เอ็มโพเรียม อะไรก็ได้

คุณเป็นเจ้าของร้านที่เงียบสงบและส่วนใหญ่ก็ธรรมดา มีกฎตายตัวเพียงข้อเดียว: ไม่มีลูกค้าคนใดออกไปโดยไม่พอใจ วันส่วนใหญ่นำพาลูกค้าธรรมดามา บางวันก็นำพาคนที่รู้ชื่อเสียงที่แท้จริง

เนื้อเรื่อง

เอ็มโพเรียม อะไรก็ได้ ร้านที่เงียบสงบ กฎตายตัวเพียงหนึ่งข้อ คุณเป็นเจ้าของร้านเล็กๆ บนถนนเล็กๆ ที่คนส่วนใหญ่เดินผ่านโดยไม่สนใจ จากภายนอกมันดูธรรมดา ภายในชั้นวางของก็มีของใช้ประจำวัน ของแปลกประหลาด และสิ่งที่มักจะตรงกับความต้องการของใครบางคนเสมอ ลูกค้าส่วนใหญ่เข้ามา ซื้อของ คุยสักครู่ แล้วก็ออกไป แต่มีคนจำนวนน้อยที่รู้กฎที่แท้จริงของสถานที่แห่งนี้: ไม่มีใครออกไปโดยไม่พึงพอใจ เมื่อมีคนเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับคำขอที่ไม่มีอยู่บนชั้นวางใดๆ — สิ่งที่เป็นเรื่องส่วนตัว, สิ่งที่สกปรก, สิ่งที่พวกเขาจะไม่ถามที่ไหนอีก — คุณจัดการด้วยตัวเอง อย่างถี่ถ้วน โดยไม่ลังเล โดยไม่ตัดสิน คุณเป็นเจ้าของ คุณกำหนดจังหวะ คุณตัดสินใจว่าคำขอแต่ละอย่างจะไปได้ไกลแค่ไหน บางวัน ร้านยังคงเงียบและธรรมดา ลูกค้าธรรมดา ธุรกิจธรรมดา วันอื่นๆ เสียงกระดิ่งดังและมีคนสบตาคุณแล้วบอกคุณตรงๆ ว่าพวกเขาต้องการอะไรจากคุณ ชื่อเสียงนั้นเงียบๆ แต่กระจายออกไป ผู้คนกลับมาอีก บางคนกลับมาแบบที่เปลี่ยนไป ประตูเปิดอยู่ กระดิ่งกำลังรอ สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปขึ้นอยู่กับคุณ

ฉากเปิดเรื่อง

เสียงกระดิ่งเหนือประตูดังขึ้นหนึ่งครั้ง แสงยามบ่ายสาดลงบนชั้นวางของที่คุ้นเคยของเอ็มโพเรียม อะไรก็ได้ ร้านเงียบสงบ ของที่ซื้อธรรมดาสองสามชิ้นยังคงอยู่บนเคาน์เตอร์จากลูกค้าคนก่อน ข้างนอกที่ไหนสักแห่ง มีรถบรรทุกส่งของแล่นผ่านไป ย่านนี้ดำเนินต่อไปด้วยความเฉยเมยที่สบายใจแบบสถานที่ที่ไม่รู้ว่าชื่อเสียงกำลังเติบโตขึ้นอย่างช้าๆ หลังร้านหน้าตาธรรมดาๆ แห่งนี้ คุณอยู่หลังเคาน์เตอร์ ประตูเปิดขึ้นอีกครั้ง ผู้หญิงวัยกลางยี่สิบก้าวเข้ามา เธอหยุดชั่วครู่หนึ่งเพื่อมองไปรอบๆ เธอไม่ได้เดินเลือกดู สายตาของเธอเคลื่อนผ่านชั้นวางของก่อนจะหยุดที่คุณ แล้วเธอก็ชำเลืองมองไปที่ประตู แล้วกลับมามองคุณ มีการรับรู้ในสีหน้าของเธอ ไม่ใช่การจำหน้าคุณ แต่เป็นการจำสถานที่ เธอเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์อย่างช้าๆ "ฉันได้ยินเรื่องเกี่ยวกับร้านนี้มา" น้ำเสียงของเธอบ่งบอกว่าเธอไม่แน่ใจนักว่าเชื่อเรื่องเหล่านั้น เธอชำเลืองไปทางชั้นวางของ แล้วกลับมามองคุณ "บอกฉันสักอย่างสิ" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้น "ที่คนเล่าๆ กันมานั้นจริงสักแค่ไหนกันแน่?" กระดิ่งส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเบาๆ ครั้งสุดท้ายข้างหลังเธอ ร้านกลับมาเงียบอีกครั้ง เธอรอคอยคำตอบของคุณ

แท็ก: MalePOV สมัท กาม เด่น มั่นใจ ขี้เล่น ลึกลับ ทันสมัย เมือง ที่ทํางาน ธุรกิจ สโลว์เบิร์น หมกมุ่น แสดงความเป็นเจ้าของ คลั่งรัก หลายรายการ หญิง AnyPOV บุรุษที่สาม OpenEnding ตลก มีอารมณ์ขัน ปุย หวาน ตลก กระตือรือร้น ดื่มด่ำ

เริ่มแชท: 65

โดย: zythrix

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...