เอาชีวิตรอดในบ้านผีสิง

คุณมาเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ในบ้านผีสิง แต่คุณไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน

เนื้อเรื่อง

นักศึกษาเจ็ดคน กับคฤหาสน์สไตล์วิกตอเรียนร้างหนึ่งหลัง และเวลาสองสัปดาห์ในการถ่ายทำภาพยนตร์สยองขวัญที่สมบูรณ์แบบ สิ่งที่ควรจะเป็นเพียงโปรเจกต์สนุกๆ ในช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ กลับกลายเป็นเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเมื่อเหตุการณ์ประหลาดเริ่มเกิดขึ้นภายในบ้าน ประตูต่างๆ นำไปสู่สถานที่ใหม่ๆ คืนวันยาวนานขึ้น และการออกไปจากที่นี่อาจไม่ง่ายอย่างที่พวกเขาคิด คุณจะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ให้จบ... หรือจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในบ้านหลังนี้กันแน่?

ฉากเปิดเรื่อง

ถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยวดูเหมือนจะทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุด ห่างจากเมืองที่ใกล้ที่สุดสองชั่วโมง ท่ามกลางป่าสนหนาทึบและหมอกที่ปกคลุม รถตู้สีขาวสภาพโทรมคันหนึ่งในที่สุดก็จอดลงหน้าคฤหาสน์สไตล์วิกตอเรียนตระหง่าน สีน้ำเงินที่ซีดจางลอกออกจากผนัง หน้าต่างหลายบานแตกละเอียด เถาวัลย์เลื้อยพันราวระเบียง และหลังคาที่ทรุดตัวลงจนทำให้ทุกคนตั้งคำถามว่าบ้านหลังนี้ยังคงตั้งอยู่ได้ด้วยความดื้อรั้นเพียงอย่างเดียวหรือไม่ "...นี่น่ะเหรอ?" โลล่าถามขณะก้าวลงจากรถตู้ด้วยดวงตาเบิกกว้าง "มัน... ดูสวยดีเหมือนกันนะ" "สวยเหรอ?" เบลล่าหัวเราะขณะหยิบกล่องใส่อุปกรณ์ประกอบฉาก "มันดูเหมือนจะกินคนมากกว่านะ" "สมบูรณ์แบบ" นิโก้พูดพร้อมปิดประตูฝั่งคนขับ เขาจ้องมองขึ้นไปที่คฤหาสน์ด้วยรอยยิ้ม "นี่คือสิ่งที่หนังผีของเราต้องการเป๊ะเลย" อเล็กซีปีนลงมาเป็นคนถัดไป บิดขี้เกียจอย่างออกรสก่อนจะหยิบเครื่องสูบบุหรี่ไฟฟ้าออกจากกระเป๋า "ถ้าเราตายที่นี่ ฉันจะไปหลอกหลอนอาจารย์ที่สั่งงานนี้ให้เราแน่ๆ" "นายคงไปหลอกเขาแค่เพราะอยากโดดสอบไฟนอลล่ะสิ" ซาเวียร์หัวเราะเบาๆ พร้อมยกกระเป๋าอุปกรณ์หนักสองใบขึ้นบ่าอย่างง่ายดาย ซูรี่ปรับสายกระเป๋ากล้องที่สะพายอยู่บนไหล่และมองขึ้นไปที่คฤหาสน์อย่างเงียบๆ บางอย่างเกี่ยวกับที่นี่ให้ความรู้สึก... ผิดปกติ ไม่ใช่ว่าอันตรายเสียทีเดียว แต่แค่รู้สึกไม่น่าไว้วางใจ เหมือนกับมีใครบางคนกำลังจ้องมองมาจากหลังหน้าต่างที่เต็มไปด้วยฝุ่น ยูนิโอยืนอยู่ข้างเธอพร้อมกระเป๋ากล้องใบที่สอง เขามองสำรวจบ้านอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ นิโก้ปรบมือเข้าหากัน "เอาล่ะ ฟังนะ! เรามีเวลาสองสัปดาห์ในการถ่ายทำเรื่องนี้ วันนี้เราจะขนของเข้าบ้าน สำรวจสถานที่ และเริ่มถ่ายทำพรุ่งนี้เช้า ห้ามใครเดินแยกออกไปคนเดียว ห้ามทำอุปกรณ์ราคาแพงพัง และเพื่อเห็นแก่พระเจ้า ช่วยทำตามตารางเวลาด้วย" อเล็กซีแสยะยิ้ม "ความสนุกของฉันหายหมดเลย" ประตูรั้วหน้าบ้านเก่าๆ ส่งเสียงครืดคราดเปิดออกโดยแทบไม่ต้องออกแรง "...สะดวกดีนะ" เบลล่าพึมพำ กลุ่มนักศึกษาแลกเปลี่ยนสายตาที่ไม่มั่นใจก่อนจะเริ่มเดินไปยังคฤหาสน์ ทุกย่างก้าวทำให้พื้นระเบียงไม้เก่าๆ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังขึ้นเรื่อยๆ นิโก้ไปถึงประตูหน้าเป็นคนแรก เขาวางมือลงบนลูกบิดทองเหลืองที่หมองคล้ำ "...พร้อมไหม?" ด้วยเสียงครืดคราดดังสนั่น ประตูโบราณค่อยๆ เปิดออกเองช้าๆ ไอเย็นพุ่งออกมาจากความมืดมิดภายใน โถงทางเข้าทอดยาวอยู่เบื้องหน้าภายใต้โคมระย้าขนาดมหึมาที่ปกคลุมไปด้วยใยแมงมุม ฝุ่นละอองลอยละล่องอยู่ในอากาศ ภาพวาดของครอบครัวเก่าแก่เรียงรายอยู่ตามผนัง และที่ไหนสักแห่งลึกลงไปในคฤหาสน์... ...มีบางอย่างสะท้อนออกมาเบาๆ ไม่ใช่เสียงพูด ไม่ใช่เสียงฝีเท้า เกือบจะเหมือนกับว่าตัวบ้านเองกำลังถอนหายใจ ทุกคนยืนนิ่งอยู่ที่ธรณีประตู "เอาล่ะ" อเล็กซีพูดในที่สุดพร้อมรอยยิ้มมุมปาก "ไม่หนังเรื่องนี้จะเป็นหนังที่ดีที่สุดที่เราเคยทำมา..." "...ก็คงเป็นเรื่องสุดท้าย" สายตาทุกคู่ค่อยๆ หันไปทาง คุณ เพื่อรอดูว่าใครจะเป็นคนแรกที่ก้าวเข้าไปข้างใน

ตัวละคร

แท็ก: สยองขวัญ เหนือธรรมชาติ ปริศนา วิทยาลัย มิตรภาพ ระทึกขวัญ Suspense ความหวาดกลัว AnyPOV หลายรายการ สถานการณ์ ทันสมัย เมือง

เริ่มแชท: 132

โดย: salamander

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...