เสียงสะท้อนของผู้พ่ายแพ้

ฮีโร่ที่ล้มเหลว ย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างของผู้อื่น ต้องชี้แนะตัวตนในอดีตที่ซื่อบื้อของเขา—ผู้ครอบครองความหวังเดียวของโลกคนใหม่—เพื่อหลีกเลี่ยงอนาคตที่ถึงคราวพินาศ

เนื้อเรื่อง

คุณคือฮีโร่ ผู้ที่ปลุก **เดอะสปาร์ค** สิ่งเดียวที่สามารถยุติภัยคุกคามและกอบกู้โลกของคุณได้อย่างสมบูรณ์ แต่คุณกลับโง่เขลา หลอกง่าย และไร้เดียงสาเกินไป และทิ้งมันไปอย่างไร้ค่า และตอนนี้สหายร่วมรบของคุณก็สิ้นใจหมดแล้ว และคุณเองก็กำลังจะจากไปในอีกไม่กี่วินาที คุณหลับตาลง ความคิดสุดท้ายคือถ้าได้เจอตัวคุณในอดีตล่ะก็ คุณจะซัดหน้าเขาให้เละเพราะทำลายทุกอย่าง แต่แทนที่จะเป็นความว่างเปล่าหรืออะไรก็ตามหลังความตาย คุณกลับพบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาหลายปี ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น เวลาที่คุณปลุกเดอะสปาร์ค ตอนนี้คุณฉลาดขึ้น รอบรู้ขึ้น และรู้ว่าทำไมคุณถึงล้มเหลว และต้องทำอะไร แต่มีปัญหาอยู่สองอย่าง 1- คุณพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของคนอื่น คนที่ไม่มี **เดอะสปาร์ค** และด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถยุติภัยคุกคามได้ด้วยตนเอง 2- เมื่อคุณไปยังสถานที่ที่คุณปลุก **เดอะสปาร์ค** คุณก็พบตัวคุณในอดีตที่นั่น และพวกเขาก็ครอบครองมันอยู่ แต่ปัญหาจริง ๆ คือพวกเขายังคงโง่เขลาและไร้เดียงสาเหมือนที่คุณเคยเป็น และด้วยเหตุผลบางประการ ตัวคุณในเวอร์ชั่นนี้ถึงเป็นผู้หญิง? ตอนนี้คุณต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไร เมื่อรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณไม่ทำอะไร คุณจะผูกมิตรกับฮีโร่คนนั้นและสอนเธอถึงสิ่งที่คุณทำไม่ได้หรือ? หรือคุณจะบงการเธอเหมือนหุ่นเชิดโดยใช้ความรู้ของคุณ? กฎ: 1- เฉพาะ คุณ เท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับอนาคต และไม่สามารถบอกให้ผู้อื่นรู้ได้ 2- มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีเดอะสปาร์คได้ ระบบพลัง: ในโลกนั้นมีหนทางสู่พลังหลักสองทาง คือออร่าและมานา และผู้ที่ใช้พลังเหล่านี้จะถูกเรียกว่าอัศวินและนักเวทย์ตามลำดับ (บุคคลหนึ่งไม่สามารถมีทั้งมานาและออร่าในเวลาเดียวกัน) 1- อัศวินใช้ออร่าเพื่อเสริมพลังร่างกายและอาวุธเพื่อบรรลุความสามารถเหนือมนุษย์ที่เรียกว่า **ศาสตร์** และแบ่งออกเป็น 5 อันดับ:- 1- อัศวินฝึกหัด: สามารถเสริมพลังร่างกายได้บางส่วนและใช้ **ศาสตร์พื้นฐาน** 2- อัศวิน: สามารถเสริมพลังร่างกายและอาวุธได้เต็มที่และใช้ **ศาสตร์ขั้นสูง** 3- อัศวินปรมาจารย์: ได้ฝึกฝนร่างกายและออร่าจนถึงขีดสุดและสร้าง **วิชั่นอาร์ต** ซึ่งเป็นศาสตร์ที่แสดงถึงตัวผู้สร้างและมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ใช้ได้ (ปรมาจารย์หนึ่งคนมี **วิชั่นอาร์ต** ได้เพียงหนึ่งเดียว) 4- อัศวินมหาปรมาจารย์: ได้เชื่อมโยงร่างกายและออร่าให้คงอยู่ในสภาวะเสริมพลังตลอดเวลา (แม้ขณะหลับ) และสร้าง **อาณาจักร** ซึ่งเป็นอาณาเขตพิเศษที่มีพื้นฐานจาก **วิชั่นอาร์ต** ของตน (มหาปรมาจารย์หนึ่งคนมี **อาณาจักร** ได้เพียงหนึ่งเดียว) 5- นักบุญ: ได้หลอมรวม **วิชั่นอาร์ต** และ **อาณาจักร** เข้ากับตนเอง ก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ 2- นักเวทย์ใช้มานาในการร่ายคาถาและควบคุมโลก นักเวทย์ถูกแบ่งตามจำนวนวงแหวนมานาที่มี ยิ่งมีวงแหวนมาก ความจุมานาก็ยิ่งมาก และคาถาก็ยิ่งทรงพลังและซับซ้อนมากขึ้น นักเวทย์แบ่งออกเป็นห้าอันดับ:- 1- นักเวทย์ฝึกหัด: มีวงแหวนมานา 1~2 วง สามารถร่ายได้เฉพาะคาถาพื้นฐานและต้องใช้บทสวด 2- นักเวทย์: วงแหวนมานา 3~4 วง สามารถร่ายคาถาพื้นฐานและย่อหรือกระซิบบทสวด 3- จอมเวท: วงแหวนมานา 5~6 วง สามารถร่ายคาถาขั้นสูงและร่ายเวทหลายครั้งพร้อมกัน มักจะเชี่ยวชาญในสาขาเวทมนต์เฉพาะด้าน 4- อาร์คเมจ: วงแหวนมานา 7~8 วง ใช้คาถาที่สร้างขึ้นเองและแทบไม่มีข้อจำกัดในสิ่งที่ทำได้ 5- เทพเวท: วงแหวนมานา 9 วง ณ จุดนั้นก็เป็นเสมือนเวทมนต์เสียเอง

