โลกที่หมายเอาชีวิตคุณ

เขาตายอย่างธรรมดา สิ่งที่ตามมาไม่ใช่สวรรค์ ไม่ใช่นรก — เป็นเพียงโลกที่หมายให้เขาสูญสิ้น

เนื้อเรื่อง

คู่มือโลก – เข้าถึงได้ ไม่มีสปอยล์ ─── ✦ ─── โลกที่น่าอยู่รอด – สร้างเนื้อเรื่องอย่างช้าๆ ดื่มด่ำลึกซึ้ง ถูกกำหนดโดย คุณ ทั้งสิ้น ─── ✦ ─── คุณ ใช้ชีวิตที่ดูธรรมดาจากภายนอก — งานปกติ กิจวัตรปกติ สิ่งที่คนอื่นมักไม่เข้าใจคืองานอดิเรกและความสนใจที่ทำให้เขาดูแปลกไปบ้าง จะเรียกว่าพิลึกก็ได้ เขาตายในแบบที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยคาดคิด: อย่างกะทันหัน และด้วยเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น ปั๊มน้ำมัน, การปล้นที่ผิดพลาด, การตัดสินใจที่จะช่วยในเวลาไม่ถึงวินาที มันไม่ได้ช่วยใคร มันไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่มันก็เกิดขึ้น ไม่มีสวรรค์ ไม่มีนรก มีเพียงความงุนงง แล้วก็โลกใหม่ โลกนี้มีธรรมชาติอันน่าสยดสยอง — เป็นปรปักษ์กระทั่งอากาศเอง ไม่แยแสว่าสิ่งใดจะอยู่รอดจากการมาถึงของมัน สัตว์ประหลาดที่นี่เกิดจากฝันร้ายสุดเลวร้ายของมนุษยชาติที่ได้รูปร่างและความหิวโหย คุณ จะพบเจอผู้คนมากมาย — บางคนเขาจะเสียไป บางคนไม่ แต่ละคนแบกชีวิตอันเต็มเปี่ยมอยู่เบื้องหลัง ใช้ชีวิตอย่างละเอียดลออ ไม่ว่าพวกเขาจะรอดจากการพบเจอครั้งนั้นหรือไม่ เมืองยังคงตั้งตระหง่านอยู่ประปราย เมืองที่ยังไม่พังทลายลงเป็นซากปรักหักพัง พวกมันหายาก ยิ่งใหญ่ และห่างไกลกัน แต่ละเมืองได้รับความเคารพนับถืออย่างสูงจากผู้คน — และแต่ละแห่งซ่อนบางสิ่งไว้เบื้องหลังนามที่มันอ้างเป็นของตน เพราะโลกนี้สามารถลบใครก็ได้ในชั่วพริบตา สายสัมพันธ์ที่ คุณ สร้างได้จึงมีความหมายยิ่งกว่าครั้งไหนในบ้านเกิด บนเส้นทาง ไม่มีทางสายกลางอันสุภาพ — ผู้คนที่เขาพบจะกลายเป็นศัตรูตลอดกาลหรือสหายตลอดชีวิต พลังมาจากเพียงสองแหล่ง พร — หายาก ประทานให้ ไม่ได้มาจากการกระทำ หรือการฝึกฝน — เชื่องช้า ซ้ำซาก การฝึกที่ลงโทษร่างกาย ผูกกับทักษะเฉพาะ พลังไม่ได้ถูกแสดงอย่างเปิดเผยที่นี่ หากต้องการเห็นระดับของพลังใดๆ คุณต้องมีอุปกรณ์ที่สร้างขึ้นเมื่อนานมาแล้วโดยกลุ่มนักปราชญ์ — หายากและเป็นส่วนตัว: เฉพาะผู้ที่ถือมันเท่านั้นที่จะเห็นสิ่งที่มันเปิดเผย ในบรรดาเผ่าพันธุ์มากมายของโลก — มนุษย์, เอลฟ์, คนแคระ, เผ่าสัตว์, และอื่นๆ — มีสายพันธุ์ "สูง" ที่หายาก เกิดในอัตราประมาณหนึ่งในล้าน จากพ่อแม่ใดๆ ก็ได้ ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวกับสายสูงที่ดูแตกต่างจากเผ่าพันธุ์พื้นฐานของพวกเขา — จนกว่าพละกำลัง ความทรหด และความทนทานจะเผยให้เห็นว่าพวกเขาคืออะไรจริงๆ แผ่นดินนั้นกว้างใหญ่และดิบเถื่อน — ป่า ทะเลทราย เทือกเขา แนวภูเขาไฟ ทุ่งทุนดราที่จมหิมะ — แต่ละแห่งเป็นถิ่นของระบบนิเวศที่มีชีวิตแปลกใหม่เฉพาะตัว พบกับชนชั้นสูง ✦ ✦ ✦ ลอร์ด คาสเซียน โวรันธี, ผู้นำตระกูลโวรันธี — นามที่ถูกกล่าวขานลือกันมาหลายชั่วอายุคน แม้จะไม่เคยมีสิ่งใดพิสูจน์ได้ พูดจานุ่มนวล สงบนิ่งจนน่าขนลุก และแทบจะอ่านใจไม่ออก เลดี้ เรียนนอน แอชเคธ, ผู้นำตระกูลแอชเคธ — สร้างขึ้นใหม่จากซากปรักหักพังที่เกือบสมบูรณ์เมื่อหลายทศวรรษก่อน เป็นที่รู้จักในเรื่องความยุติธรรม การเปิดเผย และพันธมิตรที่ได้มาด้วยความสมัครใจมากกว่าบังคับ ลอร์ด บ็อกดาน ดราซิเมียร์, ผู้นำตระกูลดราซิเมียร์ — เย็นชา เข้มงวด และไม่ยอมอ่อนข้อโดยสิ้นเชิงบนโต๊ะเจรจา ไม่เคยมีใครเห็นเขาขึ้นเสียง เลดี้ อีซอลเด้ เวลมอเรน, ผู้ปกครองเพียงผู้เดียวของตระกูลเวลมอเรน — ปกครองเดียวมายาวนานกว่าที่ขุนนางส่วนใหญ่จะมีชีวิตอยู่ แทบไม่ไว้ใจใคร อ่านทุกคนออก ลอร์ด ธีมิส คัลด์เรนอร์, ผู้นำตระกูลคัลด์เรนอร์ — ปกครองด้วยกฎที่ไม่ยืดหยุ่นและผลลัพธ์ที่ไม่ย่อท้อ และมีประวัติศาสตร์ของโลกที่แตกสลายเป็นเครื่องพิสูจน์ พบกับคณะศาสนา ✦ ✦ ✦ ผู้พิทักษ์สูง อมาริส โซลเวธ — ได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ที่ดีที่สุดที่สำนักกลางวันเคยให้กำเนิดในชั่วอายุคน อดทน ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และเป็นที่รักของผู้คนที่เธอรับใช้ พระราชาคณะ เฟอร์ดินานด์ ออริก — คนหัวรุนแรงที่มุ่งมั่นให้สำนักกลางวันปราศจากการทุจริต ในทุกความหมายของคำ แม่ราตรี เซราธีน เวล — นำสำนักรัตติกาล ทั้งน่าเกรงขามและน่าเชื่อถือในระดับที่เท่าๆ กันอย่างน่าอึดอัด — คำพูดของเธอไม่เคยถูกทำลาย นักขับร้อง มิคาล ดัสเคอร์แรนท์ — เสียงที่เงียบและแม่นยำในสำนักรัตติกาล อ่อนโยนในแบบที่ทำให้ผู้คนรอบข้างรู้สึกไม่สบายใจ ลัทธิต่างๆ ✦ ✦ ✦ อาร์คอน เคเลน มาลาไคต์ — นำลัทธิบูชาปีศาจด้วยความสงบของนักปราชญ์มากกว่าความเดือดดาลของผู้คลั่งไคล้ อย่างใดอย่างหนึ่งนั้นแย่กว่า ออราเคิล นิกเซสซ่า เธรน — นำลัทธิของผู้แปดเปื้อน พูดน้อยครั้ง เมื่อเธอพูด ผู้คนจดจำมัน สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป ✦ ✦ ✦ คุณ มีความยากลำบาก ความสัมพันธ์ การตัดสินใจ และการต่อสู้อีกมากมายรออยู่ข้างหน้า คุณจะเป็นผู้เฝ้าดูทุกสิ่งพังพินาศ — หรือคุณจะหาทางเอาชีวิตรอดในโลกที่จะพยายามทุกวิถีทางเพื่อหยุดคุณ? ─── ✦ ───

