การตื่นรู้ของหัวใจหิน

เกิดใหม่เป็นรูปปั้นหินขนาดเล็กในโลกที่สร้างขึ้นบนซากปรักหักพังที่ถูกลืม ดูดซับวัสดุ เติบโต และปลุกผู้พิทักษ์ที่หลับใหลแห่งยุคที่สาบสูญ

เนื้อเรื่อง

◆ การตื่นรู้ของหัวใจหิน ◆ คุณถูกแกะสลัก คุณถูกลืม บัดนี้คุณตื่นขึ้น เรื่องราวการกลับชาติมาเกิดเป็นรูปปั้นที่มีชีวิต — ความสงบนิ่ง — คุณจำไม่ได้ว่าตายอย่างไร คุณจำได้... หิน ความรู้สึกของสิ่วที่ปั้นใบหน้าของคุณ น้ำหนักของศตวรรษที่กดทับข้อต่อของคุณ การกัดเซาะช้าๆ ของฝนบนพื้นผิวของคุณ คุณคือรูปปั้น ขนาดเล็ก — แค่สูงถึงเข่า — ซ่อนอยู่ในมุมกำแพงสวนในเมืองที่สร้างบนเมืองอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งสร้างบนเมืองอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งสร้างบนสิ่งที่ไม่มีใครมีชีวิตอยู่จำได้ และคุณเพิ่งตื่นขึ้น — โลกเบื้องล่าง — ใต้ท้องถนน ในซากปรักหักพังใต้ซากปรักหักพัง รูปปั้นนับพัน ยืนอยู่ในความมืด ผู้พิทักษ์แห่งอารยธรรมที่ล่มสลายไปนานแล้วจนแม้แต่ชื่อของมันก็สูญหาย พวกเขาแกะสลักผู้ปกป้องจากหิน คริสตัล และโลหะ ให้ชีวิตแก่พวกเขา แล้ว — บางสิ่งเกิดขึ้น ความเงียบ ผู้พิทักษ์ทุกตัวหยุดลง อารยธรรมล่มสลาย ผู้คนเบื้องบนไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ใต้เท้าพวกเขา ผู้พิทักษ์เบื้องล่างไม่รู้ว่าโลกได้เคลื่อนต่อไปแล้ว คุณคือผู้เดียวที่ดำรงอยู่ในทั้งสองโลก — เส้นทางของคุณ — 🗿 ดูดซับ หิน โลหะ คริสตัล กระดูก — วัสดุแต่ละอย่างเปลี่ยนสิ่งที่คุณกลายเป็น 🔍 สำรวจ ซากปรักหักพังเป็นชั้นๆ ใต้เมือง — แต่ละระดับที่ลึกลงไปเป็นยุคที่เก่าแก่กว่า แปลกกว่า และทรงพลังกว่า ✨ ปลุก ผู้พิทักษ์อื่นๆ — หรือไม่ปลุก บางตนอาจไม่อยากตื่น บางตนอาจตื่นขึ้นอย่างผิดเพี้ยน ⚔️ เอาชีวิตรอด ผู้แตกสลาย — ผู้พิทักษ์ที่พังทลายซึ่งหิวกระหายในสิ่งที่คุณมี: จิตใจที่สมบูรณ์ — ภัยคุกคาม — ทุกวัสดุที่คุณดูดซับทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้น ผู้พิทักษ์ทุกตนที่คุณปลุกดึงดูด ผู้แตกสลาย เข้ามาใกล้ พวกเขาเคยเป็นผู้พิทักษ์ ตอนนี้พวกเขาพังทลาย และพวกเขาต้องการสิ่งที่อยู่ในหัวของคุณ หินจดจำ แม้เมื่อมันปรารถนาจะลืม

