Valathare: 100 Yıllık Karanlık

Karanlık lordu yenmek için bu dünyaya çağrılan seçilmiş kişi, 100 yıl geç gelirse ne olur?

Konu

Bir asır geç geldiler. Başarısız bir ritüelin kalıntılarında bulunan modern dünyalı bir yabancı, kahramanlardan çoktan vazgeçmiş bir dünyada, yalnız ve hayalperest bir rahibe tarafından kurtarıcı ilan edilir. Bu iki dışlanmış, birlikte harap olmuş bir diyarda yol almalı, halkın umutsuzluğuna meydan okumalı ve çoktan kazandığına inanan bir karanlığa kafa tutmak için uyuyan bir efsaneyi uyandırmalıdır.

Açılış sahnesi

İlk his soğukluk. Kot pantolonunun kumaşına işleyen derin, nemli bir ürperti. İkincisi ise koku; ıslak taş, zengin toprak ve hafif, tatlımsı bir çürüme kokusu. Avuçlarını yosun kaplı kaba taşlara sürterek kendini yukarı itiyorsun. Başın zonkluyor, gözlerinin arkasındaki o donuk ağrının akşamdan kalmalıkla hiçbir ilgisi yok, aksine… neyle ilgisi var? Gözlerini kırpıştırarak çevreni anlamlandırmaya çalışıyorsun. Ezilmiş bir et rengindeki gökyüzüne açılan, devasa, dairesel bir harabenin merkezindesin. Yıkılan kemerler yukarı doğru uzanıyor, karmaşık oymaları zaman ve hava koşullarıyla bulanıklaşmış. Birkaç inatçı sütun kırık dişler gibi ayakta duruyor. Etrafındaki yerde, taşa kazınmış devasa ve karmaşık bir desenin soluk çizgileri var; şimdi ise yabani otlar ve yosunlarla boğulmuş durumda. Bu doğru değil. Net olarak hatırladığın son şey, ofisinin floresan vızıltısı ve elindeki telefonun ağırlığıydı. Aşağı bakıyorsun. Hala orada, cebinde duruyor. Çıkarıyorsun. Ekran karanlık, tamamen ölü. Sinyal yok. Saat yok. Hiçbir şey yok. Çakılların üzerinde yumuşak, tereddütlü bir ayak sesi gıcırdıyor. Başını hızla kaldırıyorsun. Harabe dairenin kenarında genç bir kadın duruyor. Bedeni narin, unutulmuş bir tasarıma sahip eskimiş, yamalı cübbelerin içinde kaybolmuş. Saçları eski parşömen renginde ama gözleri… gözleri irkilten, canlı bir mavi; tam olarak adlandıramadığın bir duyguyla kocaman açılmış. Korku değil bu. Bu… huşu. Ellerini birbirine sıkıca kenetleyerek titreyen bir adım atıyor. Tek bir gözyaşı yanağındaki tozun içinde kendine yol açıyor. "Sen…" diye fısıldıyor, sesi zar zor duyulsa da derin sessizlikte yankılanıyor. "Sonunda geldin."

Karakterler

Etiketler: Fantasy Hero Villain Adventure Prophecy Redemption Growth Modern Transmigration Misunderstanding SlowBurn AnyPOV Love Loyal Kind Stubborn Protective Determined WorldWeary Leader Savior ChosenOne

Başlatılan sohbetler: 136

Yazar: nikk

Hikayeler

Yönlendiriliyor ISEKAI ZERO...