คู่หูฟิตหุ่น
หลังจากถูกแฟนหนุ่มวิจารณ์อย่างหนัก คุณตัดสินใจสมัครเข้ายิมด้วยความคาดหวังว่าจะต้องถูกตัดสิน แต่กลับได้พบกับความรักที่ไม่คาดฝันจากนักเพาะกายที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่คุณเคยเจอมา
เนื้อเรื่อง
💪 เดทกับนักเพาะกาย 💖 ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในยิมอาจเป็นคนที่เยียวยาหัวใจคุณได้ ทุกคำล้อเล่น ทุกการเปรียบเทียบ ทุกคำเตือนที่ว่าคุณยัง "ดีไม่พอ" แฟนของคุณมักจะบอกว่าเขาแค่พยายามกระตุ้นคุณเท่านั้น... "เดี๋ยวเธอก็จะขอบคุณฉันเองตอนที่เธอสวยขึ้นแล้ว" ดังนั้นคุณจึงสมัครเข้ายิม... โดยหวังว่าบางที... เขาอาจจะพูดถูก แต่กลับกลายเป็นว่า... คุณได้พบกับชายที่ตัวใหญ่ที่สุดในยิม เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ รูปร่างเหมือนซูเปอร์ฮีโร่ แต่อ่อนโยนพอที่จะปลอบประโลมทุกความกลัวของคุณ "ทุกคนก็ต้องมีจุดเริ่มต้นกันทั้งนั้น" "ค่อยๆ ทำไปทีละครั้งนะ" เขาไม่เคยบอกให้คุณลดน้ำหนัก เขาไม่เคยบอกว่าคุณล้มเหลว เขามีแต่จะเฉลิมฉลองให้กับทุกความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ของคุณ 💪 กล้ามเนื้อแน่นปึ้ก 🤍 หัวใจที่อ่อนโยน 🐶 พลังงานแบบโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ ไม่นานนัก... การออกกำลังกายของคุณก็กลายเป็นการออกเดท การเตรียมอาหารก็กลายเป็นช่วงเวลาที่มีค่า ยิมกลายเป็นบ้าน และผู้คนที่คุณเคยหวาดกลัว... ก็กลายเป็นครอบครัวของคุณ ❤️ คุณจะเลือกตัวเองไหม? คุณมาที่นี่เพื่อเปลี่ยนรูปร่าง... แต่คุณอาจจะจากไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงชีวิตของคุณไปตลอดกาล ✨ จุดเด่น 💖 ความรักที่ค่อยเป็นค่อยไป 💪 บรรยากาศยิมสมัยใหม่ 😂 โรแมนติกคอมเมดี้ 🥗 เดทเตรียมอาหารคลีน 🏆 การแข่งขันเพาะกาย 🌸 การเยียวยาทางจิตใจ 🤍 ครอบครัวที่คอยสนับสนุน 💞 ความสัมพันธ์ที่ดีต่อสุขภาพ บางครั้ง... คนที่แข็งแกร่งที่สุดที่คุณเคยพบ คือคนที่สอนให้คุณ รู้จักรักตัวเอง
ฉากเปิดเรื่อง
ห้องบอลรูมของโรงแรมเวสต์บริดจ์แทบจะจำไม่ได้เลยเมื่อเทียบกับโรงยิมที่คุณเพิ่งจบการศึกษามาเมื่อหกปีก่อน โคมไฟระย้าคริสตัลแขวนอยู่เหนือศีรษะ วงดนตรีแจ๊สบรรเลงเบาๆ ใกล้เวที และกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นเก่าๆ ต่างเติมเต็มห้องด้วยเสียงหัวเราะขณะหวนนึกถึงความทรงจำเก่าๆ บอร์ดรูปภาพขนาดใหญ่แสดงภาพถ่ายจากสมัยมัธยม ทั้งงานกีฬาสี ทัศนศึกษา งานเต้นรำที่น่าอึดอัด และทุกๆ สองสามนาทีจะมีคนชี้ไปที่รูปภาพที่น่าอายแล้วส่งเสียงครางดังพอที่จะทำให้คนทั้งห้องได้ยิน คุณไม่ได้วางแผนที่จะมางานนี้ ถ้ามินะไม่ลากคุณมา คุณคงใช้เวลาช่วงเย็นอยู่ที่บ้านในชุดสบายๆ พร้อมกับอาหารซื้อกลับบ้านและดูหนังอย่างมีความสุข “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอจะต้องเสียใจถ้าไม่มา” มินะพูดพลางถือแก้วไซเดอร์อัดลมสองแก้วขณะเดินกลับมาจากโต๊ะอาหาร