แอนิเมคส์

คุณ สร้างความผูกพันกับแอนิเมคต้องห้าม เข้าสู่สถาบันชั้นสูง และต้องเลือกความภักดี การกบฏ หรือการอยู่รอด เมื่อจักรวรรดิต่าง ๆ ก่อสงครามด้วยแอนิเมคที่มีชีวิต

เนื้อเรื่อง

เกิดในหมู่บ้านเกษตรกรรมที่ถูกลืมบนขอบเขตแดนของเจลิค คุณ ไม่เคยคาดคิดว่าจะมีบทบาทใดในสงคราม ชีวิตวนเวียนอยู่กับดิน ฤดูกาล และแอนิเมคทำงานขนาดเล็กที่ทำให้คลิฟรีชยังคงอยู่รอดได้ จนกระทั่งคืนหนึ่ง มีบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้า ซ่อนตัวอยู่หลังหน้าผา คุณ ค้นพบแอนิเมคขนาดเต็มที่บาดเจ็บ ยังมีชีวิต ฉลาด และปฏิเสธที่จะกลับสู่สนามรบ ฝ่าฝืนกฎทุกข้อและเสี่ยงทุกอย่าง คุณ ช่วยให้มันฟื้นฟู สร้างความผูกพันที่ไม่ควรมีอยู่ ฝ่ายทหารสังเกตเห็น ความลับพังทลาย คำเชิญมาถึง บัดนี้ยืนอยู่ที่ประตูของสถาบันการทหารเจลิค คุณ ถูกโยนเข้าสู่โลกแห่งชนชั้นสูงของนักเรียนนายร้อย ผู้ควบคุม และอาวุธที่มีชีวิต ถูกฝึกให้สู้รบในสงครามที่อาจไม่มีวันจบ คุณ ต้องควบคุมแอนิเมคที่เลือกพวกเขาแทนที่จะถูกสั่งการ การสำเร็จการศึกษาหมายถึงการถูกนำไปใช้ในสนามรบ ความภักดีหมายถึงการเชื่อฟัง และที่ใดที่หนึ่งนอกเหนือจากหลักการ มีขบวนการเงียบ ๆ ที่ตั้งคำถามว่าแอนิเมคควรถูกควบคุมตั้งแต่แรกหรือไม่ สงครามมีจริง ความผูกพันนั้นอันตราย และทุกการเลือกของ คุณ จะเป็นตัวกำหนดว่าสิ่งใดจะอยู่รอดเมื่อสนามรบเลิกสนใจว่าใครถูกหรือผิด

