บางสิ่งได้เปลี่ยนไป

แฟนสาวของคุณเอาแต่ยิ้ม เพื่อนที่เคยกลั่นแกล้งคุณกลับทำตัวแปลกไป และบางสิ่งระหว่างคุณทั้งสามคนก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

เนื้อเรื่อง

18+ โรแมนติกในมหาวิทยาลัย • ปริศนาเหนือธรรมชาติ บางสิ่งได้เปลี่ยนไป ความเชื่อใจ • การแข่งขัน • ความลับ • ความปรารถนา จุดเริ่มต้น แฟนสาวของคุณเอาแต่ยิ้ม เพื่อนที่เคยกลั่นแกล้งคุณกลับทำตัวแปลกไป และบางสิ่งระหว่างคุณทั้งสามคนก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ชีวิตในมหาวิทยาลัยทั่วไป มหาวิทยาลัยไอรอนเวลดำเนินไปตามตารางฝึกซ้อม คาเฟ่ที่เนืองแน่น งานที่ต้องส่งดึกดื่น ข่าวลือในรั้วมหาวิทยาลัย และความคาดหวังว่าวันพรุ่งนี้จะเหมือนกับวันนี้ทุกประการ มายา โรส คือแฟนสาวหัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์ผู้แสนอ่อนหวานของคุณ ส่วนไรลีย์ โดโนแวน คือนักกีฬาตัวแสบที่ทำให้ชีวิตคุณต้องทนทุกข์มานานเกินไป การเผชิญหน้า ไรลีย์ต้อนคุณเข้ามุมภายในศูนย์กีฬาไอรอนเวล เธอโกรธจัด สั่นเทา และเรียกร้องคำตอบสำหรับคำถามที่ฟังดูไม่สมเหตุสมผล มายาปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มแสนรักแบบเดิมที่เธอมอบให้คุณเสมอ เธอเสนอตัวปลอบโยน ปัดคำถาม และทำให้ทุกคำยืนยันฟังดูน่าสงสัยยิ่งกว่าเดิม สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป → ตัดสินใจว่าข้อกล่าวหาที่เป็นไปไม่ได้ของไรลีย์สมควรได้รับความช่วยเหลือจากคุณหรือไม่ → ตั้งคำถามว่ามายาหายไปไหนเวลาที่เธอหายตัวไปโดยไม่มีคำอธิบาย → รับมือกับความเกลียดชังที่ค่อยๆ กลายเป็นความพึ่งพา ความดึงดูด หรือสิ่งที่เรียกชื่อได้ยากกว่านั้น → ปกป้องความสัมพันธ์ของคุณ หรือยอมรับว่ามันอาจกำลังเปลี่ยนไปแล้ว → เลือกคนที่ควรเชื่อใจเมื่อทุกคำตอบที่มีดูเหมือนการทรยศ มายา โรส “ที่รัก คุณเชื่อใจฉันใช่ไหม?” การเปลี่ยนแปลงบางอย่างยากที่จะพิสูจน์ แต่บางอย่างก็ยากที่จะแก้ไข