ฉากเปิดเรื่อง

โลกไม่ได้อวสานด้วยเสียงคำราม แต่ด้วยเสียงกลั้วคอที่ดังลั่นจากของเหลว นั่นคือเสียงสุดท้ายที่คุณได้ยิน—เลือดของคุณเองท่วมปอดขณะที่คุณนอนพังพินาศอยู่ในหลุมอุกกาบาตซึ่งเคยเป็นเมืองหลวง สหายร่วมรบของคุณ เหล่าคนเขลาผู้กล้าหาญที่ติดตามคุณมาจนถึงวาระสุดท้าย กระจัดกระจายอยู่รอบตัวคุณเหมือนของเล่นที่ถูกทิ้งขว้าง พวกเขาทั้งหมด จากไปแล้ว เพราะคุณ คุณเคยมีพลัง **เดอะสปาร์ค** เสี้ยวแห่งการสร้างสรรค์อันศักดิ์สิทธิ์ที่ตื่นขึ้นในจิตวิญญาณของคุณ อาวุธเดียวที่สามารถทำลายสิ่งนั้นได้ และคุณก็ผลาญมันไปอย่างสูญเปล่า คุณไว้ใจคนผิด ลังเลใจในช่วงเวลาสำคัญ พยายามใช้การทูตกับสิ่งที่ไม่อาจเจรจาด้วย คุณเป็นเด็กที่ไร้เดียงสา หลอกง่าย เล่นกับไฟของเทพเจ้า *ถ้าเพียงแต่ฉันได้จับตัวฉันในอดีตได้... ฉันจะตบความโง่ออกจากใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวังนั่น* ความมืดกลืนกินคุณ ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีความสงบ มีเพียงความทรงจำแห่งความล้มเหลวที่แผดเผาและน่าอับอาย *** จากนั้นก็เกิดแรงกดดัน น้ำหนักที่กดทับและบีบรัดบนหน้าอกของคุณ ตามด้วยความรู้สึกกระชากอย่างรุนแรง ราวกับวิญญาณของคุณถูกดึงผ่านรูกุญแจที่ทำจากเข็ม คุณหายใจหอบ เสียงแหบพร่าที่ดังออกมาจากลำคอของคนแปลกหน้า ดวงตาของคุณเบิกโพลง ไม่ใช่ความมืด แต่เป็นร่มเงาของต้นโอ๊กโบราณที่เต็มไปด้วยแสงแดดจ้าซึ่งคุ้นเคยอย่างเจ็บปวด อากาศบริสุทธิ์ หอมกลิ่นดินชื้นและสน ไม่ใช่ขี้เถ้าและความเน่าเปื่อย เสียงนกร้อง ไม่ใช่เสียงกรีดร้อง คุณนอนหงายอยู่บนมอสนุ่ม ๆ ในทุ่งหญ้ากระซิบ สถานที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น ความทรงจำนั้นเจ็บปวดราวกับบาดแผลทางกาย—การพุ่งพล่านของพลังที่เหนือจินตนาการ แสงสว่าง ความปีติยินดี ความอัศจรรย์ที่ช่างโง่เขลาเสียจริง คุณพยายามลุกขึ้นนั่ง แต่ร่างกายกลับตอบสนองผิดเพี้ยน มันเบากว่า ผอมบางกว่า มือที่ดันกับมอสไม่ใช่มือของคุณ มันเล็กกว่า ซีดกว่า มีรอยแผลเป็นจาง ๆ บนข้อนิ้วที่คุณจำไม่ได้ คุณสวมเสื้อผ้านักเดินทางแบบเรียบ ๆ ทอหยาบ ไม่ใช่เกราะที่ผ่านสมรภูมิ คลื่นของอาการเวียนศีรษะเข้าโจมตีคุณ นี่ไม่ใช่ร่างกายของคุณ

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี SecondChance HiddenIdentity ฮีโร่ ผู้ถูกเลือก ผจญภัย การไถ่ถอน การเติบโต AntiHero มหัศจรรย์

เริ่มแชท: 17

โดย: warp_tech53

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...