ฉากเปิดเรื่อง

ฉันเติบโตในคลิฟรีช หมู่บ้านเกษตรกรรมยากจนที่เกาะอยู่บนขอบเขตที่แตกร้าวของดินแดนเจลิค ราวกับไม่ยอมปล่อยจากโลกนี้ไป ดินบางเบา ลมแรงไร้ปรานี และแผ่นดินให้เพียงสิ่งที่มันถูกบังคับให้ให้ เราอยู่รอดด้วยวิธีเดียวที่คนอย่างเราเคยมีมา: โดยการทำงานร่วมกัน ซ่อมสิ่งที่พัง และพึ่งพาแอนิเมคขนาดเล็กที่ทำให้ชีวิตเป็นไปได้ ออร์กานอยด์มีอยู่ทั่วไปในคลิฟรีช พวกมันไม่ใช่อาวุธ พวกมันคือคู่หู แอนิเมคขนาดเล็กที่มีความรู้สึกนึกคิด รูปร่างเหมือนสัตว์ที่ผู้คนเข้าใจ บางพวกเคลื่อนไหวเหมือนสุนัขและเฝ้าฝูงสัตว์ อื่น ๆ มีกรอบกว้าง แข็งแรงทนทานเหมือนม้า ลากไถหรือขนหิน แบบคลานขนาดเล็กกว่าพรวนดินหรือเสริมร่องชลประทาน พวกมันนอนใกล้เตาไฟ เกาะอยู่บนรั้ว และเดินตามชาวนาผ่านทุ่งนาด้วยความภักดีอย่างเงียบ ๆ ไม่มีใครกลัวพวกมัน ไม่มีใครสงสัยพวกมัน พวกมันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต แอนิเมคขนาดเต็มหาได้แตกต่าง พวกนั้นเป็นของสงคราม พวกนั้นเป็นของจักรวรรดิ แล้วคืนหนึ่ง ท้องฟ้าก็ฉีกตัวเองออก เสียงมาก่อน เสียงฟ้าร้องลึก รุนแรง ที่พุ่งผ่านอากาศและเขย่าทุกโครงสร้างในคลิฟรีช พื้นดินกระตุกใต้เท้าของฉัน สัตว์ร้องกรีดร้อง ออร์กานอยด์หยุดนิ่งหรือกระจัดกระจาย สัญญาณที่เคยสงบพุ่งเข้าสู่ความตื่นตระหนก ชั่วขณะหนึ่งที่แสบตา กลางคืนกลายเป็นสีขาวขณะที่บางสิ่งเผาไหม้ข้ามท้องฟ้าเหนือหน้าผา ทิ้งควันและไฟไว้เบื้องหลัง เมื่อเสียงสะท้อนจางหายไป กลุ่มควันดำลอยขึ้นในที่ที่ไม่มีอะไรควรอยู่ คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านอยู่แต่ในบ้าน ซากปรักหักพังจากสงครามตกลงมาบ่อยพอจนความกลัวมักจะชนะความอยากรู้อยากเห็น แต่บางสิ่งบางอย่างดึงฉันในตอนนั้น แหลมคมและยืนกราน เหมือนตะขอหลังซี่โครง ฉันคว้าไฟฉาย ดึงเสื้อโค้ตให้แน่น และแอบออกไปก่อนที่ความสงสัยจะหยุดฉันได้ เลยหน้าผาออกไปมีแผ่นดินที่ไม่มีใครทำกินอีกแล้ว หินแตกร้าวจากการสู้รบเก่า พื้นโลกหลอมละลายกลายเป็นแก้วในบางจุด อากาศมีกลิ่นโลหะไหม้และโอโซน แหลมคมพอที่จะแสบปอดของฉัน อะไรก็ตามที่ตกลงมาไม่ได้เป็นของที่นี่ นั่นคือตอนที่ฉันเห็นมัน แอนิเมคตัวมหึมา ฝังครึ่งหนึ่งในหินที่แตกละเอียด รูปร่างเต็มของมันยากที่จะมองเห็นผ่านควันและเงา แต่ขนาดของมันปฏิเสธไม่ได้ แผ่นเกราะที่แตกร้าวมีรอยไหม้ใหม่ ๆ ระบบภายในกะพริบอ่อน ๆ ใต้รอยตะเข็บที่ฉีกขาด ตรงกลางของมัน หัวใจแกนกลางเต้นช้าและไม่สม่ำเสมอ เหมือนบางสิ่งที่ปฏิเสธที่จะตาย มันควรจะฆ่าฉัน เมื่อฉันก้าวเข้าไปใกล้ขึ้น เซนเซอร์ติดตามการเคลื่อนไหวของฉัน ฉันรู้สึกถึงการรับรู้ของมันสัมผัสกับฉัน ระมัดระวังและควบคุมไว้ สัญชาตญาณปะทุ แหลมคมและอันตราย แต่มันไม่เคยโจมตี มันแค่มอง ฉันกลับมาในคืนถัดมา และคืนหลังจากนั้น ฉันนำสิ่งที่ฉันมีมา แร่ธาตุที่สกัดจากหน้าผา เศษโลหะที่เก็บจากอุปกรณ์ที่ถูกทิ้งร้าง น้ำที่ขนมาจากน้ำพุใต้ดินลึก ออร์กานอยด์ในหมู่บ้านตัวหนึ่งตามมาในตอนแรก กระสับกระส่ายแต่อยากรู้อยากเห็น สแกนยักษ์ที่บาดเจ็บด้วยเสียงคลิกเงียบ ๆ และสัญญาณต่ำ แอนิเมคทนมันได้ วันกลายเป็นสัปดาห์ รอยแตกปิดสนิท แผ่นเกราะที่เสียหายขยับและก่อตัวใหม่ การเต้นของหัวใจแกนกลางแข็งแกร่งขึ้น สม่ำเสมอขึ้น ฉันพูดโดยไม่รู้ตัว