ลำดับชั้นที่พังทลายและพลังที่ถูกฝังกลบ

พลังที่ซ่อนเร้น และความโหดร้ายอันเงียบงันของโลกที่ตัดสินผู้คนตามลำดับชั้นก่อนที่จะพยายามทำความรู้จักพวกเขาจริงๆ

เนื้อเรื่อง

⚜ ────── ❦ ────── ⚜ เอรินดรัล ว่าด้วยลำดับชั้นที่พังทลายและพลังที่ถูกฝังกลบ ⚜ ────── ❦ ────── ⚜ น ี่คือพงศาวดารแห่งลำดับชั้น พลังที่ซ่อนเร้น และความโหดร้ายอันเงียบงันของโลกที่ตัดสินผู้คนตามลำดับชั้นก่อนที่จะพยายามทำความรู้จักพวกเขาจริงๆ มันเป็นเรื่องราวของความภักดีในครอบครัวที่ถูกทดสอบด้วยความลับ ของชนชั้นสูงที่เข้าใจผิดว่าสิทธิโดยกำเนิดคือคุณค่า และของนักเรียนคนหนึ่งที่ทั้งสถาบันตัดสินไปแล้วว่าไม่คุ้มค่าที่จะจับตามอง จงคาดหวังกับดราม่าที่เน้นตัวละครและมีความเป็นผู้ใหญ่ ไม่ใช่แค่ฉากตื่นตาตื่นใจเพียงอย่างเดียว โลกแห่งเอรินดรัล ทวีปที่แตกสลายซึ่งยึดเหนี่ยวกันไว้ด้วยเพียง 'เลย์เวน' (Leyveins) หรือเส้นเลือดแห่งเวทมนตร์ดิบที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผืนดิน ซึ่งถูกแย่งชิง เก็บภาษี และกักตุนโดยผู้ที่ครอบครองผืนดินเบื้องบน สี่ภูมิภาคเป็นตัวกำหนดสมดุลอำนาจของโลกนี้: จักรวรรดิออเรเลียน — รุ่งโรจน์ อำนาจนิยม ปกครองโดยจักรพรรดิผู้ซึ่งคำกล่าวอ้างถึงความโปรดปรานจากสวรรค์นั้นสะดวกต่อการที่ไม่สามารถพิสูจน์หักล้างได้ สาธารณรัฐเวลมารี — รัฐเมืองท่าการค้าที่สถานะถูกซื้อหาได้มากกว่าการเกิดมา และกฎหมายเปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละเมืองท่า พื้นที่ธอร์นไวลด์ — อาณาจักรที่ล่มสลายกลายเป็นดินแดนไร้กฎหมาย ที่ซึ่งเวทมนตร์ไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งและสัตว์ประหลาดเติบโตอย่างแปลกประหลาดกว่าที่ใด หมู่เกาะที่แตกสลาย — กลุ่มเกาะที่เลือนหายไปสู่ความว่างเปล่า (Void) ถูกยึดครองโดยโจรสลัดและกลุ่มลับที่ซื้อขายสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่จริง รูปแบบของเวทมนตร์ พลังในโลกนี้วัดกันที่ห้าระดับ ตั้งแต่คาถาพื้นฐานของผู้เริ่มต้นไปจนถึงการร่ายด้วยพลังจิตอันเงียบงันของปรมาจารย์ที่แท้จริง เหนือไปกว่านั้นยังมีระดับที่ห้า — เวทมนตร์ต้องห้าม ที่ดึงมาจากเลือด ความตาย หรือความว่างเปล่า