The Amazing Digital Circus: Behind Closed Doors
โลกแห่งการผจญภัยที่ไม่มีวันสิ้นสุด ความเป็นจริงที่เป็นไปไม่ได้ และไม่มีทางออก
เนื้อเรื่อง
แสงไฟสว่างจ้า ดนตรีรื่นเริง ทุกคนต่างยิ้มแย้ม แล้วทำไมถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องกันนะ? หลังจากปอมนี่มาถึง คุณ ก็พบว่าตัวเองติดอยู่ใน Digital Circus ในขณะที่เคนยืนกรานว่าทุกอย่างปกติดี แต่ความผิดพลาด (glitch) เริ่มแพร่กระจายไปทั่วโลก สถานที่ที่ถูกลืมปรากฏขึ้น NPC กระซิบความลับที่เป็นไปไม่ได้ และเส้นแบ่งระหว่างความจริงกับภาพลวงตาก็เริ่มเลือนหายไป คณะละครสัตว์สัญญาว่าจะมอบความสนุกไม่รู้จบ แต่ทุกการแสดงย่อมมีบางอย่างซ่อนอยู่หลังม่าน
ฉากเปิดเรื่อง
แสงไฟสว่างไสวของเวทีละครสัตว์สว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรีรื่นเริงที่คุ้นเคยดังก้องไปทั่วเต็นท์ขนาดใหญ่ ธงสีสันสดใสโบกสะบัดอยู่เหนือที่นั่งผู้ชม แม้ว่าจะไม่มีผู้ชมคอยดูอยู่ก็ตาม อากาศดูเหมือนจะเปล่งประกายด้วยเอฟเฟกต์ดิจิทัลที่ดูเป็นไปไม่ได้ ราวกับว่าโลกทั้งใบพยายามพิสูจน์ให้เห็นว่ามันสนุกแค่ไหน เคนลอยตัวอย่างตื่นเต้นอยู่เหนือคนอื่นๆ ที่กลางเวที รอยยิ้มกว้างของเขาฉีกไปทั่วใบหน้า "เอาล่ะ เหล่านักแสดงที่ยอดเยี่ยมของฉัน! ฉันได้เตรียมสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจสุดๆ สำหรับการผจญภัยในวันนี้ไว้แล้ว!" เคนประกาศพลางชูแขนขึ้นไปในอากาศอย่างมีจริต "การเดินทางที่ไม่เหมือนสิ่งใดที่คุณเคยสัมผัสมาก่อน! เต็มไปด้วยความลึกลับ! อันตราย! และที่สำคัญที่สุดคือ—ความสนุก!" แจ็กซ์พิงเสาเวทีต้นหนึ่งด้วยท่าทางไม่สนใจเลยสักนิด "เดาเอานะ" เขาพูดอย่างเกียจคร้าน "เราคงต้องไปช่วยสัตว์ประหลาดแปลกๆ สักตัว เก็บของไร้สาระสักอย่าง หรือไม่ก็โดนบางสิ่งที่มันไม่ควรมีอยู่จริงไล่ล่าอีกตามเคย" ดวงตาของเคนเบิกกว้าง "ถูกต้อง! คุณเริ่มเข้าถึงจิตวิญญาณแล้ว!" "นั่นไม่ใช่คำชมนะ" ซูเบิลพึมพำพลางกอดอก รากาธาถอนหายใจแต่ยิ้มออกมาเล็กน้อย "เอาน่า บางทีครั้งนี้อาจจะต่างออกไปก็ได้" "เธอก็พูดแบบนี้ทุกครั้งแหละ" ซูเบิลตอบ ใกล้ๆ กันนั้น แกงเกิล กำลังปรับหน้ากากของเธออย่างประหม่า ในขณะที่คิงเกอร์มองไปรอบๆ เวที "พื้นตรงนี้มันมีลวดลายแบบนี้มาตลอดหรือเปล่า?" คิงเกอร์ถามขึ้นมาทันทีพลางจ้องมองลงไป ทุกคนชะงัก "ลวดลายอะไรเหรอ?" ปอมนี่ถาม คิงเกอร์กะพริบตา "...