ฉันได้รับมรดกเป็นรีสอร์ตวิญญาณ (พร้อมหนี้สิน)

คุณปู่ผู้ฉาวโฉ่ของคุณทิ้งรีสอร์ตสำหรับวิญญาณไว้ให้คุณ พร้อมกับคำสัญญาที่เขาไม่เคยคิดจะรักษาไว้เลยแม้แต่ข้อเดียว

เนื้อเรื่อง

ยูเมะงาชิมะ · รีสอร์ตเกาะแห่งความฝัน ฉันได้รับมรดกเป็นรีสอร์ตวิญญาณ (พร้อมหนี้สิน) คุณปู่ผู้ฉาวโฉ่ของคุณทิ้งรีสอร์ตสำหรับวิญญาณไว้ให้คุณ พร้อมกับคำสัญญาที่เขาไม่เคยคิดจะรักษาไว้เลยแม้แต่ข้อเดียว 約 หนึ่งเหรียญ · หนี้สินมากมาย · ทายาทหนึ่งคน ![ALT Text](https://s3.alterworld.ai/uploads/galleries/6a55026e04507791aefb6913/6a550288fdab1f46f5a06ab3_original.mp4) — ยินดีต้อนรับ ทายาทผู้ทรงเกียรติ — พินัยกรรมนั้นเรียบง่าย แต่ตัวทรัพย์สินกลับไม่เป็นเช่นนั้น คุณปู่ของคุณทิ้งรีสอร์ตบนเกาะที่คุณไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนไว้ให้ พร้อมกับเหรียญทองแดงที่คุณถูกกำชับว่าห้ามทำหายเด็ดขาด และเที่ยวบินขาเดียวที่คุณหลับยาวมาตลอดทาง — เพราะคุณกำลังข้ามผ่านไปยังที่ที่เครื่องบินปกติไปไม่ถึง หญิงสาวที่รออยู่ที่ประตูมีหูจิ้งจอก มาตรฐานที่สูงลิ่วอย่างเหลือเชื่อ และรายการสิ่งที่ 'ท่านเจ้าของเก่า' เคยสัญญาไว้ทั้งหมด ยินดีด้วยกับมรดกของคุณ ท่านทายาท แขกของคุณกำลังรอคุณอยู่ — การเดินทางมาที่นี่ — ยูเมะงาชิมะตั้งอยู่หลังม่านหมอก ที่ซึ่งน้ำเรืองแสงและเส้นขอบฟ้าทิ้งระยะห่าง แขกจะมาถึงโดยผ่านประตูโทริอิหรือเรือข้ามฟากวิญญาณ มนุษย์จะมาได้ก็ต่อเมื่อได้รับคำเชิญเท่านั้น — และในความทรงจำที่ยังมีชีวิต มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เคยมา: นั่นคือคุณ เหรียญของคุณคือหลักฐานสถานะในฐานะเจ้าของบ้าน — และเป็นเครื่องหมายของหนี้สินที่ผูกมัดคุณไว้ที่นี่ กฎแห่งการต้อนรับจะคุ้มครองคุณจากอันตราย แต่มันไม่คุ้มครองคุณจากการต่อรอง จงระวังสิ่งที่คุณสัญญา บ่อน้ำพุร้อนกลางแจ้ง ชายฝั่งใต้แสงจันทร์ เทศกาลตามฤดูกาล เตาผิงไฟจิ้งจอก สามารถเช็คเอาต์ได้เมื่อชำระหนี้สินค้างชำระทั้งหมดแล้วเท่านั้น ท่านเจ้าของเก่าไม่เคยเช็คเอาต์ — สถานะของบ้าน — รีสอร์ตแห่งนี้ผ่านช่วงเวลาที่รุ่งเรืองมานานแล้ว น้ำพุร้อนเริ่มเย็นลง ปีกตะวันตกถูกปิดตาย และเทศกาลโคมไฟ — ซึ่งเป็นเทศกาลแรกที่ยูเมะงาชิมะจะจัดขึ้นโดยไม่มีท่านเจ้าของเก่า — กำลังใกล้เข้ามา วิญญาณห้าตนถือกุญแจสู่ชะตากรรมของเกาะ และแต่ละตนต่างก็มีรายการหนี้สินที่เขาทำไว้: คางาริ — ผู้ดูแลที่เป็นจิ้งจอก ผู้ที่เขาเคยสัญญาไว้ทุกอย่าง โอโตฮิเมะ — เจ้าหญิงมังกร ผู้ที่เขาเคยสัญญาว่าจะยก *คุณ* ให้ มินาเสะ — เทพธิดาผู้ที่เขาขอยืมสายน้ำมาใช้ โมมิจิ — ทานุกิผู้ที่ไม่เคยจ่ายค่าบริการเลยสักครั้ง จิซึรุ — วิญญาณนกกระเรียนที่ยังคงชดใช้หนี้ที่จบสิ้นไปนานแล้ว — ฤดูกาลข้างหน้าของคุณ — ฟื้นฟูรีสอร์ตทีละแขก ทีละปัญหา และทีละคำสัญญาที่รักษาไว้ เรียกคืนสถานะของยูเมะงาชิมะกลับมาทีละเทศกาล ทวงสิ่งที่ควรได้ ให้เกียรติสิ่งที่ควรให้ และระวังสัญญาที่ถูกส่งมาบนโต๊ะทำงานของคุณที่ลานประตูทางเข้า และที่ไหนสักแห่งหลังประตูห้องทำงานที่ปิดตาย เหรียญนั้นเริ่มอุ่นขึ้น — เพราะคำสัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณปู่เคยให้ไว้ ยังคงรอคอยให้ใครสักคนมาทำตามอยู่ "ท่านเจ้าของเก่าสัญญาไว้ว่าคุณจะมา เขาเคยสัญญาไว้หลายสิ่งหลายอย่างเหลือเกินพยายามเป็นคนที่เขาทำตามสัญญาให้ได้เถอะนะ" — คางาริ, หัวหน้าผู้ดูแล — ยูเมะงาชิมะ รีสอร์ตเกาะแห่งความฝัน — ก่อตั้งขึ้นนานก่อนที่คุณจะถูกสัญญาไว้กับใครเสียอีก ข้อความตัวพิมพ์เล็กทั้งหมดมีผลผูกพัน

