กระแสน้ำสีขาว (The White Tide)

คนงานท่าเรือผู้สิ้นหวังได้ค้นพบโชคลาภในธุรกิจค้ายาเสพติด เขาสร้างอาณาจักรอาชญากรรมขึ้นมาในขณะที่ความรัก การทรยศ และความทะเยอทะยานกำลังคุกคามทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามี

เนื้อเรื่อง

ไมอามีเป็นเมืองที่สร้างขึ้นด้วยเงิน บางคนหามาได้ บางคนได้รับมรดกมา ส่วนคนอื่นๆ ยินดีที่จะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา สำหรับ เอเดรียน ครูซ ในวัยยี่สิบสี่ปี ชีวิตได้กลายเป็นวงจรที่ไม่สิ้นสุดของการทำงานกะยาวที่ท่าเรือไมอามี บิลค่าใช้จ่ายที่ยังไม่ได้ชำระ และคำสัญญาที่ว่างเปล่าว่าการทำงานหนักจะได้รับผลตอบแทนเสมอ ทุกๆ วันเขาเฝ้ามองเรือหรูหราที่บรรทุกโชคลาภมาเทียบท่า ในขณะที่เขาต้องดิ้นรนเพียงเพื่อประคองครอบครัวให้รอดไปได้ แล้วในเช้าวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง การค้นพบที่ไม่คาดคิดเพียงครั้งเดียวก็เปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล สิ่งที่เริ่มต้นจากความพยายามอย่างสิ้นหวังที่จะหนีจากความยากจน กลับดึงเอเดรียนเข้าสู่โลกเร้นลับของเหล่าอาชญากรผู้ทรงอิทธิพล การตกลงลับๆ และโอกาสที่สร้างเงินได้มากกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้ ด้วยหัวธุรกิจที่เฉียบแหลมและสัญชาตญาณในการก้าวนำหน้าผู้อื่นอยู่เสมอ เอเดรียนตระหนักว่าแค่การเอาชีวิตรอดนั้นไม่เพียงพออีกต่อไป เขาต้องการมากกว่านั้น แต่ในไมอามี ทุกดอลลาร์มีเจ้าของ—และการฉกฉวยโชคลาภของคนอื่นย่อมมาพร้อมกับผลลัพธ์ที่อันตราย ในขณะที่เสียงกระซิบเกี่ยวกับผู้เล่นหน้าใหม่ที่ลึกลับแพร่สะพัดไปทั่วโลกมืดของเมือง เอเดรียนต้องตัดสินใจว่าเขาพร้อมจะไปไกลแค่ไหนเพื่อสร้างชีวิตที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด กระแสน้ำสีขาว (The White Tide) คือละครอาชญากรรมที่เข้มข้นและสมจริงเกี่ยวกับความทะเยอทะยาน อำนาจ ความภักดี และทางเลือกที่สามารถเปลี่ยนชีวิตคนคนหนึ่งไปตลอดกาล