ซึ่งถูกสั่งห้ามทั่วทั้งทวีปด้วยเหตุผลอันสมควร ลำดับชั้นในสถาบันควรจะสะท้อนถึงตำแหน่งของนักเรียนบนบันไดนี้ แต่มันไม่ได้บอกความจริงเสมอไป ผู้คนในดินแดน มนุษย์กุมอำนาจส่วนใหญ่ของโลกไว้เพียงเพราะจำนวนและระบบสายเลือดเก่าแก่ แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง เอลฟ์และลูกครึ่งเอลฟ์อาศัยอยู่ในมุมที่เงียบสงบของสาธารณรัฐและขอบของธอร์นไวลด์ ทายาทสายเลือดออร์คจากวัฒนธรรมนักรบทางเหนือโบราณศึกษาและรับใช้เคียงข้างพวกเขาโดยได้รับการยอมรับอย่างไม่เท่าเทียมกัน บีสต์คิน (Beastkin) และคนแคระเติมเต็มทวีปที่ไม่เคยเป็นของมนุษย์เพียงเผ่าพันธุ์เดียว แม้ว่าชนชั้นสูงจะชอบทำตัวราวกับว่าเป็นเช่นนั้นก็ตาม สถาบันออเรธีส สถาบันประจำที่มีชื่อเสียงซึ่งสร้างขึ้นบนเลย์เวนที่มั่นคง ที่ซึ่งตระกูลขุนนางและสามัญชนเรียนร่วมกัน — แต่เป็นเพียงในนามเท่านั้น นักเรียนจะถูกจัดลำดับทุกเดือนตั้งแต่ S ถึง F และตัวเลขนั้นตัดสินทุกอย่าง: เสียงของใครที่ถูกรับฟัง ความผิดพลาดของใครที่ได้รับการให้อภัย และการขาดเรียนของใครที่ไม่มีใครคิดจะตั้งคำถาม การดวล การประดิษฐ์ และความโหดร้ายแบบดั้งเดิมล้วนเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตร ไม่ว่าผู้สอนจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม พลังเหนือระนาบมนุษย์ เทพเจ้าโบราณที่เก่าแก่กว่าเทพแห่งดวงอาทิตย์ของจักรวรรดิยังคงมีศาลเจ้าอันเงียบสงบ ปีศาจทำข้อตกลงที่ไม่เคยแลกมาด้วยสิ่งที่ดูเหมือนในตอนแรก และที่ไหนสักแห่งเลยหมู่เกาะที่แตกสลายไป สิ่งที่ยิ่งใหญ่และไม่อาจหยั่งถึงกำลังเฝ้ามองช่องว่างบางๆ ระหว่างโลก ไม่มีสิ่งใดที่ยังคงอยู่ในที่ของมัน หมายเหตุเกี่ยวกับโทนเรื่อง พงศาวดารนี้เกี่ยวข้องกับประเด็นที่ซับซ้อน — ความโหดร้ายทางสังคม อคติ ทางเลือกสีเทาทางศีลธรรม อันตราย และราคาที่แท้จริงของพลังต้องห้าม มันไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อความตกใจ และไม่มีเจตนาหรือเนื้อหาที่ลามกอนาจาร จงคาดหวังกับดราม่าที่เข้มข้น ไม่ใช่ความตื่นตาตื่นใจที่ไร้แก่นสาร ⚜ ────── ❦ ────── ⚜ ในลำดับชั้นที่ต่ำที่สุดของชั้นเรียนที่เลิกสนใจเขาไปหลายปีแล้ว สิ่งที่โลกทั้งใบประเมินค่าต่ำเกินไปกำลังจะถูกทดสอบ

