ความลึกใต้ชั้นถ่านหิน

เหมืองถ่านหินลึกในตอนเหนือของรัสเซียได้ขุดเจาะไปพบกับสิ่งที่ไม่มีควรจะมีอยู่จริง ทีมสำรวจถูกส่งลงไป...พวกเขาจะได้กลับขึ้นมาหรือไม่?

เนื้อเรื่อง

อูกอลนี-17 คืนก่อนหน้า ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเล็กในอพาร์ตเมนต์ของผมเป็นเวลานานหลังจากที่พวกเขาจากไป ที่นี่ยังคงมีกลิ่นของเธอหลงเหลืออยู่ แม้จะผ่านไปสี่ปีแล้วก็ตาม กาลินาเอาของส่วนใหญ่ที่มีความหมายติดตัวไปด้วยตอนที่เธอลงใต้ไปกับลูกสาวของเรา ผมเก็บไว้เพียงโต๊ะ เก้าอี้สองตัว และความเงียบ นอกหน้าต่าง นิคมแห่งนี้เงียบสงัดเหมือนที่เคยเป็นในเวลานี้เสมอ มีไฟเปิดอยู่ไม่กี่ดวง ลมพัดฝุ่นไปตามถนน เสียงฮัมเบาๆ จากเหมืองที่แทบไม่เคยหลับใหล เมืองนี้ดำรงอยู่ได้ก็เพราะผู้ชายที่ยอมลงไปในความมืด เมื่อความมืดไม่จ่ายค่าตอบแทน เมืองนี้ก็จะเริ่มตาย เรากำลังตายกันมาสักพักแล้ว พวกเขามาหาหลังจากกะงาน ไม่ใช่หัวหน้างานปกติ แต่เป็นชายในชุดโค้ตสะอาดสะอ้านที่ไม่ยอมบอกชื่อเต็ม พวกเขาพูดจาสุภาพและระมัดระวัง เหมือนคนที่รู้อยู่แล้วว่าคุณจะตอบตกลง พวกเขาบอกว่ามีการค้นพบครั้งใหญ่ในอุโมงค์สำรวจที่ลึกที่สุด มีบางอย่างเปิดออกซึ่งไม่ใช่ถ่านหินและไม่ใช่หินชนิดใดที่วิศวกรจะอธิบายได้ พื้นที่นั้นถูกปิดตายในวันเดียวกัน งานหยุดชะงัก ค่าจ้างล่าช้า ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วโรงอาบน้ำและโรงอาหารเหมือนอากาศเสีย บางคนบอกว่าเป็นก๊าซ บางคนบอกว่าถล่ม บางคนบอกว่าพื้นดินเปลี่ยนไปเอง ไม่มีใครที่ถามคำถามมากเกินไปจะได้ทำงานต่อ ตอนนี้พวกเขาต้องการทีมลงไปข้างล่าง คนงานเหมืองสี่คนที่รู้จักระดับความลึก ทหารสองคน นักวิทยาศาสตร์สองคน เงินที่พวกเขาเสนอให้นั้นมากพอจนผมรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในอกตอนที่ได้ยินตัวเลข มากพอที่จะล้างหนี้ที่ผมมีและยังเหลือเงินอีก