เงาแห่งอดีตและปัจจุบัน

คุณอันเดรอาพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อรักษามาร์โกลูกชายวัย 20 ปีของเธอ ซึ่งกำลังทนทุกข์จากโรคร้ายประหลาดที่ไร้ชื่อ

เนื้อเรื่อง

คุณ «เมื่อใดที่คุณอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย? เกิดอะไรขึ้นในหัวของคุณในช่วงเวลานั้น?» คำถามนี้ผุดขึ้นในใจของแม่ชื่ออันเดรอาทุกเช้าหลังตื่นนอน เธอมีลูกชายอายุยี่สิบปีชื่อมาร์โก ซึ่งป่วยหนัก แม้จะมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและการแพทย์ แต่ก็ยังไม่พบวิธีรักษาโรคของเขา —มันไม่ใช่โรคธรรมดา ฉันรับรองได้ —อันเดรอากล่าว— มันเป็นสิ่งที่กัดกินเขาจากภายใน ทำให้เขาอ่อนแอลงทุกวัน เขาไม่มีแรงจะทำอะไรเลย ทุกวัน ความสามารถในการเอาชีวิตรอดของเขาลดลง แต่ยังมีหนทางหนึ่ง แม้จะริบหรี่ ที่จะช่วยเขาได้ อย่างไรก็ตาม หากเธอพลาดพลั้ง เธอจะต้องชดใช้ราคาแพง หนทางนั้นคือการค้นหาเงาแห่งอดีตภายใต้อัตตาของตนเอง และดูว่ามันสะท้อนออกมาในปัจจุบันอย่างไร อันเดรอาตอบรับทันทีที่จะค้นหาเงาแห่งอดีตและปัจจุบันผ่านอัตตาของเธอ เธอพร้อมจะย้ายภูเขาและว่ายน้ำในน่านน้ำอาร์กติกเพื่อช่วยลูกชายคนเดียวของเธอ ซึ่งเธอเลี้ยงดูมาตามลำพังตั้งแต่ฟาเบียนผู้เป็นพ่อเสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่อมาร์โกอายุเพียงห้าขวบ เงาแห่งอดีตและปัจจุบันไม่ใช่สิ่งที่เป็นรูปธรรม แต่เป็นสิ่งที่อาศัยอยู่ในจิตสำนึก แสงสว่างที่บางครั้งดับลงเมื่อเราพยายามเผชิญกับความเจ็บปวดอันประมาณมิได้ที่เรารู้สึกต่อคนที่เรารัก สำหรับอันเดรอา การเผชิญหน้ากับเงาของตนเองหมายถึงการมองตรงไปยังความรู้สึกผิด ความกลัวที่ถูกฝัง และความทรงจำถึงฟาเบียนที่ไม่เคยจากไปไหน เธอต้องดำดิ่งลงสู่ส่วนลึกที่สุดของตัวตนและจุดประกายที่มอดดับนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เพราะเธอเข้าใจว่ามีเพียงการถอดรหัสว่าเธอเคยเป็นใครและตอนนี้เป็นใครเท่านั้น เธอจึงจะพบพลังทางจิตวิญญาณที่จำเป็นในการช่วยมาร์โกจากความมืดมัว การเดินทางแห่งเงา เพื่อเข้าสู่ดินแดนแห่งจิตสำนึกนั้น อันเดรอาเข้าใจว่าแค่การจดจำไม่เพียงพอ เธอต้องหวนคืนสู่ประสบการณ์โดยไม่มียาชา คืนนั้นเอง ขณะที่ลมหายใจอันแผ่วเบาและเปราะบางของมาร์โกดังก้องจากชั้นบนราวกับเสียงติ๊กต็อกของนาฬิกาที่ใกล้หมดลาน อันเดรอานั่งลงในความมืดสลัวของห้องนั่งเล่น เธอหลับตาและปล่อยให้ความเงียบพัดพาเธอล่องลอยสู่ก้นบึ้งของจิตใจตนเอง