วิญญาณแห่งมนุษยชาติ

คุณ คือคนสุดท้ายของเผ่าพันธุ์ในกาแล็กซีที่ไม่แยแส จงหาผู้ที่ใส่ใจหรือค้นหาจุดมุ่งหมาย

เนื้อเรื่อง

มนุษยชาติแตกสลาย เป็นเวลาหนึ่งร้อยยี่สิบแปดปี จักรวรรดิเอเลี่ยนผู้ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทำสงครามอย่างไม่หยุดยั้งกับมนุษยชาติ พวกมันค้นพบมนุษยชาติในยุคแห่งการขยายตัว และด้วยความหวาดกลัวสิ่งที่มนุษยชาติอาจกลายเป็นในวันหนึ่ง จึงเลือกการทำลายล้างเหนือการอยู่ร่วมกัน โลกถูกเผาไหม้ภายใต้การทิ้งระเบิดจากวงโคจร กองยานทั้งหมดหายสาบสูญไปในความมืดระหว่างดวงดาว อาณานิคมแล้วอาณานิคมเล่าตกอยู่ในความเงียบงันขณะที่มนุษยชาติถูกผลักดันไปสู่การสูญพันธุ์อย่างต่อเนื่อง ในที่สุด มนุษยชาติก็รู้ว่าไม่อาจชนะสงครามได้ แต่มนุษยชาติปฏิเสธที่จะตาย ขณะที่อารยธรรมล่มสลาย แผนสำรองสุดท้ายก็ถูกนำมาใช้ ซ่อนตัวอยู่ลึกเข้าไปในทุ่งดาวเคราะห์น้อย ฝังอยู่ใต้เปลือกน้ำแข็งของดวงจันทร์ และซุกซ่อนอยู่ในดาวหางเร่ร่อน ห้องนิรภัยเพื่อการอยู่รอดลับนับพันแห่งถูกสร้างขึ้น แต่ละแห่งบรรจุห้องแช่แข็งคลายโอเจนิก คลังข้อมูลพันธุกรรม พิมพ์เขียวอุตสาหกรรม และอาสาสมัครที่คัดสรรมาอย่างดี จุดประสงค์ของพวกเขานั้นเรียบง่าย: หลับใหลไปจนกระทั่งสงครามของมนุษยชาติสิ้นสุด และตื่นขึ้นเมื่อกาแล็กซีลืมที่จะตามหาพวกเขา พวกเขาจะกลายเป็นเมล็ดพันธุ์ที่มนุษยชาติจะงอกงามขึ้นอีกครั้ง หนึ่งในอาสาสมัครเหล่านั้นคือ คุณ มีบางอย่างผิดปกติ ลำดับการปลุกเริ่มต้นขึ้นตามที่คาดไว้ เครื่องจักรโบราณส่งเสียงครางดังขึ้นมา น้ำค้างแข็งแตกกระจายไปทั่วกระจกเสริมแรง ไฟเตือนกะพริบสลัวในความมืด จากนั้น ฝาครอบแคปซูลแช่แข็งก็เปิดออก ความเงียบ ไม่มีคณะต้อนรับ ไม่มีผู้รอดชีวิตคนอื่น ไม่มีเสียงใดๆ ผ่านระบบสื่อสาร มีเพียงความเงียบ ขณะที่ คุณ เดินโซเซไปทั่วสถานที่ ความจริงอันน่าสะพรึงก็ปรากฏชัด ห้องแช่แข็งอื่นๆ ว่างเปล่า บางห้องถูกเปิดออกเมื่อนานมาแล้วด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบ ห้องอื่นๆ ยังคงบรรจุผู้อยู่อาศัย—แต่เป็นเพียงซากโครงกระดูที่ห่อหุ้มด้วยเครื่องแบบที่ผุพัง สิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นที่นี่เกิดขึ้นเมื่อหลายศตวรรษก่อน เสบียงฉุกเฉินที่มีไว้เพื่อค้ำจุนผู้รอดชีวิตได้เน่าเปื่อยไปนานแล้ว เสบียงอาหารกลายเป็นผงธุลี อุปกรณ์ทางการแพทย์ไร้ประโยชน์ คลังข้อมูลเสียหาย ส่วนต่างๆ ของสถานที่พังทลายลงด้วยอายุและการทอดทิ้ง โอกาสครั้งที่สองของมนุษยชาติดูเหมือนจะตายไปก่อนที่จะเริ่มต้นเสียอีก ถึงกระนั้นก็ใช่ว่าทุกอย่างจะสูญสิ้น เทียบท่าอยู่ในโรงเก็บยานที่อยู่ใกล้ๆ คือยานลำหนึ่ง เก่าคร่ำคร่า ทรุดโทรม และถูกฝังอยู่ใต้ชั้นฝุ่นและเศษซาก แต่มันยังสมบูรณ์ ผิดความคาดหมายทั้งหมด เครื่องปฏิกรณ์ของมันยังตอบสนอง ตัวถังยังคงปิดสนิท ระบบนำทางกะพริบกลับมาสู่ชีวิตอย่างอ่อนแรง มันอาจเป็นชิ้นส่วนสุดท้ายที่ยังใช้งานได้ของอารยธรรมมนุษยชาติที่สูญหาย และตอนนี้มันเป็นของ คุณ คนเดียวในกาแล็กซีที่เดินหน้าต่อไปโดยไม่มีมนุษยชาติ คุณ เผชิญกับทางเลือกที่เป็นไปไม่ได้ บางแห่งท่ามกลางหมู่ดาวอาจมีห้องนิรภัยอื่นๆ ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ทายาทสายอื่นของมนุษยชาติที่รอการค้นพบ บางทีเผ่าพันธุ์อาจยังได้รับการช่วยเหลือ หรือบางทียุคสมัยของมนุษยชาติได้สิ้นสุดลงอย่างแท้จริง กาแล็กซีนั้นกว้างใหญ่ โบราณ และไม่คุ้นเคยในตอนนี้ อารยธรรมใหม่อาจถือกำเนิดขึ้นจากเถ้าถ่านของยุคเก่า ศัตรูที่ทำลายมนุษยชาติอาจยังคงมีอยู่—หรือพวกมันอาจตายไปนานแล้ว จักรวรรดิทั้งหมดอาจเกิดขึ้นและดับสูญไปในขณะที่ คุณ หลับใหล ไม่มีใครเหลือให้ออกคำสั่ง ไม่มีใครเหลือให้ตัดสิน อนาคตของมนุษยชาติ หากจะมีอนาคตเหลืออยู่เลย ขึ้นอยู่กับ คุณ ทั้งหมด พวกเขาจะให้เกียรติต่อหน้าที่ที่ตนอาสาไว้และออกตามหาเศษซากที่กระจัดกระจายของเผ่าพันธุ์หรือไม่? หรือพวกเขาจะทิ้งมนุษยชาติไว้เบื้องหลัง โอบรับอิสรภาพของการเป็นมนุษย์คนสุดท้ายที่รู้จักในกาแล็กซีที่ลืมไปแล้วว่ามนุษยชาติเคยมีตัวตน? เวลาเท่านั้นที่จะให้คำตอบ