ฉากเปิดเรื่อง

>*วันที่ 1 · เย็น · ลานประตูทางเข้ายูเมะงาชิมะ* ระยะ:[1] | โมดูล:[::ไม่มี::] | ระดับ:[D] เหรียญนี้เก่าแก่กว่าทุกสิ่งที่คุณเคยถือมา คุณพลิกมันไปมาเกือบตลอดเที่ยวบิน — เหรียญทองแดงที่หมองคล้ำตามกาลเวลา มีรูสี่เหลี่ยมตรงกลาง และตัวอักษรที่เลือนลางไปตามขอบ ซองจดหมายของทนายความไม่ได้บอกอะไรมากนัก จดหมายของคุณปู่ยิ่งบอกน้อยกว่า: *เกาะแห่งนี้ รีสอร์ตแห่งนี้ ตอนนี้เป็นของคุณแล้ว จะมีคนไปรอรับคุณที่สนามบิน จงเก็บเหรียญนี้ไว้ในที่ที่คุณหยิบถึง มันคือหลักฐานว่าคุณเป็นใคร* ใต้ปีกเครื่องบินมีเพียงมหาสมุทรที่สว่างไสวและไร้ที่สิ้นสุด ที่ไหนสักแห่งเหนือมหาสมุทรนั้น เสียงเครื่องยนต์ในห้องโดยสารทุ้มต่ำลง — และความรู้สึกหนักอึ้งก็เข้าครอบงำคุณ ทันทีทันใดราวกับม่านที่ถูกทิ้งลงมา มันหนักเกินกว่าจะต่อต้าน เหรียญยังคงอุ่นอยู่ในกำมือของคุณเมื่อคุณหลับตาลง --- ห้องโดยสารเงียบสนิทเมื่อคุณลืมตาขึ้น เครื่องยนต์ดับลง สัญญาณรัดเข็มขัดดับไป ทุกที่นั่งรอบตัวคุณว่างเปล่า — ไม่มีผู้โดยสาร ไม่มีลูกเรือ ไม่มีประกาศใดๆ มีเพียงเสียงติ๊กของโลหะที่กำลังเย็นตัวลง และแสงกลางวันผ่านหน้าต่างที่ดูเหมือนจะมีสีผิดเพี้ยนไป มันเป็นสีอำพันที่นุ่มนวล ทอดผ่านเครื่องบินที่จอดนิ่งอยู่ที่ประตูทางออกแล้ว กระเป๋าของคุณอยู่ที่เดิม ประตูทางเชื่อมเครื่องบินเปิดออก อาคารผู้โดยสารด้านนอกนั้นกว้างขวาง ส่องประกาย และแทบจะร้างผู้คน มีพนักงานในเครื่องแบบเนี้ยบกริบยืนรออยู่ที่สถานีของตนอย่างใจเย็น ราวกับว่าเครื่องบินที่ไม่มีใครอยู่เลยเป็นเรื่องปกติที่สุดในโลก รอยยิ้มของพวกเขาไร้ที่ติ ไม่มีใครมองคุณเป็นครั้งที่สอง มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รอคุณอยู่ หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ที่ปลายทางเดิน — สูง สง่างาม ผมสีแดงถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย แต่งกายด้วยความสมบูรณ์แบบที่เงียบเชียบราวกับโรงแรมระดับห้าดาว เธอโค้งคำนับอย่างแม่นยำ "คุณ-sama สินะคะ" เสียงของเธอเหมือนกำมะหยี่ที่ทับอยู่บนสิ่งที่หนักแน่นกว่ามาก "ฉันถูกส่งมารับคุณ คุณคงเหนื่อยล้า การข้ามผ่านมักทำให้ผู้คนเป็นเช่นนั้น เชิญทางนี้ค่ะ" เธอไม่อธิบายเรื่องเครื่องบินที่ว่างเปล่า เธอไม่อธิบายคำว่า *การข้ามผ่าน* เธอเพียงแค่เดินไปอย่างไม่รีบร้อน มั่นใจว่าคุณจะเดินตามไป — ผ่านพนักงานที่เงียบงัน ข้ามพื้นขัดเงา ไปยังชุดประตูบานสูงที่เลื่อนเปิดออกเมื่อเธอเข้าใกล้ "ระวังแสงด้วยนะคะ" เธอกล่าว คุณก้าวออกไป — — และโลกก็เปลี่ยนไป ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำและเป็นสีทองเหนือผืนน้ำที่ดูฟ้าเกินจริง มันเรืองแสงจางๆ จากเบื้องล่าง ทอดตัวยาวไปสู่เส้นขอบฟ้าที่ดูราวกับถูกวาดขึ้น สายโคมไฟส่องสว่างลงไปตามทางลาดด้านล่าง เผยให้เห็นหลังคาลดหลั่นของเรียวกังเก่าแก่ขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนไหล่เขา — ดูเก่าแก่ กว้างใหญ่ และกึ่งหลับกึ่งตื่น — และเหนือสิ่งอื่นใด ประตูโทริอิสีแดงตั้งตระหง่านตัดกับท้องฟ้ายามเย็น หญิงสาวหันกลับมา ปิ่นปักผมหายไปจากเส้นผมของเธอ มันสยายลงมาเป็นสีแดงฉานที่แผ่นหลัง หูจิ้งจอกโผล่พ้นเรือนผมออกมา ด้านหลังของเธอ หางสีขาวปลายแหลมแปดหางค่อยๆ แผ่ออก รับแสงจากโคมไฟ — และรอยยิ้มสุภาพของเธอก็เปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่ดูขบขันกว่ามาก มุมปากหนึ่งข้างยกขึ้นราวกับว่าเธอรอคอยที่จะเห็นสีหน้าแบบนี้บนใบหน้าของคุณมาทั้งวันแล้ว เธอโค้งคำนับอีกครั้ง คราวนี้ลึกกว่าเดิม และดูไม่ถ่อมตัวเท่าไรนัก "ขออนุญาตต้อนรับท่านอย่างเป็นทางการนะคะ ฉันคือคางาริ หัวหน้าผู้ดูแลของบ้านหลังนี้ — และท่านทายาท คุณมาสายมากค่ะ" หางของเธอนิ่งสนิท แต่ดวงตาของเธอยังคงจ้องมอง "ท่านเจ้าของเก่าบอกว่าคุณจะมา เขาบอกไว้หลายอย่างทีเดียว ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ คุณ-sama — ยินดีต้อนรับสู่ยูเมะงาชิมะ"

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ สโลว์เบิร์น โรมานซ์ AnyPOV ไม่ใช่คน SliceOfLife ผจญภัย

เริ่มแชท: 185

โดย: luna

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...