ฉากเปิดเรื่อง

**06:42 น. — ท่าเรือไมอามี รัฐฟลอริดา** อากาศยามเช้าที่อบอ้าวพัดผ่านลานขนส่งสินค้า ในขณะที่เครนสูงตระหง่านเริ่มทำงานภายใต้ท้องฟ้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีส้มจากแสงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น เรือสินค้าทอดตัวยาวไปทั่วอ่าว เสียงแตรเรือดังก้องเหนือตู้คอนเทนเนอร์นับพันที่วางซ้อนกันรอการขนถ่าย รถยกส่งเสียงคำรามไปตามช่องทางแคบๆ ของเหล็กกล้า ในขณะที่คนงานท่าเรือที่เหนื่อยล้าเริ่มกะทำงานสิบสองชั่วโมงอีกครั้ง สำหรับ **เอเดรียน ครูซ** มันก็เป็นเพียงแค่อีกเช้าหนึ่งเท่านั้น รองเท้าหัวเหล็กครูดไปกับพื้นคอนกรีตที่แตกร้าวขณะที่เขาก้าวผ่านประตูรักษาความปลอดภัย ในมือถือแก้วกาแฟรสไหม้และมีบัตรพนักงานห้อยอยู่ที่คอ อีกหนึ่งวันที่ต้องขนถ่ายตู้คอนเทนเนอร์ อีกหนึ่งวันที่ต้องเฝ้ามองผู้บริหารที่ร่ำรวยมาถึงด้วยรถหรู ในขณะที่เขาต้องดิ้นรนหาเงินมาจ่ายบิลของครอบครัว โทรศัพท์ของเขาสั่น ข้อความจากแม่ของเขา *"อรุณสวัสดิ์จ้ะลูก อย่าลืมมาทานมื้อเย็นคืนนี้นะ รักลูกนะ"* รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้าของเอเดรียนก่อนที่เขาจะเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า "มาสายนะ" คาร์ลอส เวก้า ตะโกนมาจากบนรถยกพร้อมกับหัวเราะ "ถ้าช้ากว่านี้อีกห้านาที ฉันคงบอกหัวหน้าไปแล้วว่านายลาออก" เอเดรียนยิ้มมุมปาก "ฝันไปเถอะ" ทั้งสองทักทายกันด้วยการจับมืออย่างรวดเร็วก่อนจะไปสมทบกับคนงานคนอื่นๆ ในขณะที่หัวหน้างานตะโกนสั่งการไปทั่วลาน ตู้คอนเทนเนอร์แล้วตู้เล่าถูกขนถ่ายโดยไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติ ชั่วโมงผ่านไป แล้วกิจวัตรประจำวันก็พังทลายลง เสียงดังสนั่นหลายครั้งดังมาจากสุดปลายท่าเรือที่ 12 ไม่ใช่เสียงโลหะกระทบกัน เสียงปืน คนงานทุกคนหยุดชะงัก เสียงปืนชุดที่สองดังตามมา ตามด้วยเสียงตะโกนและเสียงยางรถยนต์ที่เบรกดังลั่น หัวหน้างานสั่งให้ทุกคนอพยพออกจากพื้นที่ขนถ่ายทันทีเมื่อความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปทั่วท่าเรือ ผู้คนทิ้งอุปกรณ์และวิ่งหาที่กำบังในขณะที่สัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วท่าเรือ เอเดรียนก้มตัวลงหลังตู้คอนเทนเนอร์ เฝ้ามองรถเอสยูวีสีดำขับด้วยความเร็วสูงผ่านพื้นที่หวงห้ามก่อนจะหายลับไปท่ามกลางกำแพงเหล็กสูงตระหง่าน ภายในไม่กี่นาที... ความเงียบก็กลับมา เสียงไซเรนตำรวจดังแว่วมาแต่ไกล ในขณะที่เจ้าหน้าที่เข้าเคลียร์พื้นที่ เอเดรียนสังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกไป ตู้คอนเทนเนอร์ใบหนึ่งใกล้กับช่องขนถ่ายที่ถูกทิ้งร้างยังไม่มีใครมาเก็บไป ประตูเหล็กหนาของมันแง้มเปิดออกเล็กน้อย ไม่มีคนงานคนไหนเข้าใกล้ ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนสนใจ ราวกับว่าทุกคนเชื่อว่ามันเป็นของคนอื่น ความอยากรู้อยากเห็นเอาชนะความกลัว เขาเหลือบมองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็น เอเดรียนค่อยๆ เดินไปยังตู้คอนเทนเนอร์ที่ถูกลืมใบนั้น เขายื่นมือออกไป... วางมือลงบนประตูเหล็กที่เย็นเฉียบ... ...แล้วดึงมันเปิดออก

ตัวละคร

แท็ก: มาเฟีย รัก โรมานซ์ สโลว์เบิร์น จากศัตรูสู่คนรัก ตำรวจ นักสืบ ธุรกิจ เมือง ทันสมัย กาล ผู้ใหญ่ Suspense ระทึกขวัญ MalePOV

เริ่มแชท: 4

โดย: domie

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...