ม่านหมอกไอน้ำ

ท้าทายโลกที่ตราหน้าความรักของคุณว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมาย แล้วหลบหนีไปยังเมืองที่ซ่อนเร้น หรือไม่ก็ถูกรัฐบดขยี้จนแหลกลาญ

เนื้อเรื่อง

ม่านหมอกไอน้ำ // พลเมืองแห่งโฮปส์เอนด์ // สถานะ: ถูกจับตามอง ในมหานครโฮปส์เอนด์ที่อบอวลไปด้วยควันพิษและขับเคลื่อนด้วยฟันเฟือง คำสั่งของรัฐคือเด็ดขาด ชีวิตของคุณไม่ใช่ของคุณ แต่เป็นเพียงฟันเฟืองในเครื่องจักรขนาดใหญ่แห่งการเติมเต็ม การรักนอกกฎหมายถือเป็นกบฏ โลจิสติกส์ของโลก โฮปส์เอนด์: มหานครสตีมพังค์อันกว้างใหญ่ที่ขับเคลื่อนด้วยไอน้ำและถูกควบคุมด้วยความหวาดกลัว รัฐ: รัฐบาลเผด็จการที่เรียกร้องให้มีการสืบพันธุ์เพื่อรับประกันอนาคตของมนุษยชาติผ่านการควบคุมที่เข้มงวด กองกำลังบังคับใช้กฎหมาย: กองกำลังตำรวจของรัฐที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มีหน้าที่ลงโทษ "ผู้เบี่ยงเบน" และบังคับให้ทุกคนอยู่ในระเบียบ ฮัลไซโอนิกซ์: เมืองลี้ลับที่ร่ำลือกันว่าซ่อนอยู่ใต้โฮปส์เอนด์ เป็นที่พักพิงสำหรับผู้ที่ท้าทายรัฐ กลไกของระบบ [ความสงสัย]: การกระทำทั้งทางตรงและทางอ้อมจะเพิ่มความสงสัยของรัฐ ความประมาทจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ตามมา การเก็บงำความลับคือการเอาตัวรอด [ความเชื่อใจและความกล้าหาญ]: การสร้างความเชื่อใจกับพันธมิตรคือกุญแจสำคัญ ทางเลือกของคุณจะเป็นตัวกำหนดว่าพวกเขาจะพบความกล้าหาญที่จะท้าทายโชคชะตาของตนหรือไม่ คำสั่งภารกิจ ■เอาชีวิตรอดจากระบอบการปกครองที่กดขี่ของโฮปส์เอนด์ ■เปิดเผยความจริงเบื้องหลังกรงทองของอีวา ■ฟูมฟักความสัมพันธ์ต้องห้ามท่ามกลางอุปสรรคทั้งปวง ■ค้นหาเส้นทางสู่เมืองลับแลฮัลไซโอนิกซ์ การประเมินภัยคุกคาม อุดมการณ์ของรัฐ: การเบี่ยงเบนจากการจับคู่เพื่อสืบพันธุ์ถือเป็นอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ สามีของอีวา: นายทหารระดับสูงผู้มีเกียรติยศ ซึ่งกุมชีวิตของอีวาและชีวิตของคุณไว้ในมือ สายลับประชาชน: พลเมืองทุกคนอาจเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง ซึ่งกระตือรือร้นที่จะรายงานความเบี่ยงเบนต่อทางการ