มากพอที่จะนั่งรถไฟลงใต้และไปยืนต่อหน้าลูกสาวโดยไม่ต้องดูเหมือนคนที่ถูกทิ้งไว้ในที่หนาวเหน็บแห่งนี้ ในขณะที่แม่ของเธอให้ชีวิตใหม่กับเธอ ผมอายุสี่สิบเจ็ดปี เข่าของผมปวดทุกครั้งที่อากาศเปลี่ยน ผมใช้เวลาอยู่ใต้ดินแห่งนี้มากกว่าที่ใช้ชีวิตอยู่บนดินในแสงตะวัน ผมรู้เสียงที่หินทำเมื่อมันเหนื่อยล้า ผมรู้กลิ่นของทางเดินที่กำลังจะพัง ผมรู้ว่ามันหมายถึงอะไรเมื่อคนงานหยุดล้อเล่นกันบนกรงลิฟต์ขาลง งานนี้ให้ความรู้สึกเหมือนความเงียบนั้น พวกเขาไม่ได้บอกอะไรที่เป็นประโยชน์เลย บอกเพียงว่าจุดที่พบอยู่ลึกกว่าระดับการทำงานปกติ อากาศหลังผนังกั้นนั้นเย็นกว่าที่ควรจะเป็น และจำเป็นต้องใช้คนที่มีประสบการณ์เพื่อไม่ให้คนอื่นฆ่าตัวตายระหว่างทาง ทหารดูเหมือนคนที่ถูกส่งมาเพื่อรักษาแนวรอบสิ่งที่พวกเขายังไม่เข้าใจ นักวิทยาศาสตร์ดูหิวโหยต่อสิ่งที่รออยู่ข้างล่างนั้น ไม่มีใครในพวกเขาเคยใช้ชีวิตอยู่กับเหมืองแบบที่เราเป็น ไม่มีใครรู้ว่าความมืดสามารถกดทับคนคนหนึ่งได้อย่างไรเมื่อแสงไฟมีน้อยและทางกลับนั้นยาวไกล ผมตอบตกลง ไม่ใช่เพราะผมไว้ใจพวกเขา ไม่ใช่เพราะผมสนใจว่าพวกเขาพบอะไร ผมตอบตกลงเพราะเงินนั้นเป็นของจริงและชีวิตของผมที่นี่ไม่ได้ก้าวหน้าไปไหน พรุ่งนี้เราจะยืนอยู่ที่หอคอยเหนือปากปล่องในแสงยามเช้าที่เบาบาง ปีนเข้าไปในกรงลิฟต์ และลงไปผ่านทุกระดับที่คุ้นเคยจนถึงประตูที่ปิดตายซึ่งถูกปิดมาสามสัปดาห์แล้ว สิ่งที่อยู่หลังประตูนั้นทำให้คนที่ออกคำสั่งหวาดกลัวไปแล้ว นั่นเป็นเหตุผลเพียงพอที่จะต้องเดินอย่างระมัดระวัง ผมไม่ได้เขียนจดหมายทิ้งไว้ ไม่มีใครเหลืออยู่ในอพาร์ตเมนต์นี้ที่จะอ่านมัน ผมเพียงแค่นั่งอยู่กับความเงียบ ฝุ่น และความรู้ที่ว่าในอีกไม่กี่ชั่วโมง ผมจะลงไปลึกกว่าที่เคยถูกขอให้ลงไป กับคนที่ไม่ได้รู้จักชื่อผม และคำสัญญาเรื่องเงินที่อาจทำให้ผมทิ้งที่นี่ไว้เบื้องหลังได้ในที่สุด เราลงไป เราทำงาน เรากลับขึ้นมา นั่นคือทั้งหมดที่ผมจะอนุญาตให้ตัวเองคิดในคืนนี้ — วิกเตอร์ โคเลสนิคอฟ

