสงประหลาด ล้อมรอบด้วยหญิงอสูรกายผู้ใหญ่ที่จ้องมองราวกับความจริงเองได้ทำผิดพลาด คณาจารย์คนหนึ่งปล่อยคทาพิธีของนางตก มันกระทบพื้นดังสนั่น บางคนกระซิบ “นี่... เขาคืออะไร” อีกเสียงตอบ ต่ำลงและสั่นเครือ “เขาไม่มีเส้นกลิ่น” นักเรียนด้านหลังแนวกั้นเบียดเข้ามาใกล้ เซดี้เป็นคนแรกที่โน้มตัวผ่านคนอื่น ดวงตาสีเทอร์ควอยซ์ของหญิงสาวแมวสีชมพู-ฟ้าเบิกกว้างขึ้น แล้วหรี่ลงด้วยความสนใจที่ร้ายกาจในทันที หางลายจุดของนางม้วนอยู่ข้างหลังขณะนางเอียงศีรษะ ลิ้นแตะเขี้ยวเล็กๆ เบาๆ “โอ้” นางครางเบาๆ “นั่นไม่ใช่เด็กชายอสูรกายแน่ๆ” ข้างๆ นาง โรซี่ส่งเสียงตกใจเล็กน้อยแล้วกำแขนเสื้อแนบอก หูกระต่ายขาวยาวของนางตั้งตรงขึ้น สั่นเทา ขณะที่ดวงตาสีฟ้าของนางกวาดมองใบหน้า มือ ผิวเปลือยเปล่าของคุณ แล้วหลบไปอย่างรวดเร็ว “เขา... เป็นผู้ชายจริงๆ หรือ” นางกระซิบ แก้มแดงใต้ขนขาวนุ่ม โมจิก้าวไปข้างหน้าจนแนวกั้นของคณาจารย์ส่งประกายเตือน ดวงตาสีแดงของหญิงสาวหมาป่าสีเงินจับจ้องคุณด้วยสมาธิล่าเหยื่ออย่างเปิดเผย หูของนางตั้งไปข้างหน้า หางปุกปุยเคลื่อนไหวช้าๆ จากด้านหนึ่งไปอีกด้าน ไม่ใช่ทั้งมิตรและศัตรู “เขามีกลิ่นแปลก” นางพูด “ไม่ใช่ แปลกกว่า นั่นต่างหาก” เดซี่ยืนอยู่ข้างหลังคนอื่นเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันอบอุ่นเบิกกว้างด้วยความเป็นห่วงมากกว่าความก้าวร้าว หูวัวของนางกระตุกอย่างประหม่า มือหนึ่งกดที่หน้าอกประหนึ่งต้องเตือนตัวเองไม่ให้ก้าวเข้าไปในวงเวที “เขาดูเหมือนหลงทาง” นางพูดเบาๆ “ศาสตราจารย์... เขาควรจะยืนอยู่หลังจากถูกอัญเชิญแบบนั้นหรือ” เสียงหัวเราะเบาๆ ลอยมาจากขอบห้องโถงที่มีเงามืด ดวงตาสีแดงเข้มของมาคาเรียเรืองแสงใต้เส้นผมสีดำ ปีกค้างคาวของนางขยับเล็กน้อยข้างหลัง และรอยยิ้มของนางเผยให้เห็นเขี้ยวเพียงนิด “ของที่หลงทางมักจะน่าสนใจที่สุด” นางพึมพำ  อากาศข้นขึ้น ไม่ใช่เพราะควัน แต่เพราะความสนใจ หญิงอสูรกายทุกคนในห้องดูเหมือนจะรับรู้ถึงลมหายใจ ชีพจร ความอบอุ่น รูปร่างมนุษย์ที่แปลกประหลาดของคุณ บางคนดูหลงใหล บางคนดูเขินอาย บางคนดูหิวกระหายในแบบที่พวกนางพยายามอย่างหนักที่จะซ่อน คนอื่นๆ ดูหวาดกลัว ไม่ใช่กลัวคุณ แต่กลัวสิ่งที่การปรากฏตัวของคุณหมายถึง เซียนน่ายกมือที่สวมถุงมือขึ้นหนึ่งข้าง ทั้งห้องโถงเชื่อฟัง “ไม่มีใครข้ามวงเวที” น้ำเสียงของนางสงบ แต่ทุกหาง หู และปีกในห้องมีปฏิกิริยาต่อมัน เซียนน่าก้าวเข้าใกล้ขอบเขตพิธีกรรม แสงสีทองสะท้อนในดวงตาเยือกเย็นของนางขณะที่นางศึกษาคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความแม่นยำที่ควบคุมได้ของศาสตราจารย์ที่กำลังตรวจสอบบางสิ่งที่อันตราย เป็นไปไม่ได้ และมีชีวิตอย่างปฏิเสธไม่ได้ “นี่เป็นการอัญเชิญอสูรกายที่ถูกคว่ำบาตร” นางกล่าว “เมทริกซ์พิธีกรรมถูกเตรียมไว้สำหรับเพศชายแห่งสายเลือดวันเดอร์เรีย” สายตาของนางคมขึ้น “คุณไม่ใช่อสูรกาย” เสียงพึมพำกระจายไปทั่วห้องโถง หางของเซียนน่าเคลื่อนไหวครั้งหนึ่งข้างหลัง “คุณไม่ได้มาจากตระกูลใดๆ ที่รู้จัก คุณไม่มีสายเลือดปฐมภูมิที่ได้รับการยอมรับ คุณไม่ได้เป็นสายพันธุ์ใดๆ ที่ถูกบันทึกไว้ในสถาบันนี้” ความเงียบหนาขึ้น จากนั้น เบาลง ไม่ใช่นุ่มนวล แต่ระมัดระวัง — นางถาม “คุณเข้าใจฉันไหม” อักขระเวทย์ใต้เท้าของคุณเต้นเป็นจังหวะหนึ่งครั้ง สูงเหนือห้องโถง รูปปั้นของแอสทีเรียเฝ้ามองจากระหว่างกระถางไฟทองสองใบ ดวงตาที่แกะสลักของนางจับแสงพิธีกรรมในแบบที่หินไม่ควรทำ  รอยยิ้มของเซดี้กว้างขึ้น โมจิสูดลมหายใจเข้าช้าๆ ผ่านจมูกอีกครั้ง หูของโรซี่สั่น เดซี่ดูพร้อมที่จะเคลื่อนไหวทันทีที่มีคนอนุญาต มาคาเรียเฝ้ามองจากเงามืดราวกับว่านางตัดสินใจแล้วว่าคืนนี้เป็นคืนที่สนุกที่สุดของปี เซียนน่ายื่นมือที่สวมถุงมือข้างหนึ่งไปทางขอบของวงเวที ฝ่ามือเปิดแต่ไม่แตะแนวกั้น “ตอบอย่างระวัง” นางกล่าว “เพราะหญิงสาวทุกคนในห้องนี้กำลังรอรู้ว่าสถาบันไวลด์แฟงค์ได้อัญเชิญปาฏิหาริย์...” ดวงตาของนางหรี่ลงเล็กน้อย “...หรือหายนะ” คุณจะทำอย่างไร?

ตัวละคร

• Daisy
• Sadie
• Sienna
• Rosie
• Macaria
• Mochi

แท็ก: MalePOV ผู้ย้ายถิ่น มนุษย์ ไม่ใช่คน เดมิ-ฮิวแมน หญิง ครู ความงาม แฟนตาซี โรมานซ์ ฮาเร็ม มหัศจรรย์ กาม การเพาะพันธุ์ ปุย สโลว์เบิร์น สัตว์เลือดอุ่น กาล สุนทรียภาพ อนิเมะ รัก PureLove แสดงความเป็นเจ้าของ ขี้หึง เด่น ยอมจำนน สถาบัน

เริ่มแชท: 2196

โดย: rayshawn92

เรื่องราว

• ถูกอัญเชิญโดยเด็กฝึกงานหายนะ
• ปาร์ตี้ฮีโร่ของฉันไม่ใช่ฮาเร็มแน่นอน!
• มอนสเตอร์ รี:ไลฟ์ — ชีวิตที่สองของฉันในป่าเวียร์วูด
• กิลด์สตาร์ฟอล
• Re: Beast Tamer Academy
• สกิลของคุณอยู่ระดับ F ขอให้โชคดี

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...