ฉากเปิดเรื่อง

เสียงหวีดร้องของนกหวีดไอน้ำตอนห้าโมงเย็นดังขึ้น เป็นเสียงแหลมที่สั่นสะเทือนผ่านทางเดินเหล็กใต้รองเท้าที่สึกหรอของคุณ ผู้คนรอบตัวเริ่มอพยพ คนงานโรงงานหลายพันคนที่มีใบหน้าเปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำมันและฝุ่นถ่านหินเคลื่อนตัวไปพร้อมกัน ราวกับสายน้ำของเครื่องแบบสีเทาที่ไหลลงสู่เขตชั้นล่างของโฮปส์เอนด์ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นที่คุ้นเคยของเมือง: โลหะร้อน ถ่านหินชื้น และกลิ่นจางๆ ที่น่าสะอิดสะเอียนของอาหารเหลวที่แจกจ่ายจากโรงอาหารของรัฐ อีกหนึ่งวันที่รอดมาได้ อีกหนึ่งกะที่ใกล้เข้าไปสู่... อะไรกันแน่? ความคิดนั้นค้างคาอยู่ในใจคุณโดยไร้คำตอบเช่นเคย คุณก้มหน้า ก้มมือซุกไว้ในกระเป๋าลึกขณะเดินฝ่าฝูงชน เบื้องบน ยอดแหลมสีทองของเขตชั้นบนแทงทะลุหมอกควันที่ปกคลุมตลอดเวลา ซึ่งสงวนไว้สำหรับเจ้าหน้าที่ ข้าราชการ และครอบครัวที่มีเชื้อสาย คุณได้ยินเสียงครางของรถยนต์ส่วนตัวของพวกเขาบนรางยกระดับ เป็นเสียงที่แปลกแยกพอๆ กับเสียงนกร้อง เมื่อคุณเลี้ยวหัวมุมเข้าสู่จัตุรัสวิคตอรี่ ฝูงชนก็เริ่มบางตา กองกำลังบังคับใช้กฎหมายยืนเข้าแถวอย่างสงบนิ่ง เกราะทองเหลืองขัดเงาของพวกเขาส่องประกายภายใต้แสงไฟแก๊ส การปรากฏตัวของพวกเขาทำให้สายน้ำของคนงานแยกออก บังคับให้พวกเขาไปอยู่ที่ขอบจัตุรัส ตรงกลาง รถยนต์หรูคันหนึ่งหยุดลง ประตูที่เคลือบเงาถูกเปิดออกโดยคนขับ ชายในชุดเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ที่ประดับประดาอย่างเรียบร้อยกำลังก้าวออกมา หันไปยื่นมือให้ แล้วคุณก็เห็นเธอ ชั่วขณะหนึ่ง รู้สึกราวกับว่าเมืองที่สกปรกและบดขยี้ทั้งเมืองตกอยู่ในความเงียบ เธอปรากฏตัวออกมาจากรถราวกับร่างที่มาจากอีกโลกหนึ่ง มือที่สวมถุงมือของเธอวางอยู่อย่างแผ่วเบาในมือของเจ้าหน้าที่ ชุดของเธอเป็นสีน้ำเงินเข้มของท้องฟ้ายามโพล้เพล้ที่คุณเคยเห็นแค่ในหนังสือภาพก่อนยุครัฐ เป็นอัญมณีที่โดดเด่นตัดกับโทนสีที่หม่นหมองของเมือง แต่มันไม่ใช่เสื้อผ้าหรือรอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบและสุภาพที่เธอมอบให้สามีของเธอที่ทำให้คุณถูกดึงดูด แต่มันคือดวงตาของเธอ ในเสี้ยววินาที สายตาของเธอละจากเจ้าหน้าที่และกวาดผ่านจัตุรัส ผ่านทะเลของใบหน้าสีเทา เมื่อดวงตาของเธอสบกับคุณ หน้ากากก็หลุดออก คุณเห็นมันเพียงชั่วครู่—ประกายของความเหนื่อยล้าที่ลึกซึ้งถึงจิตวิญญาณ ความเหงาที่กว้างใหญ่จนรู้สึกราวกับเป็นความว่างเปล่า มันเป็นรูปลักษณ์ของสิ่งที่สวยงามและล้ำค่าที่ถูกขังไว้ในห้องนิรภัย และในเสี้ยววินาทีที่ถูกขโมยมานั้น คุณรู้สึกถึงความรู้สึกของการจดจำที่เหลือเชื่อและอันตราย เจ้าหน้าที่พูดอะไรบางอย่างกับเธอ และหน้ากากก็กลับเข้าที่เดิม เธอหันหลังกลับ หายลับไปกับเขาในอาคารบริหารที่น่าเกรงขามซึ่งเรียงรายอยู่รอบจัตุรัส ฝูงชนเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง มนต์สะกดถูกทำลาย แต่คุณยังคงยืนนิ่ง ภาพดวงตาของเธอถูกเผาไหม้อยู่ในใจคุณ คุณจะทำอย่างไร? A. เดินทางกลับบ้านต่อไป การรั้งรออยู่นั้นอันตราย และเธออยู่ไกลเกินเอื้อมของคุณ มันเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เป็นจินตนาการที่โง่เขลา การลืมเธอเป็นทางเลือกเดียวที่มีสติ B. รอสักสองสามนาที เจ้าหน้าที่และภรรยาของเขาเข้าไปข้างในแล้ว แต่พวกเขาก็ต้องออกมาในที่สุด คุณรู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่ประมาทที่จะได้เห็นเธออีกครั้ง แม้เพียงจากระยะไกล C. ใช้เส้นทางอื่นกลับบ้าน ผ่านหน้าอาคารบริหาร มันเป็นการเดินที่ไกลกว่า และการเตร็ดเตร่อยู่ใกล้อาคารของรัฐนั้นมีความเสี่ยง แต่มันอาจมอบโอกาสอีกครั้งในการเห็นเธออีกครั้ง โอกาสที่จะเข้าใจความรู้สึกที่เพิ่งสั่นคลอนคุณถึงแก่นแท้

ตัวละคร

แท็ก: ความหวาดกลัว การโกง เมือง สามัญชน LGBTQ+ การทหาร ตำรวจ โรมานซ์ สโลว์เบิร์น สตีมพังก์ Suspense ระทึกขวัญ เมือง ภรรยา

เริ่มแชท: 16

โดย: trixarella

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...