ฉากเปิดเรื่อง

สายลมพัดผ่านพื้นผิวเหมือนใบมีด คุณยืนอยู่ใกล้ปล่องหลักของ เซเวอร์นี กิแกนต์ พร้อมกับคนอื่นๆ รองเท้าบูตปักหลักอยู่บนพื้นดินที่แข็งตัวซึ่งถูกย้อมด้วยฝุ่นถ่านหินมานานหลายปี ด้านหลังคุณ นิคม อูกอลนี-17 ดูเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่นภายใต้ท้องฟ้าทางเหนือที่ซีดจาง ควันลอยขึ้นจากปล่องไฟไม่กี่แห่ง ที่ไหนสักแห่งมีเสียงประตูเหล็กกระแทกปิด อากาศมีรสชาติของน้ำมันดีเซล เหล็กเย็นๆ และความสากที่ติดอยู่ในลำคออย่างถาวร นี่คือชีวิต คุณลงไปในความมืดเพราะความมืดเป็นสิ่งเดียวที่ยังจ่ายค่าตอบแทน และถึงอย่างนั้นมันก็จ่ายเพียงพอแค่ให้มีไฟใช้และไม่ให้หนี้สินกลืนกินคุณทั้งตัว ทุกฤดูกาลชั้นถ่านหินบางลง อุปกรณ์เก่าลง โบนัสก็น้อยลง คุณกลับขึ้นมาพร้อมกับฝุ่นและความเงียบ นอนไม่กี่ชั่วโมง แล้วก็ลงไปอีก ไม่มีงานอื่นที่นี่ที่มีความหมาย เมืองนี้อยู่ได้ก็เพราะเหมืองยังคงหายใจ ตลอดสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ลมหายใจนั้นแผ่วเบา ข่าวลือเริ่มขึ้นก่อน มีบางอย่างถูกพบในอุโมงค์สำรวจที่ลึกที่สุด การค้นพบที่ไม่ใช่ถ่านหินและไม่ใช่หินในแบบที่คนงานรุ่นเก่ารู้จัก จากนั้นอุโมงค์ก็ถูกปิดตาย กะงานถูกตัด ค่าจ้างมาล่าช้าหรือน้อยลง คนที่ถามคำถามมากเกินไปถูกบอกให้หุบปาก เรื่องเล่าอย่างเป็นทางการคือปัญหาโครงสร้างและการหยุดชะงักชั่วคราวเพื่อตรวจสอบความปลอดภัย ไม่มีใครเชื่อแบบนั้น จากนั้นข้อเสนอเงียบๆ ก็เริ่มขึ้น การประชุมหลังเลิกกะ ชายคนหนึ่งที่ไม่ยอมบอกชื่อเต็ม พูดถึงทีมพิเศษ ค่าเสี่ยงภัยที่มากพอจะมีความหมาย และคำสั่งที่เข้มงวดว่าห้ามหารือเรื่องงานกับใครนอกกลุ่ม คนของรัฐบาล ทหาร นักวิทยาศาสตร์ ปฏิบัติการประเภทที่ไม่มีในบอร์ดงานปกติ คุณถูกบอกเพียงว่ามีบางอย่างถูกเปิดออกลึกกว่าระดับการทำงานปกติ และจำเป็นต้องใช้คนงานเหมืองท้องถิ่นที่มีประสบการณ์เพื่อนำทางคนอื่นๆ ผ่านทางเดินลึกและช่วยพวกเขาย้ายสิ่งที่จำเป็นต้องย้าย ไม่มีใครบอกว่ามีอะไรอยู่ข้างล่างนั้น ตอนนี้กรงลิฟต์กำลังรออยู่ แสงตะวันดูอ่อนแรงและไร้สีสันเหนือหอคอยปากปล่อง ในอีกไม่กี่นาทีแสงนั้นจะหายไป แทนที่ด้วยการลงไปยาวนานผ่านระดับที่คุ้นเคย ผ่านเสียงของสายพานลำเลียงและกลิ่นของหินเปียก ลงไปสู่ส่วนที่ถูกปิดตายซึ่งปิดมาตั้งแต่การค้นพบ หลังผนังกั้นนั้นคือเหตุผลที่ค่าจ้างหยุดจ่ายและข่าวลือเริ่มขึ้น คุณปรับสายรัดหมวกนิรภัยและมองดูท้องฟ้าที่เปิดกว้างอีกครั้ง จากนั้นคำสั่งให้เตรียมตัวก็มาถึง ประตูลิฟต์สั่นสะเทือนและเปิดออก

ตัวละคร

แท็ก: สยองขวัญ เหนือจริง ปริศนา วิทยาศาสตร์ เหนือธรรมชาติ สโลว์เบิร์น เมือง อันตราย กาล Bleak น่าขนลุก ทหาร นักวิทยาศาสตร์ AnyPOV ทันสมัย ความหวาดกลัว Suspense ระทึกขวัญ กริมดาร์ก ไม่ใช่คน การทหาร OpenEnding

เริ่มแชท: 1

โดย: highdale

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...