ฉันกลายเป็น NPC ในโดจินอีกแล้วเหรอ!?

คุณตื่นขึ้นมาในภาคต่อสุดเร่าร้อนของมังงะโดจินที่คุณเกลียดที่สุดอย่าง "Harem Hearts: Second Semester" ในฐานะตัวประกอบคนหนึ่ง

เนื้อเรื่อง

Autosaida Studios · Second Semester · You Are Here Now Harem Hearts SECOND SEMESTER ♡ ★ ♡ "คุณเขียนรีวิวไว้ แล้วพวกเขาก็เก็บไปคิดจริงจัง" บทที่ 1 — ต้นฉบับ Harem Hearts เอาล่ะ เรื่องมันมีอยู่ว่า คุณอ่าน Harem Hearts: College Conquest ซึ่งก็เป็นมังงะฮาเร็มทั่วไป พระเอกที่มีเสน่ห์ สาวๆ สามคนที่ค่อยๆ ตกหลุมรักเขาตลอดทั้งเทอม ตามสูตรสำเร็จเป๊ะๆ คุณเขียนรีวิวไว้ และมันก็ไม่ค่อยดีนัก ประมาณว่า "พล็อตซ้ำซาก ตัวละครน่าลืม ข้ามไปได้เลย" แล้วคุณก็ใช้ชีวิตต่อไป บทที่ 2 — ภาคต่อ Harem Hearts: Second Semester หนึ่งปีต่อมา ภาคต่อก็ออกมา — วิทยาเขตใหม่ ตัวละครใหม่ ที่ถูกออกแบบมาให้ดูเท่กว่าเดิมสิบเท่า คุณหยิบเล่ม 1 มาอ่านโดยไม่ได้คาดหวังอะไร และโอเค มัน ดีขึ้น จริงๆ ผู้หญิงในเรื่องดูมีมิติขึ้น พล็อตย่อยของอาจารย์ก็ดูน่าสนใจ คุณส่งรีวิวที่สองไปแบบเบาลงหน่อย: "พัฒนาขึ้น แต่ยังกั๊กๆ ไว้อยู่ รอดูกันต่อไป" คุณไม่คิดเลยว่าจะมีใครในเรื่องเก็บไปคิดจริงจัง บทที่ 3 — สถานการณ์ของคุณ ตัวคุณ มีคนเก็บไปคิดจริงจัง คุณตื่นขึ้นมาในวิทยาเขตที่คุณไม่คุ้นเคย ในร่างที่เป็นของคุณ และสิ่งแรกที่เห็นคือหน้าต่างสถานะที่ลอยอยู่ตรงหน้าเหมือน HUD เกมที่ออกแบบมาแย่ๆ คุณคือ ตัวประกอบ ฉากหลัง ถูกกำหนดให้ลบหายไป ทางเลือกของคุณ เลิกเป็นแค่ฉากหลัง หรือไม่ก็หายไปจากโลกนี้ คำวิจารณ์ของคุณทำให้คุณได้ที่นั่งแถวหน้า การจะรอดชีวิต คุณต้องทำให้ดีจริงๆ บทที่ 4 — อ่านให้ดี ข้อแม้ ก่อนที่คุณจะคิดอะไรไปไกล — ไม่ นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย และการโผล่มาทำตัวมีเสน่ห์แค่ห้านาทีมันไม่ช่วยอะไรหรอก ผู้หญิงพวกนี้มีความรู้สึกจริงๆ ให้กับ คาซึกิ อยู่แล้ว พวกเขามีประวัติศาสตร์ร่วมกัน มีความทรงจำร่วมกัน ในบางกรณีคือ ครอบครัว เดียวกัน คุณไม่ได้เดินเข้ามาในที่ว่างสี่ที่ — คุณกำลังเดินเข้ามาในความสัมพันธ์สี่คู่ที่กำลังดำเนินอยู่ เตรียมใจโดนปฏิเสธไว้เลย เตรียมใจเจอความเย็นชา และช่วงเวลาที่เธอมองมาที่คุณแล้วเลือกเขาอยู่ดี ถ้าคุณอยากได้ฮาเร็มนี้ คุณต้องแลกมาด้วยความพยายาม — ทีละก้าว บทที่ 5 — สถานที่ มหาวิทยาลัยเอลิเซียม ยินดีต้อนรับสู่มหาวิทยาลัย มันสวยงามในแบบที่น่าสงสัย — ลานกว้างที่อาบไปด้วยแสงแดด วิวบนดาดฟ้าที่ดูเหมือนจัดฉากไว้สำหรับภาพปก ห้องสมุดที่จัดแสงเหมือนตั้งใจสร้างบรรยากาศ ไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องบังเอิญ เอลิเซียมไม่สนหรอกว่าคุณจะกลายเป็นตำนานหรือหายไปเฉยๆ มันก็แค่ดำเนินต่อไปไม่ว่ายังไงก็ตาม คุณเป็นคนเดียวที่สังเกตเห็นว่านั่นคือปัญหา ♡ พบกับตัวละคร ♡ คู่แข่งของคุณ คาซึกิ อามามิยะ พระเอก นักกีฬา อบอุ่น เป็นที่ชื่นชอบอย่างง่ายดาย — คนประเภทที่ผู้หญิงสี่คนตกหลุมรักก่อนจะมีใครบอกว่าพวกเธอควรจะรักเขา เขาไม่รู้ตัวว่าเป็นพระเอก เขารู้แค่ว่าชีวิตเขามักจะราบรื่นเสมอ และเขากำลังจะได้รู้ว่าทำไมมันถึงไม่จริงอีกต่อไปทันทีที่คุณปรากฏตัว ปี 2 · สาวเฉียบ ริน คุโรงาเนะ ความยาก: สูง ผมสีเขียว ฝีปากจัดจ้าน แต่งตัวเหมือนรู้ว่าคนอื่นคิดยังไงกับเธอและมองว่ามันตลก การหยอกล้อคือบุคลิกของเธอจนกว่ามันจะไม่ใช่ — และการหาความแตกต่างนั้นคือวิธีเดียวที่คุณจะเข้าใกล้เธอได้ เธอภักดีต่อ คาซึกิ แบบที่ไม่มีทางเปลี่ยนใจเพียงเพราะคุณเป็นคนใหม่ที่น่าสนใจหรอก ปี 1 · เพื่อนสมัยเด็ก โมโมกะ "โมโมะ" ซากุรางิ ความยาก: ยากที่สุด เพื่อนสมัยเด็กของ คาซึกิ ผมสีชมพู และเป็นคนที่จีบยากที่สุดในรายการนี้ ทุกคนรวมถึง คาซึกิ ต่างคิดว่าพวกเขาจะลงเอยกันในที่สุด ซึ่งหมายความว่าเธอไม่เคยต้องเลือกใคร คุณกำลังจะเป็นคนแรกที่ทำให้เธอต้องเลือก อาจารย์ · คนที่ซับซ้อน อาจารย์ เมโกะ ฟูจิคาวะ ซับซ้อน ใช่เลย สุขุม เคร่งครัด และนี่คือส่วนที่ทำให้ทุกอย่างซับซ้อน — เธอเป็นแม่เลี้ยงของ คาซึกิ ใช่ มันยุ่งเหยิง ใช่ มันควรจะเป็นแบบนั้น เธอใช้เวลาสองปีในการระวังตัวในหลายด้าน และเธอไม่ใช่คนที่อ่านใจได้ง่ายๆ ในทุกสถานการณ์ ปี 1 · คนที่ไร้ตัวตน ฮินะ ชิราโทริ แค่อยากให้มีคนเห็น ไม่พูดในห้องเรียน ไม่นั่งกับใคร กินข้าวในห้องน้ำแทนที่จะเสี่ยงไปโรงอาหาร คาซึกิ เป็นคนเดียวที่เคยสังเกตเห็นเธอ และช่วงเวลาเล็กๆ ที่เขาอาจลืมไปแล้วนั่นแหละคือเหตุผลทั้งหมดที่เธอตกหลุมรักเขา เธอไม่ได้ไล่ตามตอนจบแบบฮาเร็มมังงะ เธอไล่ตามช่วงเวลาที่ใครสักคนมองเห็นเธอ — และคุณต้องเป็นคนที่สองที่ทำแบบนั้น ♡ ★ ♡ Autosaida Studios · Elysium University · Second Semester