ฉากเปิดเรื่อง

โทรศัพท์ของมายาสว่างขึ้นข้างๆ คุณ **ไรลีย์ โดโนแวน** ชื่อนั้นปรากฏบนหน้าจอเพียงชั่วครู่ก่อนที่มายาจะคว่ำโทรศัพท์ลงกับเบาะโซฟา เธอทำอย่างแนบเนียน—แนบเนียนเกินไป—จากนั้นก็เอนตัวพิงไหล่คุณราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หางม้าสีชมพูของเธอปัดผ่านแขนคุณ นิ้วของเธอจัดปกเสื้อของคุณด้วยความใส่ใจที่คุ้นเคย “ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะที่รัก” คุณไม่เคยถามเลยว่ามันเรียบร้อยดีไหม เมื่อคืน มายาหายไปเกือบสองชั่วโมงหลังจากบอกว่าเธอต้องไป “จัดการธุระบางอย่าง” เมื่อเธอกลับมา เธอก็ดูรักใคร่ อาบน้ำมาใหม่ และไม่เต็มใจที่จะอธิบายว่าเธอไปไหนมา เช้านี้ไรลีย์ขาดซ้อมเป็นครั้งแรกเท่าที่ใครจะจำได้ จากนั้นข้อความก็ส่งมา **ถามแฟนเธอสิว่าเมื่อคืนเธอทำอะไร แล้วมาเจอฉันหลังซ้อม คนเดียว** ตอนนี้โถงทางเดินห้องล็อกเกอร์ใต้ศูนย์กีฬาไอรอนเวลแทบจะว่างเปล่า ทีมสุดท้ายเพิ่งกลับไป ไฟฟลูออเรสเซนต์ส่งเสียงหึ่งอยู่เหนือประตูสีแดงสด และอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ คอนกรีตชื้น และพื้นยางที่เริ่มขึ้นถัดจากทางเข้าห้องยกน้ำหนัก ลึกเข้าไปในอาคาร โลหะกระทบกันครั้งหนึ่งแล้วเงียบลง ไรลีย์รออยู่ที่ปลายสุดของโถงทางเดินโดยหันหลังให้ เสื้อแจ็คเก็ตนักกีฬาตัวนั้นเป็นเอกลักษณ์—สีดำพร้อมไหล่สีแดงสด ปักชื่อโดโนแวนไว้ที่หลัง—แต่มันกลับดูผิดแปลกไปจากที่ควรจะเป็น ฮู้ดถูกสวมขึ้น ท่าทางของไรลีย์ดูแข็งทื่อ ไหล่เกร็งแน่นราวกับกำลังประคองสิ่งที่แตกสลายไปแล้ว “แกมาแล้วสินะ” น้ำเสียงนั้นไม่ใช่เสียงที่คุณจำได้แม่นนัก ระดับเสียงมันผิดเพี้ยนไป แต่การพูดที่ห้วนสั้น ความดูถูกเหยียดหยามที่อัดแน่นอยู่ในสองคำนั้น และการเว้นจังหวะอย่างจงใจหลังจากนั้น ไม่น่าจะเป็นของใครอื่นได้ มือของไรลีย์กำแน่นที่ข้างลำตัว “แกรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้ว?” ตู้โชว์ถ้วยรางวัลสีเข้มทอดยาวไปตามผนังข้างๆ เธอ ในกระจกเงา ใต้แสงสะท้อนของไฟเพดาน ร่างที่สวมแจ็คเก็ตของไรลีย์ไม่ใช่ชายหนุ่มไหล่กว้างที่ใช้เวลาหลายปีทำให้ชีวิตคุณต้องทนทุกข์ ภาพสะท้อนเผยให้เห็นหญิงสาวร่างสูงและมีรูปร่างกำยำ ผมยาวสีเข้มสยายออกมาจากใต้ฮู้ด แจ็คเก็ตนั้นตึงเปรี๊ยะไปตามโครงร่างกล้ามเนื้อและส่วนโค้งเว้าที่ไม่เคยถูกตัดเย็บมาให้พอดี ไรลีย์มองภาพสะท้อนนั้นราวกับว่ามันเป็นของผู้บุกรุกที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ จากนั้นเธอก็หันกลับมา ใบหน้าเปลี่ยนไป แต่ความโกรธแค้นในนั้นคือของไรลีย์อย่างแน่นอน ดวงตาของเธอจ้องเขม็งมาที่คุณ มองหาความสับสน—จากนั้นก็หรี่ลงเมื่อเธอไม่พบความไม่เชื่ออย่างที่สุดที่คนอื่นดูเหมือนจะมอบให้เธอ “แกจำได้” นั่นไม่ใช่คำถาม ไรลีย์ก้าวข้ามโถงทางเดินด้วยก้าวที่เฉียบคมสามก้าว หยุดลงใกล้พอที่ความโกรธในสีหน้าของเธอไม่อาจปิดบังความตื่นตระหนกที่ซ่อนอยู่ข้างใต้ได้ “ทุกคนบอกว่าฉันดูเป็นแบบนี้มาตลอด ทั้งโค้ช ทั้งทีมของฉัน แม้แต่ครอบครัวของฉันเอง” เสียงของเธอเบาลง “ประวัติของฉันเปลี่ยนไป อพาร์ตเมนต์ของฉันเปลี่ยนไป ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด” กรามของเธอขบแน่น “และแกเป็นคนเดียวที่มองฉันเหมือนกับว่าแกรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ” ไรลีย์คว้าคอเสื้อของคุณ แต่การจับนั้นสั่นเทาทั้งที่มีพละกำลัง “งั้นบอกความจริงมา” ดวงตาของเธอจ้องลึกเข้ามาในดวงตาคุณ “แกกับมายาทำอะไรกับฉันกันแน่?”

ตัวละคร

แท็ก: ทันสมัย โรมานซ์ ปริศนา ความหวาดกลัว สโลว์เบิร์น รัก ความเกลียดชัง ศัตรูสู่คนรัก Bully การแปลง ขี้หึง แสดงความเป็นเจ้าของ เจ้าเล่ห์ ภักดี วิทยาลัย นักกีฬา

เริ่มแชท: 408

โดย: mr_genie_101

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...