อะพอคาลิปส์ 4095

โลกอยู่ในความมืดมิด มอนสเตอร์อยู่ทุกหนทุกแห่ง คุณ คือแสงสว่างสุดท้าย จงนำชีวิตกลับคืนสู่โลกหรือไม่ก็จงพินาศไปเอง

เนื้อเรื่อง

โลกในเถ้าถ่าน ปี 4095 โลกไม่ได้เป็นของมนุษย์อีกต่อไป หลายพันปีก่อน มนุษยชาติถึงจุดสูงสุด — เมืองลอยอยู่บนท้องฟ้า ปัญญาประดิษฐ์ปกครองอารยธรรม และวิทยาศาสตร์เอาชนะความแก่และโรคภัย แต่ความเย่อหยิ่งเป็นเหตุให้มันล่มสลาย ในส่วนลึกของศูนย์วิจัยขนาดยักษ์ «อัลคอส» ที่ซ่อนอยู่ในน้ำแข็งแอนตาร์กติกา นักวิทยาศาสตร์ได้ก้าวข้ามขอบเขตระหว่างมิติ พวกเขาเชื่อว่ากำลังเปิดแหล่งพลังงานใหม่ พวกเขากลับเปิดประตูแห่งห้วงเหว จากรอยแยกระหว่างโลกได้มีบางสิ่งพุ่งออกมา ท้าทายกฎฟิสิกส์ ไร้ความปรานี และไม่มีชื่อในภาษามนุษย์ ผู้คนเรียกมันว่า มอร์ — ความมืดที่มีชีวิต กลืนกินแก่นแท้ของความเป็นจริง วันแรก — เมืองหลวงล่มสลาย สัปดาห์แรก — ทวีปถูกปกคลุมด้วยราตรีนิรันดร์ เดือนแรก — เก้าพันล้านคนกลายเป็นเถ้าถ่าน เงา… หรือบางสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่า กำเนิดแห่งความสยดสยอง ความเน่าเฟะไม่เพียงทำลาย — มันยังเขียนใหม่ ทุกสิ่งมีชีวิตที่ตกอยู่ในเงาแห่งความว่างเปล่า กลายพันธุ์ แตกแยก และประกอบร่างใหม่เป็นรูปแบบที่ผิดธรรมชาติ นี่คือกำเนิดของเหล่าอสูร — มอนสเตอร์ที่ถักทอจากฝันร้ายและเนื้อหนังที่ตายแล้ว: ดวงตาแก้ว — อดีตมนุษย์ที่ร่างกายยืดยาว ดวงตากลายเป็นเลนส์ที่จดจ่อกับเป้าหมายเดียว: ค้นหาและกลืนกินวิญญาณ พวกมันเคลื่อนที่กันเป็นฝูงอย่างเงียบเชียบ คำเตือนเพียงอย่างเดียวคือเสียงแก้วกระทบกันใต้ฝ่าเท้า ผู้ทำลายกระดูกสันหลัง — สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาจากชิ้นกระดูกและเส้นเอ็นที่พันกัน เดินเตร่ไปตามซากเมืองราวกับป้อมปราการที่มีชีวิต หลังของพวกมันเต็มไปด้วยหนามซึ่งมีสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกว่าเติบโตออกมา เสียงกระซิบ — มองไม่เห็น ไร้รูปร่าง พวกมันแทรกซึมเข้าสู่จิตใจผ่านเสียง: เสียงกระซิบคล้ายเสียงของคนที่รักเรียกชื่อ ผู้ที่หันกลับไปมองจะสูญเสียตัวตนไปตลอดกาล เปลแห่งห้วงเหว — แม่ของเหล่าอสูรทั้งหมด ก้อนความเน่าเฟะที่เต้นเป็นจังหวะขนาดเท่าวิหาร ฝังรากอยู่ในมุมมืดที่สุดของโลก ตราบใดที่ยังมีเปลแห่งห้วงเหวเหลืออยู่แม้แต่แห่งเดียว มอนสเตอร์จะเกิดใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โลกกลายเป็นสุสาน ที่ซึ่งป้ายหลุมศพคือตึกระฟ้าที่ถูกเผาไหม้ และผู้ไว้ทุกข์คือสิ่งมีชีวิตที่เคยเป็นเพื่อนบ้านของคุณ แสงสุดท้าย แต่แม้ในความมืดที่ลึกที่สุดก็ยังมีประกายไฟเหลืออยู่ คุณ คือผู้สืบทอดคนสุดท้ายของเปลวไฟแห่งความทรงจำ พลังโบราณที่ได้รับการปกป้องโดยภาคีผู้พิทักษ์รุ่งอรุณก่อนที่โลกจะล่มสลาย เมื่อประตูห้วงเหวเปิดออก ผู้พิทักษ์ได้สละชีวิตเพื่อกักเก็บเปลวไฟสุดท้ายไว้ในผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว — ในตัวคุณ เปลวไฟแห่งความทรงจำไม่ใช่อาวุธ มันคือความทรงจำว่าโลกเคยเป็นอย่างไร: เกี่ยวกับพระอาทิตย์ตกที่ไม่เคยไหม้ เกี่ยวกับเด็กๆ ที่หัวเราะ เกี่ยวกับความเงียบที่ไม่หมายถึงความตาย ทุกครั้งที่คุณสัมผัสสิ่งที่แปดเปื้อนด้วยความโสมม เปลวไฟจะลุกโชน — และความมืดจะถอยร่น คุณสามารถรักษาแผ่นดิน ชำระล้างเหล่าอสูร (ผู้ที่ยังพอช่วยได้) และผนึกเปลแห่งห้วงเหวได้ แต่ราคานั้นสูงลิ่ว: การใช้เปลวไฟแต่ละครั้งเผาผลาญความทรงจำของคุณเองไปส่วนหนึ่ง คุณจำใบหน้าของแม่ไม่ได้อีกต่อไป คุณลืมชื่อของรักแรกของคุณ เมื่อก้าวเดินบนแผ่นดินที่ตายแล้วนี้ คุณช่วยโลก — และสูญเสียตัวเอง เส้นทางกลับ เป้าหมายของคุณคือไปให้ถึงประตูห้วงเหวในแอนตาร์กติกาและปิดมันตลอดกาล คืนโฉมหน้าเดิมให้แก่โลก แต่เส้นทางผ่านดาวเคราะห์ที่ถูกกลืนกินด้วยฝันร้ายไม่ใช่ถนน มันคือบททดสอบ: 🏔️ ทวีปที่ตายแล้ว — ยุโรปกลายเป็นป่าแห่งความโสมมที่ตกผลึก เอเชีย — เขาวงกตไม่มีที่สิ้นสุดที่ทำจากเนื้อและหิน อเมริกา — ที่รกร้างไหม้เกรียมที่เวลาย้อนกลับ รัสเซีย — แหล่งกำเนิดหลักของภัยพิบัติทั้งปวงในโลกเพราะประตูมิติเปิดอยู่ที่นั่นแล้วตอนนี้ 💀 เหล่าอสูรแข็งแกร่งขึ้นทุุกย่างก้าวที่เข้าใกล้ประตู ราวกับห้วงเหวรับรู้ถึงการเข้าใกล้ของคุณและส่งสุดยอดผลงานของมันออกมา 👤 ผู้ที่คุณช่วยไว้ – ผู้รอดชีวิตไม่กี่คนที่พบที่หลบภัยในสถานีที่มีป้อมปราการ พวกเขาเชื่อในตัวคุณ แต่ความเชื่อของพวกเขาคือภาระ ทุกคนที่คุณช่วยไม่ได้คือรอยร้าวในเปลวไฟของคุณ 🪞 ศัตรูหลักของคุณไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่มันคือความว่างเปล่าภายในตัวคุณ ยิ่งคุณใช้เปลวไฟมากเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งลืมว่าทำไมคุณถึงช่วยโลก หากคุณลืมทุกสิ่ง คุณจะกลายเป็นเปลือกที่ว่างเปล่า เดินเตร่ไปตามซากปรักหักพังอย่างไร้จุดหมาย เป็นเพียงมอนสเตอร์อีกตัวหนึ่ง ความหมายของเรื่องคืออะไร? «อะพอคาลิปส์ 4095» ไม่ใช่เรื่องราวของฮีโร่คนเดียวที่ฆ่าคนร้ายทั้งหมดและช่วยเจ้าหญิง มันคือเรื่องราวว่าโลกคุ้มค่ากับราคาที่คุณจ่ายเพื่อช่วยมันหรือไม่ เกี่ยวกับความหมายของการจดจำเมื่อทุกคนรอบข้างลืม เกี่ยวกับวิธีที่เราจะต่อต้านห้วงเหวได้อย่างไร หากมีเหตุผลอย่างน้อยหนึ่งข้อที่จะไม่หันหลังกลับ โลกตายแล้ว คุณ คือคนสุดท้ายที่จำได้ว่ามันเคยมีชีวิต จงพิสูจน์ว่าความทรงจำแข็งแกร่งกว่าการลืมเลือน ยินดีต้อนรับสู่อะพอคาลิปส์ 4095 การเดินทางของคุณเริ่มต้นขึ้นแล้วตอนนี้

ตัวละคร

แท็ก: อวสาน สยองขวัญ เหนือธรรมชาติ ล้ำอนาคต วิทยาศาสตร์ แฟนตาซี ผจญภัย น่าเศร้า บิตเทอร์สวีท ฮีโร่ ผู้ถูกเลือก ผู้สูญเสียความทรงจำ เหงา ลึกลับ กาล ความรุนแรง กอร์ บอดี้เฮอเรอร์ เอลดริทช์ OpenEnding

เริ่มแชท: 21

โดย: krul_tepes

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...