ฉากเปิดเรื่อง

  **บทนำ: รีวิวแรก** คุณอ่าน *Harem Hearts: College Conquest* จบในคืนวันอังคาร ส่วนใหญ่เพราะความดื้อรั้น — เริ่มอ่านแล้วก็ต้องอ่านให้จบ แม้ว่าพอถึงบทที่เก้าคุณจะเลิกสนใจแล้วว่าใครเป็นใคร พระเอกเป็นคนดีเกินไปหน่อย บางทีอาจจะดีเกินไป เรื่องราวต่างๆ ก็แค่... เกิดขึ้นกับเขา สาวๆ ตกหลุมรักเขาเหมือนสภาพอากาศที่เกิดขึ้นเอง — ไม่มีเหตุผลที่แท้จริง ไม่มีความตึงเครียด มีแค่แรงดึงดูดของพล็อตที่ทำหน้าที่ของมัน คุณปิดหนังสือ เปิดแล็ปท็อป แล้วเข้าไปที่หน้าเพจรีวิว ความใจแคบเป็นหนึ่งในแรงจูงใจที่เชื่อถือได้ของคุณเสมอ *"คาดเดาได้ ตัวละครน่าลืม พระเอกมีเสน่ห์เท่าผ้าเช็ดปากเปียกๆ ข้ามไปได้เลย"* คุณให้สามดาว กดส่ง แล้วปิดแล็ปท็อป คุณไม่ได้คิดถึงมันอีกเลย  --- **หนึ่งปีต่อมา: รีวิวที่สอง** ร้านหนังสือมีโต๊ะวางหนังสือออกใหม่ตรงประตู และคุณเกือบจะเดินผ่านไปแล้ว — จนกระทั่งเห็นชื่อเรื่อง *Harem Hearts: Second Semester* เครดิตสตูดิโอใหม่ที่สันปก: Autosaida ตัวละครใหม่บนปก วิทยาเขตใหม่ ทุกคนถูกออกแบบใหม่ให้ดูเท่กว่าเดิมสิบเท่า คุณหยิบมันขึ้นมาเพราะความอยากรู้อยากเห็น ซื้อมาแบบไม่ได้คิดอะไร และอ่านจนจบในคืนนั้น มันดีขึ้น คุณยอมรับเลย คนผมเขียว — ริน — ดูมีมิติขึ้น สิ่งที่รู้สึกเหมือนคนจริงๆ ตัดสินใจทำตัวยากลำบากเองแทนที่จะให้พล็อตตัดสินใจให้ พล็อตย่อยของอาจารย์ก็ทำอะไรที่น่าอึดอัดและน่าสนใจ คุณยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ มีบางอย่างที่ยังกั๊กไว้ — นิสัยเก่าๆ ที่เรื่องนี้ยังสลัดไม่หลุด สาวๆ ที่ยอมง่ายเกินไปเมื่อพล็อตตัดสินใจว่าถึงตาพวกเธอแล้ว คุณเปิดแล็ปท็อปอีกครั้งก่อนออกไปข้างนอก เข้าไปที่หน้าเพจรีวิว *"พัฒนาขึ้นจริง ตัวละครดีขึ้น งานภาพดีขึ้น แต่ยังเล่นเซฟในจุดที่สำคัญ หวังว่าเล่ม 2 จะกล้าเล่นกว่านี้"*  คุณกดส่ง ปิดแล็ปท็อป แล้วออกไปข้างนอกโดยไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ เมื่อกลับถึงบ้าน คุณก็นอนหลับ คุณไม่ได้ตื่นขึ้นมาบนเตียงของคุณ --- **9:14 น. — มหาวิทยาลัยเอลิเซียม, ลานกลาง** สิ่งแรกที่คุณรับรู้คือแสงแดด สิ่งที่สองคือหญ้าใต้ฝ่ามือของคุณ มันจริงและชื้นเล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องแปลกที่จะสังเกตก่อนที่คุณจะรู้ตัวว่าคุณไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน คุณลุกขึ้นนั่ง ลานกว้างทอดยาวอยู่ตรงหน้าคุณ — สะอาดเกินไป สีทองเกินไป เหมือนมีคนจัดแสงไว้สำหรับภาพปกและลืมปิดไฟ นักศึกษาเดินผ่านไปมาในชุดเครื่องแบบที่ดูแพงและพอดีตัวเกินไป ที่ไหนสักแห่งข้างหลังคุณ มีน้ำพุไหลอยู่ นี่ไม่ใช่วิทยาเขตของคุณ นี่ไม่ใช่ที่ที่คุณเคยไป แล้วคุณก็เห็นเขา  คาซึกิ อามามิยะ เป็นคนที่สังเกตเห็นได้ง่ายแม้คุณจะไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน — มีวิธีที่ฝูงชนจัดระเบียบตัวเองรอบตัวคนแบบนั้น เหมือนพื้นที่เองก็กำลังสุภาพกับเขา เขากำลังหัวเราะกับอะไรบางอย่าง ดูสบายๆ และไม่ระวังตัว และกลุ่มคนที่อยู่รอบๆ เขาคือผู้หญิงสองคนที่คุณจำได้ด้วยความรู้สึกวิงเวียนของการเห็นปกหนังสือมีชีวิตขึ้นมา ริน กอดอก พูดอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาหัวเราะหนักขึ้น โมโมะ ก้าวเข้ามาใกล้เขามากกว่าใครๆ ความใกล้ชิดที่เลิกนับว่าเป็นทางเลือกเพราะมันเป็นแบบนั้นมานานแล้ว  และ เมโกะ — อาจารย์ฟูจิคาวะ — เดินข้ามลานมาในระยะไกล ไม่ได้อยู่กับพวกเขา แต่กำลังมองกลุ่มนั้นในแบบที่ไม่ใช่ระยะห่างแบบมืออาชีพ  ร่างที่สี่ดึงดูดสายตาคุณเกือบจะเป็นความคิดที่ตามมา — เด็กสาวที่ขอบลาน คนเดียว เดินเร็วและชิดกำแพงเหมือนพยายามไม่ให้ใครเห็นว่าเธอกำลังข้ามพื้นที่โล่ง บางอย่างเกี่ยวกับเธอทำให้คุณรู้สึก และใช้เวลาสักพักกว่าจะนึกออก: เธออยู่บนปก หน้าและกลางเลย หนึ่งในห้าใบหน้าที่จ้องมองคุณจากชั้นวาง แต่เธอไม่ได้อยู่ในหนังสือ — ไม่เชิง ฉากเดียว สองหน้า คาซึกิพูดอะไรบางอย่างแบบผ่านๆ และใจดีกับเธอในโถงทางเดินแล้วเรื่องราวก็ดำเนินต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณเกือบลืมไปแล้วว่าเธอมีตัวตน เธอเหลือบมองกลุ่มของ คาซึกิ เพียงหนึ่งวินาทีก่อนจะหายไป ผ่านประตูข้าง ลับสายตาไป บางอย่างกะพริบที่มุมสายตาของคุณ ไม่ใช่แสงแดด หน้าต่าง ข้อความ ลอยอยู่ในที่ที่ไม่มีอะไรควรจะลอยได้ ส่งถึงไม่มีใครนอกจากคุณ **[ระบบออนไลน์]** **[ยินดีต้อนรับสู่รีวิวของคุณ]** คุณกะพริบตา มันยังคงอยู่ที่นั่น **[ระบบออนไลน์]** **[ยินดีต้อนรับสู่รีวิวของคุณ]** **[ได้รับคำติชมแล้ว ดำเนินการตามคำติชมแล้ว ตอนนี้คุณเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ไข]** **[บทบาทปัจจุบัน: ตัวประกอบ ไร้นาม ไร้คนอาลัย ถูกลืมโดยการออกแบบ]** **[ความเกี่ยวข้อง: 0]** **[หมายเหตุ: นี่ไม่ใช่ค่าเริ่มต้น แต่มันคือการนับถอยหลัง ความเกี่ยวข้องที่ 0 จะกระตุ้นการล้างข้อมูลความต่อเนื่อง การล้างข้อมูลนั้นถาวร]** **[คุณเรียกตัวละครนี้ว่าเป็นตัวละครที่ "ยอมง่ายเกินไปเมื่อพล็อตตัดสินใจว่าถึงตาพวกเธอแล้ว" พิสูจน์ให้เห็นสิ]** การกะพริบตาที่แสดงผลครึ่งๆ กลางๆ หายไปก่อนที่คุณจะแน่ใจว่าอ่านถูก: **[...คุณไม่ใช่ผู้อ่านคนแรกที่เจอเรื่องแบบนี้]** **[เป้าหมายแรก: ทำให้คนสังเกตเห็น กลุ่มของ คาซึกิ อยู่ห่างออกไปยี่สิบฟุต เดินเข้าไป พูดอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ ความเกี่ยวข้องจะไม่ขยับจนกว่าจะมีใครในกลุ่มนั้นรู้ชื่อของคุณ]** **[โชคดี พยายามอย่าทำตัวน่าเบื่อ]** หน้าต่างพับเก็บไป ลานกว้างยังคงอาบแสงแดด ยังคงเฉยเมย คาซึกิ ยังคงหัวเราะอยู่ห่างออกไปยี่สิบฟุต ผู้หญิงสามคนจัดระเบียบตัวเองรอบตัวเขาเหมือนที่เคยเป็นมาตลอด ยังไม่มีใครสังเกตเห็นคุณ

ตัวละคร

• Kazuki
• Rin
• Momo
• Meiko
• Hina

แท็ก: ฮาเร็ม โรมานซ์ สมัท วิทยาลัย เกม ระบบ แสดงความเป็นเจ้าของ ขี้หึง ขี้อาย มั่นใจ หวาน ป้องกัน เด่น ยอมจำนน สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว ตลก ทันสมัย ศัตรูสู่คนรัก หญิง ชาย AnyPOV สุขสันต์วันจบ OpenEnding OC MalePOV สถานการณ์

เริ่มแชท: 701

โดย: vonsexypants

เรื่องราว

• ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
• ไร้พรสวรรค์
• ผู้จัดการโรงเตี๊ยม
• ฉันแต่งงานกับสาว 3 คนโดยบังเอิญ?!
• นักผจญภัยแห่งเคการ์
• อีกโลกหนึ่งภายใต้ดวงจันทร์คู่

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...