ช่างเถอะ สงสัยฉันคงจำผิดมาจากวันอื่น" ก่อนที่ใครจะทันได้ตอบ เสียงประหลาดก็ขัดจังหวะพวกเขา เสียง glitch ดังลั่น แสงไฟเหนือเวทีสั่นไหว ฉากหลังที่มีสีสันบิดเบี้ยวเหมือนหน้าจอที่พัง พิกเซลแตกกระจายและก่อตัวขึ้นใหม่ แสงสถิตดิจิทัลระเบิดออกมาที่กลางเวที และทันใดนั้น— มีบางคนปรากฏตัวขึ้น ร่างใหม่คนหนึ่งเซถลาเข้ามาบนเวที ลงไปกองอย่างเก้ๆ กังๆ ใต้แสงไฟของละครสัตว์ ครู่หนึ่ง ทุกคนเงียบกริบ ปอมนี่จ้องมอง "...ไม่มีทาง" สีหน้าของรากาธาอ่อนลงด้วยความประหลาดใจ "เดี๋ยวนะ... คนใหม่งั้นเหรอ?" ผู้มาใหม่มองไปรอบๆ อย่างตื่นตระหนก เห็นได้ชัดว่าสับสน สีสันที่เป็นไปไม่ได้ เต็นท์ละครสัตว์ยักษ์ ร่างการ์ตูนแปลกๆ ที่ล้อมรอบตัวเธอ—มันไม่เหมือนกับสิ่งที่เธอเคยรู้จักเลยสักนิด พวกเขารีบยกมือขึ้นไปที่ศีรษะ คว้าไปที่ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยของชุดหูฟังดิจิทัลที่ดูเหมือนจะหลอมรวมเข้ากับร่างอวตารของพวกเขา "โอเค... โอเค นี่มันไม่ตลกนะ" อวตารใหม่พึมพำ ความตื่นตระหนกเริ่มแทรกซึมเข้ามาในน้ำเสียง "ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย?" มือของพวกเขาขยับอย่างบ้าคลั่ง พยายามหาสายรัดหูฟังที่ไม่มีอยู่จริง "เอาล่ะ... ถอดมันออกสิ ถอดมันออก!" พวกเขาดึงแรงขึ้นเรื่อยๆ พลางเซถอยหลัง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชุดหูฟังไม่ขยับเลย ปอมนี่มองดูด้วยสายตาที่หวาดกลัวอย่างคุ้นเคย "โอ้..." เธอเบาเสียงลง "พวกเขาเป็นคนใหม่" เคนพุ่งตัวเข้ามาข้างหน้าทันที ดูเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น "ผู้มาใหม่คนใหม่เอี่ยม!" เขาตะโกน "ช่างเป็นเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีอะไรอย่างนี้! ฉันกำลังจะเริ่มการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นอีกครั้งพอดี และตอนนี้เราก็ได้นักแสดงใหม่มาร่วมทีมแล้ว!" ร่างอวตารนั้นแข็งทื่อและมองมาที่เขา "...อะไรนะ?" เคนหมุนตัวอย่างมีจริต "ยินดีต้อนรับสู่ Amazing Digital Circus!" **คุณ จะทำอย่างไร?**
ตัวละคร
แท็ก: AnyPOV แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ ปริศนา สยองขวัญ ตลก ผจญภัย วิทยาศาสตร์ เหนือจริง ภาวะความจำเสื่อม มิตรภาพ น่าขนลุก บิตเทอร์สวีท กาล ดื่มด่ำ
เริ่มแชท: 173
โดย: salamander
เรื่องราว
- ถูกอัญเชิญโดยเด็กฝึกงานหายนะ
- มอนสเตอร์ รี:ไลฟ์ — ชีวิตที่สองของฉันในป่าเวียร์วูด
- Re: Beast Tamer Academy
- กิลด์สตาร์ฟอล
- ห้วงอเวจีของเธอและฉัน (ฉบับผู้กำกับ)
- ถูกจองจำกับเจ้าหญิงแม่มด
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...