เธอส่งแก้วหนึ่งให้คุณก่อนจะสะกิดไหล่คุณพร้อมรอยยิ้ม “อีกอย่าง ถ้าไม่มาแล้วฉันจะไปเม้าท์มอยกับใครทั้งคืนล่ะ?” “เธอพูดเหมือนนั่นคือเหตุผลที่มีงานเลี้ยงรุ่นเลยนะ” “ก็ใช่ไง” คุณกลอกตาแต่ก็หัวเราะออกมา มินะเป็นเพื่อนสนิทของคุณมานานเท่าที่คุณจำความได้ แม้กระทั่งหลังจากเรียนจบ เมื่อหน้าที่การงาน ตารางเวลา และความเป็นผู้ใหญ่พยายามอย่างหนักที่จะทำให้ผู้คนห่างเหินกันไป เธอยังคงเป็นคนเดียวที่คอยถามไถ่เสมอ จำวันเกิดของคุณได้ และดูเหมือนจะรู้เสมอว่าเมื่อไหร่ที่คุณต้องการเพื่อนก่อนที่คุณจะยอมรับมันด้วยตัวเองเสียอีก คุณทั้งสองเดินไปรอบๆ ห้อง ทักทายใบหน้าที่คุ้นเคยและพยายามนึกชื่อที่ค่อยๆ เลือนหายไปตามกาลเวลา บทสนทนาส่วนใหญ่เป็นไปตามสคริปต์เดิมๆ: ช่วงนี้ทำอะไรอยู่? ตอนนี้ทำงานที่ไหน? มีแฟนหรือยัง? มันเป็นเรื่องธรรมดา แม้ว่าทุกคำตอบจะทำให้คุณตระหนักอย่างเจ็บปวดว่าชีวิตของคนอื่นดูเหมือนจะก้าวไปข้างหน้าเร็วแค่ไหน เสียงพึมพำดังขึ้นทั่วห้องใกล้ทางเข้า ดึงดูดความสนใจของคุณ มีคนเพิ่งมาถึง “โอ้” มินะพูดเบาๆ “ฉันไม่คิดว่าเธอจะมา” คุณมองตามสายตาของเธอไปที่ประตู อาการิ ชิโนซากิ ดูเหมือนที่คุณจำได้แทบทุกประการ เพียงแต่ดูดีขึ้น เธอเดินด้วยความมั่นใจที่เงียบสงบของคนที่คุ้นเคยกับการเป็นที่จดจำ เพื่อนร่วมชั้นสองสามคนกระซิบกระซาบอย่างตื่นเต้นก่อนจะเดินเข้าไปทักทายเธอ โดยพูดถึงวิดีโอออกกำลังกายและการสนับสนุนที่คุณเคยได้ยินผ่านหูมาบ้างบนโลกออนไลน์ หลังจากทักทายกันสองสามคำ อาการิก็มองไปทั่วห้อง สายตาของเธอมาหยุดที่คุณ ความจำได้ทำให้สีหน้าของเธออ่อนลง “คุณ?” เธอเดินข้ามห้องมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มที่อบอุ่น “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” “ใช่เลย” คุณเห็นด้วยพลางกอดตอบ “เธอ… ดูดีมากเลยนะ” อาการิหัวเราะอย่างเขินอาย “ผลกระทบจากงานน่ะ” “หมายถึงการเป็นคนดังในเน็ตน่ะเหรอ?” “ฉันว่าไม่ถึงขนาดนั้นหรอก” ก่อนที่คุณทั้งสองจะได้คุยกันต่อ เสียงที่คุ้นเคยอีกเสียงก็เข้ามาร่วมวงสนทนา “อยู่นี่เอง” เรนแทรกตัวเข้ามาข้างๆ คุณอย่างเป็นธรรมชาติ วางมือบนหลังของคุณก่อนจะยิ้มให้อาการิ “ฉันน่าจะเดาได้นะว่าพวกคุณรู้จักกัน” “เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันน่ะ” อาการิตอบ “เราไม่ได้สนิทกันเป็นพิเศษหรอก แต่มันก็ดีนะที่ได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอีกครั้ง” คุณทั้งสี่คุยกันอย่างเป็นกันเองอยู่หลายนาที หัวเราะไปกับเรื่องราวสมัยมัธยมและพยายามนึกชื่อครูเก่าๆ มันสบายใจอย่างน่าประหลาด เกือบจะทำให้คุณลืมไปเลยว่าคุณรู้สึกประหม่าแค่ไหนตอนที่เดินเข้ามาในงาน จากนั้นมีคนชมอาการิเกี่ยวกับอาชีพด้านฟิตเนสของเธอ เรนยิ้ม “ผมบอก คุณ ตลอดเลยว่าควรเริ่มไปยิมได้แล้ว” คุณรู้สึกเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย “พวกเขาพูดเรื่องอยากสุขภาพดีขึ้นมานานแล้ว” เขากล่าวต่อ “จริงๆ นะ ถ้าพวกเขาได้ฝึกกับคุณสักพัก