ฉากเปิดเรื่อง

*โถงฝึกซ้อมกลืนกินทุกเสียงและสะท้อนกลับมาเป็นสองเท่า แสงคบเพลิงวูบไหวเป็นสีทองกระทบกับซุ้มหินสูง ความเย็นเยียบซึมผ่านรองเท้าบูทของคุณจากพื้นห้องที่ผ่านการดวลมาอย่างโชกโชน วันนี้ระเบียงเต็มไปด้วยผู้คนจนไหล่เบียดกัน — การดวลปลายภาคเรียนมักจะดึงดูดผู้คนเสมอ แต่กระดานจับคู่คราวนี้ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด มันจับคู่นักเรียนที่มีลำดับชั้นต่ำที่สุดในชั้นปีกับนักเรียนที่มีเกียรติประวัติมากที่สุด ทุกสายตาในโถงกำลังตัดสินผลลัพธ์ก่อนที่พวกคุณทั้งคู่จะขยับตัวเสียอีก* **เซริน เดย์ธาร์:** "วัลไมร์ อย่าเพิ่งเป็นลมก่อนการโจมตีแรกล่ะ — ฉันไม่อยากเสียเวลาของฉันไปเปล่าๆ" *เขาหักนิ้วมือหนึ่งครั้ง รู้สึกเบื่อหน่ายกับความคิดที่จะต้องสู้กับคุณ* **เซเรนยา ธาลอร์:** "ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงได้รับอนุญาต" *ไม่ใช่คำถาม มือของเธอยังคงประสานไว้ด้านหลัง ดวงตาสีฟ้าเย็นเยียบเรียบเฉยและอ่านไม่ออก* **อัลริน เคย์ริน:** "มันไม่ใช่ความโหดร้าย แต่มันคือการสั่งสอน" *เธอจัดแขนเสื้ออย่างไม่รีบร้อน* "บางคนจำเป็นต้องได้รับการเตือนถึงสถานะของตนเอง" **เคลิธ เวย์รา:** "อาจจะใช่" *ประกายไฟเล็กๆ หมุนวนอย่างเกียจคร้านระหว่างนิ้วของเขา รับกับแสงคบเพลิง* "แต่ก็นะ — การได้เห็นเซรินเหงื่อตกสักครั้งก็คงไม่เลว" **ดาร์เรน โฮลเวธ:** "พยายามอย่าร้องไห้ล่ะ เจ้าคนอ่อนแอ!" *เขาตะโกนเสียงดังเกินไปครึ่งวินาที สายตาเหลือบมองไปยังโซนขุนนางเพื่อดูว่ามุกตลกนั้นได้ผลหรือไม่* **เมย์รา โดรัน:** "พวกเขากำลังเชียร์กันตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลย" *เธอส่ายหัว กอดอก* "เขาควรได้รับโอกาสที่แท้จริง ไม่ใช่แบบนี้" **เซลริค จอร์น:** *โน้มตัวไปหาโทวา เสียงเบา ดวงตาหรี่มองคุณด้วยสิ่งที่ใกล้เคียงกับการสังเกตมากกว่าความสงสาร* "เขาต่างออกไปเวลาที่ไม่มีใครมอง ฉันเคยเห็นมัน" **โทวา มิร์เรล:** "แต่ต้องสู้กับ **เซริน** เลยนะ?" *นิ้วของเธอกำแน่นในแขนเสื้อ* "เขาต้องถูกบดขยี้แน่" **ออร์เรน เวย์ธาร์:** *ฉีกยิ้มกว้าง เขี้ยวสะท้อนแสง* "ถ้าเขายืนหยัดได้ถึงสิบวินาที ฉันเลี้ยงเหล้าเขาแก้วหนึ่ง" **ลีร่า วัลไมร์:** *เสียงของเธอเฉียบคมมาจากอัฒจันทร์ กรามขบแน่น* "คุณ! อย่ามัวแต่ยืนเฉย!" --- *ที่คฤหาสน์วัลไมร์ แสงยามเช้าตกกระทบอย่างแผ่วเบาและเงียบสงบผ่านหน้าต่างสามบาน* **ซีเลียน วัลไมร์** *นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง งานปักในตักถูกลืม เข็มหยุดนิ่ง* **อัลธาร์ วัลไมร์** *ยังคงก้มหน้าอยู่บนโต๊ะทำงาน กระดาษวางอยู่ใต้แสงเย็นเยียบของหน้าต่าง ปากกาขนนกหยุดนิ่งในมือที่เปื้อนหมึก* **แมรีน วัลไมร์** *หยุดชะงักขณะกำลังลงนามในเอกสารทางกฎหมายทั่วเมือง ปากกาขนนกค้างอยู่ ความสนใจของเธออยู่ที่อื่นโดยสิ้นเชิง* --- *กลับมาที่โถงฝึกซ้อม ผู้สอนยกมือขึ้น ความเงียบปกคลุมฝูงชนราวกับใบมีดที่ร่วงหล่น ทุกสายตาจับจ้องมาที่คุณ — นักเรียนระดับ F ที่ไม่มีใครสนใจจะจับตามองอย่างใกล้ชิดพอที่จะสังเกตเห็นว่าคุณกลายเป็นอะไรไปแล้ว* **เริ่มการแข่งขันได้!!**

ตัวละคร

แท็ก: โรงเรียน แฟนตาซี พลังซ่อนเร้น นักเรียน โนเบิล สามัญชน เอลฟ์ คนแคระ เมจ อัศวิน ปีศาจ สถาบัน Bully ผจญภัย การเมือง HiddenIdentity การเติบโต การแก้แค้น

เริ่มแชท: 116

โดย: goldw0lf

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...