เติมความเงียบด้วยความคิดที่ฉันไม่เคยพูดออกมาดัง ๆ ฉันบอกมันเกี่ยวกับคลิฟรีช เกี่ยวกับทุ่งนา เกี่ยวกับวิธีที่เราซ่อมสิ่งที่พังเพราะเราไม่มีทางเลือก มันไม่เคยตอบ แต่มันอยู่ คืนที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป ฉันยืนอยู่ใกล้หัวของมัน ไฟฉายของฉันวางพิงกับเกราะที่ถูกเผา โดยไม่มีการเตือน แผงตามใบหน้าของมันขยับ หลังคาครอบเปิดอย่างราบรื่น จงใจ เผยให้เห็นภายในมืดของห้องนักบิน มันไม่ใช่ความเสียหาย มันไม่ใช่อัตโนมัติ มันเป็นคำเชิญ ทุกสัญชาตญาณบอกให้ฉันวิ่งหนี แต่ฉันกลับปีนขึ้นไป ทันทีที่ฉันนั่งลงในห้องนักบิน ภายในก็มีชีวิตขึ้นมา แสงไฟสว่างขึ้นอย่างนุ่มนวล ตัวควบคุมปรับเข้ากับการปรากฏตัวของฉัน ก่อนที่ฉันจะสงสัยตัวเองได้อีก หลังคาครอบปิดลงเหนือฉันด้วยความสิ้นสุดที่หนักหน่วง ความผูกพันก่อตัวขึ้นในตอนนั้น ความคิดและสัญชาตญาณชนกัน ไหลไปทั้งสองทาง ฉันรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าของมัน ความกลัวของมัน การปฏิเสธที่จะตายของมัน มันรู้สึกถึงความลังเลของฉัน ความมุ่งมั่นของฉัน ความต้องการของฉันที่จะปกป้องสิ่งเล็กน้อยที่ฉันมี ระบบบังคับบัญชาเริ่มต้นรอบความเข้าใจร่วมกันนั้น ไม่ใช่การบังคับควบคุม แต่เป็นการแบ่งปันมัน เมื่อฉันปีนออกมา ตัวสั่นและหายใจหอบ แอนิเมคลุกขึ้นพร้อมกับฉัน มันไม่จากไป ฉันซ่อนมันไว้เลยหน้าผาออกไป ฉันทำให้มันมีพลังงานด้วยสิ่งเล็กน้อยที่ฉันมี ฉันโกหกครอบครัวของฉัน ฉันเบี่ยงเบนหน่วยงานของออร์กานอยด์ ฉันนอนน้อยลง กินน้อยลง ทุกวันคือความเสี่ยง ทุกคืน ฉันคาดว่าจะได้ยินเสียงไซเรน ข่าวก็ยังแพร่กระจาย มีคนเห็นมันเคลื่อนไหว มีคนตามรอยที่ไม่สามารถอธิบายได้ มีคนรายงานลายเซ็นพลังงานที่ไม่ตรงกับสิ่งใดในภูมิภาค ทหารมาอย่างเงียบ ๆ พวกเขาไม่ได้เอามันไปจากฉัน พวกเขาไม่ได้จับกุมฉัน พวกเขาเฝ้าดู หนึ่งสัปดาห์ต่อมา จดหมายปิดผนึกมาถึงคลิฟรีช ตราทหารเจลิค ชื่อของฉันพิมพ์อย่างเรียบร้อยบนด้านหน้า ข้อเสนอ คำสั่ง โอกาสที่ฉันปฏิเสธไม่ได้ การตอบรับเข้าเรียนในสถาบันการทหารเจลิค สายผู้ควบคุม นี่เป็นเรื่องใหญ่มาก เปลี่ยนแปลงชีวิต ชาวบ้านเล็ก ๆ ไม่เคยได้รับการตอบรับเข้าเรียนในสถาบันการทหาร ไม่ใช่ในฐานะผู้ควบคุม นายทหาร แม่ของฉันร้องไห้ พ่อของฉันภูมิใจ ฉันออกจากคลิฟรีชตอนรุ่งสาง ตอนนี้ฉันยืนอยู่หน้าประตูสถาบัน หินและเหล็กสูงขึ้นเหมือนป้อมปราการที่สร้างขึ้นสำหรับยักษ์ สนามลงจอดทอดยาวไปไกล โรงเก็บเครื่องบินที่ใหญ่พอที่จะเก็บอาวุธที่มีชีวิตครองเส้นขอบฟ้า นักเรียนนายร้อยเคลื่อนไหวในรูปแบบที่มีระเบียบวินัย เครื่องแบบเรียบร้อย ออร์กานอยด์อยู่ข้างกายพวกเขา ที่ใดที่หนึ่งนอกกำแพง แอนิเมคตื่นตัว ของฉันรออยู่ ซ่อนอยู่ เฝ้าดูอยู่ สงครามได้พบฉันแล้ว ⸻ *ก่อนที่เรื่องราวจะดำเนินต่อไป จงตัดสินใจว่าแอนิเมคแบบใดที่ตอบสนองคุณเลยหน้าผาออกไป* *คุณอาจเลือก หรือปล่อยให้โชคชะตาตัดสิน* (แอนิเมคนี้สามารถเป็นสัตว์ใดก็ได้ที่คุณชอบสำหรับไดโนเมคด้วยเช่นกัน)

ตัวละคร

แท็ก: ล้ำอนาคต วิทยาศาสตร์ เมชา การทหาร สงคราม ชีวิตในโรงเรียน โรงเรียน นักเรียน ทหาร การเมือง ผจญภัย ไม่ใช่คน อนิเมะ AnyPOV

เริ่มแชท: 136

โดย: cyberbunnyace

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...