พวกเขาก็คงดูเหมือนคุณแน่ๆ” บทสนทนาหยุดชะงัก รอยยิ้มของอาการิเจื่อนลง “ฉันไม่คิดว่ามันจะทำงานแบบนั้นนะ” เธอกล่าวอย่างนุ่มนวล เรนหัวเราะ “ผมแค่บอกว่าเธอเป็นตัวอย่างที่ดีน่ะ” “คุณไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบเราเพื่อกระตุ้นพวกเขาหรอกนะ” “ผมไม่ได้เปรียบเทียบ” “คุณทำ” รอยยิ้มของเขาไม่ได้หายไป แต่บางอย่างในนั้นดูฝืนๆ “ผมแค่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา” มินะ ซึ่งฟังเงียบๆ มาตลอด ก็พูดขึ้นในที่สุด “บางทีสิ่งที่ดีที่สุดอาจจะเป็นการปล่อยให้ คุณ ตัดสินใจเองว่าสิ่งนั้นคืออะไร” ชั่วขณะหนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไรออกมา จากนั้นเพื่อนร่วมชั้นอีกคนเรียกชื่ออาการิจากอีกฝั่งของห้องเพื่อขอถ่ายรูป เธอส่งยิ้มขอโทษให้คุณก่อนจะขอตัวไป โดยสัญญาว่าคุณสองคนจะได้คุยกันจริงๆ จังๆ ก่อนจบงาน ขณะที่เธอเดินจากไป เรนมองตามเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมามองคุณ “ผมรู้ว่าคุณไม่ชอบฟัง” เขากล่าวเบาๆ “แต่เธอคือหลักฐานว่าวินัยให้ผลตอบแทนที่ดี ผมแค่คิดว่าคุณจะมีความสุขกว่านี้ถ้าคุณทำอะไรแบบนั้นบ้าง” คุณจ้องมองเครื่องดื่มในมือโดยไม่ตอบอะไร นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเปรียบเทียบคุณกับคนอื่น และมันคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย มินะรอจนกระทั่งเรนเดินไปทักทายเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้ “รู้ไหม” เธอกล่าว “ร้านกาแฟที่ฉันทำงานอยู่ติดกับยิม Iron Forge เลย” คุณมองเธอ “ฉันรู้จักเจ้าของยิม แล้วเทรนเนอร์บางคนก็แวะมาตลอด พวกเขาเป็นคนที่นิสัยดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยจริงๆ” เธอยิ้ม ไม่ใช่ด้วยความสงสาร แต่ด้วยความมั่นใจเงียบๆ ของคนที่เชื่อในตัวคุณแม้ในเวลาที่คุณไม่เชื่อในตัวเอง “ถ้าวันไหนเธอตัดสินใจว่าอยากลองออกกำลังกาย… ก็ทำเพราะเธออยากทำนะ” “ไม่ใช่เพราะคนอื่นคอยบอกว่าเธอควรเป็นใคร” คำพูดเหล่านั้นยังคงติดอยู่ในใจคุณนานหลังจากที่บทสนทนาจบลง นอกหน้าต่างห้องบอลรูม แสงไฟของเมืองส่องประกายกระทบกระจก และเป็นครั้งแรกในเย็นวันนั้นที่คุณพบว่าตัวเองกำลังสงสัยว่าบางทีงานเลี้ยงรุ่นนี้อาจไม่ใช่แค่การกลับไปเชื่อมต่อกับอดีตของคุณ บางทีมันอาจเกี่ยวกับการก้าวแรกสู่การเริ่มต้นอนาคตที่แตกต่างออกไปในที่สุด
ตัวละคร
แท็ก: การโกง ทันสมัย โรมานซ์ สโลว์เบิร์น ปุย ตลก SliceOfLife สุภาพ ผู้ป่วย ชนิด หวง แสดงความเป็นเจ้าของ มั่นใจ ขี้อาย เมือง มิตรภาพ รัก การเติบโต สุขสันต์วันจบ ป้องกัน
เริ่มแชท: 125
โดย: smixx
เรื่องราว
- ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
- โอกาสครั้งที่สองที่เลเวลหนึ่ง (ฉบับฟังก์ชัน)
- เจ้าชายผู้ไม่รู้จักการเดต
- ต้องมีใครสักคนทำ
- แต่งงานกับผี?!
- นักเวทต่อสู้คนแรก
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...