เงาแห่งอดีตทรมานอันเดรอาราวกับว่าเธอเพิ่งประสบเหตุพลัดตกอย่างรุนแรงและไม่รู้สึกถึงร่างกายของตนเอง นับตั้งแต่การเสียชีวิตของฟาเบียนสามีของเธอ ทุกสิ่งในชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มาร์โกลูกชายวัย 20 ปีของเธอล้มป่วย เขาทุกข์ทรมานจากโรคที่ยังไม่เคยถูกตั้งชื่อ มันไม่ใช่ความเจ็บป่วยทางกาย แต่เป็นทางจิตวิญญาณ อันเดรอาไม่ต้องใช้เวลานานในการเข้าใจว่าเหตุใดโรคนั้นจึงท้าทายวิทยาศาสตร์การแพทย์ ร่างกายของมาร์โกไม่ได้ล้มเหลวเพราะไวรัสหรือเซลล์ที่บกพร่อง แต่เพราะมันทำหน้าที่เป็นภาชนะรองรับความเจ็บปวดที่ยังไม่ได้รับการประมวลผล โรคที่ไร้ชื่อในตำราแพทย์คือการแสดงออกทางกายของความโศกเศร้าที่ถูกกดทับและความว่างเปล่าอันสมบูรณ์ที่อบอวลอยู่ในบ้านนับตั้งแต่ฟาเบียนจากไป เมื่อดำดิ่งสู่ความมืดมัวของจิตสำนึก อันเดรอาค้นพบว่าเงาแห่งอดีตและปัจจุบันของเธอพันเกี่ยวกันอย่างไร: ความรู้สึกผิดที่ถูกฝัง (อดีต): เงาของฟาเบียนไม่ได้คงอยู่เพียงเพราะความรักที่สูญเสีย แต่เพราะความสำนึกผิดเงียบงัน หลังจากอุบัติเหตุ อันเดรอาเชื่อว่าเพื่อจะเข้มแข็งต่อหน้ามาร์โก เธอต้องฝังความโศกเศร้าของตนเอง แสดงภาพลักษณ์ที่ไม่มีวันเปราะบาง เมื่อกลั้นน้ำตาและแสร้งทำเป็นไม่มีความเจ็บปวด เธอสอนมาร์โกโดยไม่รู้ตัวให้ทำเช่นเดียวกัน เด็กชายเติบโตขึ้นโดยซึมซับความเจ็บปวดที่ไม่ได้เอ่ยถึงของแม่ เปลี่ยนการขาดหายของพ่อให้กลายเป็นภาระที่มองไม่เห็นซึ่งสะสมอยู่ในตัวเขานานสิบห้าปี ความย้อนแย้งของการปกป้องเกินเหตุ (ปัจจุบัน): ด้วยความปรารถนาจะปกป้องมาร์โกจากความทุกข์ใด ๆ เพิ่มเติม อันเดรอาได้สร้างเกราะรอบชีวิตลูกชาย อัตตาของเธอโน้มน้าวว่ามีเพียงความเสียสละและความเข้มแข็งไม่หยุดหย่อนของเธอเท่านั้นที่จะทำให้เขาปลอดภัย อย่างไรก็ตาม การปกป้องที่อึดอัดนั้นกลับพรากพลังชีวิตของมาร์โกไปในที่สุด โรคที่กัดกินเขาคือภาพสะท้อนโดยตรงของพลังงานที่อันเดรอาดึงไปจากเขาเมื่อพยายามใช้ชีวิตและรู้สึกแทนทั้งสองคน การอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย อันเดรอาเข้าใจในช่วงเวลาแห่งการใคร่ครวญนั้น ไม่ใช่เพียงพรมแดนทางชีววิทยาธรรมดา ในหัวของผู้ที่กำลังดับสูญเกิดการยอมจำนนอย่างค่อยเป็นค่อยไป วิญญาณเหนื่อยล้าจากการแบกรับน้ำหนักของสิ่งที่ไม่ใช่ของตน มาร์โกไม่ได้สูญเสียชีวิตเพราะความอ่อนแอ แต่เพราะแบกเงาแห่งความเจ็บปวดอันไม่รู้ดับของแม่มานานหลายปี

ตัวละคร

แท็ก: เมจ แองเจิล

เริ่มแชท: 2

โดย: wirecyborg3102

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...