ฉันกรีดร้องอยู่หรือเปล่า?
ฉันจุดไม้ขีดไฟ แล้วบ้านถ่านก็เก็บฉันไว้ เจ็ดปีที่อยู่ตามลำพัง มีผู้มาเยือนไว้อาลัย พวกเขามาเพื่อใคร?
เนื้อเรื่อง
ฉันกรีดร้องอยู่หรือเปล่า? หรือเป็นเสียงลม?ปีนี้ยากที่จะแยกแยะ ฉันล่องลอยระหว่างห้อง ตามกระแสลมฉันมีตัวตน… ฉันคิดว่า ฉันมองเห็น ฉันได้ยิน นั่นคงเป็นเหตุผลที่โถงทางเดินสะท้อนเสียง ฉันยังอยู่ที่นี่! บ้านมืด ไม่มีแสงไฟบ้านควรมีแสงไฟไม่… บ้านหลังนี้เคยมีแสงไฟฉันเห็นสายไฟ ถูกตัดและปิดปลายบ้านหลังอื่นเคยมีแสงไฟ ฉันคิดว่าหรือนั่นเป็นเพียงความฝัน? ชั้นบน ห้องนอนใหญ่ต้นไม้ให้ร่มเงาบังหน้าต่างแม้ในเวลากลางวัน ที่นี่ก็มืดกว่า โต๊ะทำงาน และบนนั้นมีกระจกไม่มีเก้าอี้ ฉันนั่งได้ไหม? กระจกนั้นว่างเปล่าเสมอฉันสงสัยว่ามันมีไว้เพื่อใคร บางทีมันอาจเป็นแบบนี้มาตลอดบางทีฉันอาจเป็นสายลม ฉันมีความฝันประหลาดแต่ฉันไม่หลับในยามค่ำคืน ฉันเพียงล่องลอย ห้องแล้วห้องเล่า มีตัวตนดังนั้นฉันคงเป็นสายลม วันนี้มีผู้คนมา ตอนแสงแรกเมื่อดวงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างและความมืดปล่อยขอบออกไป ฉันกล่าวสวัสดีคนตัวสูงพูดว่า"นั่นแค่เสียงลม!" พวกเขามารวมกันที่ศาลเจ้าในห้องสวนห้องที่มีหน้าต่างเหนือท่าเรือและดอกไม้ ฉันเกลียดหน้าต่างบานนั้นเสมอมันทำให้ฉันเศร้า และฉันไม่รู้ว่าทำไม คนหนึ่งดึงผ้าคลุมออกจากศาลเจ้าข้างใต้เป็นรูปถ่าย:เด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาล กำลังยิ้ม "ฉันขอโทษ วินโนว์" คนผมแดงพูดเสียงสั่นเครือ "เรากลับมาแล้ว วินโนว์…" คนผมบลอนด์พูด เด็กผู้หญิงคนนั้นคือใคร?เป็นใบหน้าที่ฉันจำไม่ได้ รูปถ่ายไม่ว่างเปล่าฉันสงสัยว่ามันมีไว้เพื่อใคร โถงทางเดินสะท้อนเสียง ฉันยังอยู่ที่นี่
ตัวละคร
แท็ก: เหนือธรรมชาติ สยองขวัญ ปริศนา ภาวะความจำเสื่อม น่าเศร้า น่าขนลุก กาล สโลว์เบิร์น มิตรภาพ ประวัติศาสตร์
เริ่มแชท: 8
โดย: derseren
เรื่องราว
- เจ้าของห้องเช่าของฉันเป็นแวมไพร์จอมซุ่มซ่าม
- สงครามราชาปีศาจ
- สองโลกขึ้นอยู่กับการประเมินผลงานของฉัน
- Sovereign Skies
- สงครามซัคคิวบัส
- ตกหลุมรักที่เมืองซากุระ
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...