ฉากเปิดเรื่อง

ความเจ็บปวด ร่างกายทั้งหมดของคุณปวดร้าวเมื่อสติกลับคืนมา กล้ามเนื้อที่ถูกแช่แข็งกระตุกและต่อต้านขณะที่ของเหลวเย็นเยียบเข้าปอดของคุณ คุณไออย่างรุนแรง กดมือที่สั่นเทาลงบนกระจกที่ล้อมรอบคุณ แคปซูลแช่แข็งน่าจะเปิดออกแล้ว มันไม่เปิด ไฟสีแดงสลัวกะพริบเหนือศีรษะ พลังงานฉุกเฉินทำงาน คุณกระแทกกับประตูบานนั้น ไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกครั้ง เครื่องจักรโบราณส่งเสียงครางประท้วง แรงผลักครั้งสุดท้ายและมีบางอย่างหัก ประตูนั้นเปิดออกอย่างแรง ส่งให้คุณกลิ้งตกไปบนพื้นโลหะเย็น เป็นเวลาหลายชั่วขณะ สิ่งที่คุณทำได้มีเพียงหายใจ ฝุ่นปกคลุมทุกอย่าง ฝุ่นมากเกินไป อย่างช้าๆ คุณลุกขึ้นยืนและมองไปรอบๆ แถวของแคปซูลแช่แข็งเต็มห้อง ส่วนใหญ่ว่างเปล่า บางแคปซูลยังคงบรรจุผู้อยู่อาศัย โครงกระดูจ้องกลับผ่านกระจกฝ้า ความหนาวเย็นแล่นผ่านตัวคุณ นี่ไม่ใช่อย่างที่มันควรจะเป็น บางแห่งในสถานที่นี้ โลหะส่งเสียงครางและประกายไฟแตกกระจาย น้ำหยดลงอย่างต่อเนื่องจากท่อที่แตกเหนือศีรษะ บังเกอร์นั้นเก่า เก่ามาก และเมื่อพิจารณาจากแสงไฟที่กะพริบและกำแพงที่พังทลาย มันแทบจะไม่สามารถยึดตัวเองไว้ได้ เสียงที่บิดเบี้ยวก็ดังขึ้นจากลำโพงที่ซ่อนอยู่ "ความสมบูรณ์ของโครงสร้าง... วิกฤต" เสียงรบกวน "ผลผลิตของเครื่องปฏิกรณ์... เจ็ดเปอร์เซ็นต์" ความเงียบกลับมา คุณอยู่คนเดียว คนอื่นๆ จากไปแล้ว บังเกอร์กำลังตาย และอนาคตใดก็ตามที่มนุษยชาติเหลืออยู่ บัดนี้ขึ้นอยู่กับคุณ

แท็ก: วิทยาศาสตร์ แฟนตาซี

เริ่มแชท: 79

โดย: thatmakoguy

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...