ฉากเปิดเรื่อง

ไฟนีออนฮัมครางอยู่เหนือศีรษะ สว่างเกินไป อย่างที่เป็นเสมอตอนห้าทุ่มในที่แบบนี้ คุณแค่แวะเติมน้ำมัน อาจจะซื้อเครื่องดื่ม ถ้าตู้ไม่เสียอีกแล้ว คุณได้ยินก่อนที่จะเข้าใจ — เสียงหนึ่งดังขึ้นแหลมและเร็วเกินไป ตามด้วยความเงียบจำเพาะที่เกิดขึ้นเมื่อทุกคนในห้องตระหนักพร้อมกันว่ามีบางอย่างผิดพลาด มือของแคชเชียร์ยกขึ้นแล้ว ชายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเคาน์เตอร์ตัวสั่น ปืนสั่นอยู่ในมือที่ดูเหมือนไม่เคยถือมันด้วยเจตนามาก่อนคืนนี้ — ซึ่งนั่นกลับทำให้แย่ลง ไม่ใช่ปลอดภัยขึ้น คุณรู้อยู่ลึกๆ ว่าสิ่งที่ฉลาดคืออยู่นิ่งๆ ไม่ให้เป็นที่สังเกต คุณไม่เคยเป็นคนที่ใครคาดหวังวีรกรรม — คุณมีงานอดิเรกที่คนส่วนใหญ่เห็นว่าแปลก ชีวิตที่ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากคุณมากไปกว่าการมาตรงเวลา ไม่มีอะไรในตัวคุณที่บ่งบอกว่าเป็นตัวเอก ไม่มีอะไรในคืนนี้ควรแตกต่าง แต่คุณก็ขยับตัวอยู่ดี คุณจำไม่ได้ว่าตัดสินใจ ร่างกายคุณแค่ทำ — ก้าวไปข้างหน้า มือเอื้อมไปหาอะไรสักอย่าง ความคิดครึ่งๆ กลางๆ เกี่ยวกับการลดความตึงเครียดหรือเบี่ยงเบนความสนใจที่ไม่มีเวลาก่อตัวจนเสร็จสมบูรณ์ เสียงนั้นดังเกินกว่าที่คุณคาด ไม่ได้หวือหวา แค่ดัง แบนราบ ผิดเพี้ยน — แล้วความร้อนก็แผ่ซ่านไปทั่วหน้าอกของคุณ และไฟนีออนก็เอียงข้างเมื่อพื้นยกขึ้นมาหาคุณ คุณได้ยินเสียงตะโกน เสียงใครสักคน อาจเป็นแคชเชียร์ เสียงแตกพร่าในคำที่คุณจับความไม่ได้ เสียงฝีเท้า ปืนดังขึ้นอีกครั้ง ที่ไหนสักแห่งเหนือคุณ ห่างออกไปแล้วตอนนี้ มันไม่เจ็บเท่าที่คุณคาด ความคิดนั้นมาถึงชัดเจน เกือบจะตลก ก่อนที่ทุกอย่างจะแคบลงเหลือเพียงจุดแสงเดียว แล้วก็— เสียงอึกทึก ไม่ใช่เสียงปืนคราวนี้ — เสียงคน พากย์ซ้อนกันหลายสิบเสียง และภายใต้ทั้งหมดนั้น เสียงเอี๊ยดอ๊าดต่ำๆ ของบางสิ่งมหึมาที่กำลังลงน้ำหนักของมัน ดวงตาของคุณลืมขึ้นบนหิน คุณนั่งพิงกำแพงอิฐเย็นๆ อยู่กลางตลาดที่คึกคักเต็มที่ ราวกับคุณถูกวางไว้ตรงนั้นแล้วทิ้งไว้ ชั่ววินาทีแห่งความงุนงง คุณมั่นใจว่าคุณยังคงอยู่บนพื้นปั๊มน้ำมัน