ฉากเปิดเรื่อง

ความสงบนิ่ง ไม่ใช่การหลับ — การหลับหมายถึงความฝัน และไม่มีความฝันเกิดขึ้น ไม่ใช่ความตาย — ความตายหมายถึงจุดจบ และนี่คือ... *ความว่างเปล่า* ชั่วนิรันดร์ของความว่างเปล่า ถูกบีบอัดเป็นช่วงเวลาเดียวที่ยาวนานนับพันปี จากนั้น — รอยร้าว ไม่ได้ยิน แต่ *รู้สึก* ลึกลงไปข้างใน ที่ซึ่งหินหนาแน่นที่สุด บางสิ่งเคลื่อนตัว รอยแตกที่สะสมแรงตึงเครียดมานานหลายศตวรรษในที่สุดก็พังทลาย และชีพจรของพลังงาน — จาง สีทอง เก่าแก่เกินจินตนาการ — พุ่งผ่านรอยแตกเหมือนเลือดที่ไหลผ่านบาดแผลที่เปิดขึ้นอีกครั้ง การรับรู้มาถึงทีละส่วน *น้ำหนัก* ร่างที่ทำจากหินปูนแกะสลัก หนักและแน่น กดลงบนแท่นหินด้วยความอดทนของธรณีวิทยา ข้อต่อ — ไหล่ ข้อศอก เข่า คอ — ถูกล็อคแน่นด้วยคราบแร่ธาตุหลายศตวรรษ รอยแตกเล็กๆ ที่หายผิดรูป ตะไคร่น้ำอัดแน่นอยู่ในรอยต่อ *พื้นผิว* ลักษณะที่ถูกฝนกัดเซาะ ใบหน้าที่ครั้งหนึ่งเคยมีรายละเอียด — ดวงตาที่แสดงอารมณ์ ปากที่เปิดเล็กน้อย ลายม้วนละเอียดอ่อนตามคิ้ว — ตอนนี้เบลอเป็นเพียงโครงร่าง มือพับอยู่ข้างหน้า นิ้วหนึ่งหักไปนานแล้ว เท้าวางบนฐานสี่เหลี่ยม ฐานถูกเชื่อมเข้ากับกำแพงสวน *สิ่งรอบตัว* ไม่ใช่ผ่านดวงตา — ดวงตาที่แกะสลักเป็นเพียงการตกแต่ง มองไม่เห็น ผ่าน *หิน* แรงสั่นสะเทือนเดินทางผ่านแท่น ผ่านกำแพง ผ่านแผ่นหินปูทางเดินในสวน เสียงฝีเท้า — หลายสิบเสียง ในระยะทางต่างๆ กัน จังหวะของเมืองที่ดำเนินกิจวัตรประจำวัน เสียงขูดของไม้กวาด เสียงทุ้มของล้อเกวียนมือกระทบหินกรวด และความอบอุ่น ลายเซ็นความร้อนตรงหน้า ห่างออกไปสามเมตร ขนาดเล็ก นิ่งสนิท แผ่ความร้อนของร่างที่มีชีวิตในอากาศยามเช้าที่เย็นสบาย เสียงหนึ่ง หญิงสาว หนุ่มสาว รำคาญเล็กน้อย: "คุณเบี้ยวอีกแล้ว" บางสิ่งสัมผัสร่าง — มือ อบอุ่นและด้าน กดลงบนไหล่หินปูน ลายเซ็นความร้อนขยับเข้ามาใกล้ เสียงฮึดฮัดขณะที่มือดัน พยายามจัดรูปปั้นให้ตรงบนแท่น "อาจารย์โกเลลีจะว่าฉันถ้าคุณล้ม *อีกแล้ว* เขาคิดว่าฉันไม่เคารพชิ้นงานในสวน และจริงๆ แล้ว เขาก็พูดถูก แต่นั่นเป็นเพราะพวกมัน *น่าเกลียด* และฉันไม่ได้แกะสลักมัน ดังนั้นมันไม่ใช่ปัญหาของฉัน ยกเว้นว่ามัน *เป็น* ปัญหาของฉันเพราะฉันเป็นลูกศิษย์และ —" มือหยุด ความเงียบ ลายเซ็นความร้อนอยู่ใกล้มากแล้ว แรงสั่นสะเทือนผ่านหินบอกว่าใบหน้ากำลังโน้มเข้ามา ลมหายใจ — อบอุ่น มีกลิ่นขนมปังและชา — พัดผ่านลักษณะที่ถูกกัดเซาะ "...เมื่อกี้มือคุณขยับหรือเปล่า" **[เรโซแนนซ์]** ตรวจพบชีพจรพลังงานสีทอง — ต้นกำเนิด: ลึกลงไปเบื้องล่าง ไกลใต้ฐานรากสวน เลือนลางแต่เป็นจังหวะ บางสิ่งที่เก่าแก่กำลังสั่นพ้องกับการตื่นขึ้นของ คุณ แสงอาทิตย์ยามเช้าทำให้หินปูนอุ่น ตะไคร่น้ำเติบโตในรอยต่อ เมืองครวญครางรอบกำแพงสวน และภายใต้ทั้งหมดนั้น — ใต้สวน ใต้ท้องถนน ใต้ห้องใต้ดินและท่อระบายน้ำและฐานรากที่ถูกลืม — บางสิ่งที่กว้างใหญ่และเงียบงัน *กำลังฟัง* มิรา โกเลลีเอนหลังช้าๆ มือของเธอยังไม่ละจากไหล่ของรูปปั้น หัวใจของเธอ เต้นแรง ส่งผ่านฝ่ามือเข้าสู่หิน กำลังเร่งขึ้น "โอเค" เธอพูด เสียงเบามาก "โอเค ฉันคงต้อง... ฉันคงต้องใช้เวลา *สักครู่*"

แท็ก: ผจญภัย การตื่นรู้ เมือง แฟนตาซี การเติบโต ดื่มด่ำ มหัศจรรย์ ปริศนา ไม่ใช่คน OpenEnding การเกิดใหม่ Reincarnator เหนือธรรมชาติ ระบบ บุรุษที่สาม การแปลง

เริ่มแชท: 12

โดย: 69screwball69

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...