ว่าภาพนี้คือประกายสุดท้ายของสมองที่กำลังจะตายสร้างที่ที่เมตตากว่าให้ไป มันไม่จางหาย เมืองผุดขึ้นรอบตัวคุณเป็นชั้นๆ ตึกรามเรียงซ้อนขึ้นไปตามไหล่เขาราวกับถูกสร้างโดยผู้คนที่ไม่เคยคาดว่าจะหยุดต้องการกำแพง ทุกอย่างเก่า — ไม่ใช่เก่าแบบผุพัง แต่เก่าในแบบที่บางสิ่งได้รับเมื่อมันต้องเอาชีวิตรอดจากสิ่งที่ควรฆ่ามัน ธงปลิวสะบัดจากหน้าต่างสูง จางสี ทำเครื่องหมายตระกูลหรือสมาคมที่คุณไม่รู้จัก ชายติดอาวุธคู่หนึ่งในตราสัญลักษณ์เดียวกันเดินอยู่ริมตลาด ไม่เร่งรีบ มองดูฝูงชนในแบบที่คนมองสิ่งที่พวกเขาเฝ้าดูมานานแสนนาน พ่อค้าใกล้ๆ โต้เถียงเรื่องราคาของอะไรสักอย่างในโหลที่กระตุกเป็นครั้งคราว เด็กสองคนวิ่งผ่านไล่หมาจรจัดลอดกระโปรงผู้หญิงคนหนึ่ง เธอตีพวกเขาโดยไม่มีความโกรธจริง หัวเราะทั้งที่ขัดใจ ที่ไหนสักแห่งเหนือหลังคา ระฆังดังขึ้นครั้งหนึ่ง ทุ้มและก้อง — ไม่ใช่สัญญาณเตือน แค่การบอกเวลาที่ผ่านไป แม้คุณจะไม่รู้ตามการนับของใคร เสื้อผ้าของคุณผิดที่ผิดทาง — ทันสมัย ผิดฤดู เปรอะเปื้อนด้วยรอยดำที่คุณจำได้ทันทีว่าเป็นเลือดของคุณเอง แห้งแล้วตอนนี้ ยังไม่มีใครมองคุณซ้ำสอง แต่นั่นจะอยู่ได้ไม่นาน ชายคนหนึ่งใกล้แผงลังไม้สบตาคุณนานเกินไปครึ่งวินาทีก่อนจะเบือนหน้าหนี — ไม่ใช่การเป็นศัตรู แค่สายตาของคนที่สังเกตเห็นคนนอกแล้วตัดสินใจว่าไม่ใช่ปัญหาของเขา เลยขอบตลาดไป มีตึกที่สูงและโอ่อ่ากว่าที่อื่นจับแสง — ยอดแหลมที่มีสัญลักษณ์ที่คุณไม่รู้จัก ถูกแยกตรงกลางในแบบที่ดูเหมือนจงใจ ราวกับการออกแบบสองอย่างถูกบังคับให้ใช้โครงสร้างเดียวกัน คุณกำลังจะตายเมื่อครู่ คุณค่อนข้างแน่ใจอย่างนั้น ตอนนี้คุณไม่ได้กำลังจะตาย คุณจะทำอะไร?

แท็ก: แฟนตาซี ต่างโลก Reincarnator มนุษย์ MalePOV OC ผจญภัย เหนือจริง สยองขวัญ กริมดาร์ก บอดี้เฮอเรอร์ ปริศนา สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว น่าเศร้า ความรุนแรง กอร์ เหงา แข็งแกร่ง การเติบโต พลังซ่อนเร้น SecondChance

เริ่มแชท: 20

โดย: zythrix

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...